Η συλλογή του Εζεκία

Αντιγραμμένο από τους άνδρες του Εζεκία, και ασυνήθιστα γεμάτο παρομοιώσεις: χρυσά μήλα, χιόνι στον θερισμό, σάπιο δόντι, ξίδι πάνω σε σόδα, πόλη χωρίς τείχη. Οι συμβουλές του είναι συγκεκριμένες, από το να μη σπρώχνεσαι μπροστά ενώπιον βασιλιά έως το να μη γίνεσαι βάρος στο σπίτι του γείτονα.

Κεφάλαιο 25.

Και αυτές είναι παροιμίες του Σολομώντα, που τις αντέγραψαν οι άνθρωποι του Εζεκία, βασιλιά του Ιούδα. Είναι δόξα του Πατέρα μας να κρύβει ένα ζήτημα, δόξα όμως των βασιλιάδων να το ερευνούν. Όπως οι ουρανοί είναι ψηλοί κι η γη βαθιά, έτσι κι η καρδιά των βασιλιάδων είναι ανεξερεύνητη. Αφαίρεσε τη σκωρία από το ασήμι, και βγαίνει σκεύος για τον αργυροχόο. Απομάκρυνε τον ασεβή μπροστά από τον βασιλιά, και ο θρόνος του θα στεριώσει με δικαιοσύνη. Μην προβάλλεις τον εαυτό σου μπροστά στον βασιλιά, και μη στέκεσαι στη θέση των μεγάλων· γιατί είναι καλύτερα να σου πουν: «Ανέβα εδώ», παρά να σε βάλουν πιο χαμηλά μπροστά σε έναν άρχοντα που βλέπεις. Μη βιάζεσαι να μπεις σε φιλονικία, γιατί τι θα κάνεις στο τέλος, όταν ο πλησίον σου σε ντροπιάσει; Υπεράσπισε την υπόθεσή σου με τον ίδιο τον πλησίον σου, αλλά μην αποκαλύπτεις το μυστικό άλλου, μήπως αυτός που θα το ακούσει σε ντροπιάσει, και η κακή σου φήμη δεν φύγει ποτέ. Λόγος ειπωμένος στην κατάλληλη στιγμή είναι σαν μήλα χρυσά σε ασημένιες θήκες. Σαν χρυσό δαχτυλίδι ή στολίδι από καθαρό χρυσάφι είναι ο σοφός έλεγχος σε αυτί που ακούει. Σαν την παγωνιά του χιονιού στον καιρό του θερισμού είναι ο πιστός αγγελιοφόρος για όσους τον στέλνουν· αναζωογονεί την ψυχή των κυρίων του. Σαν σύννεφα κι άνεμος χωρίς βροχή είναι εκείνος που καυχιέται για δώρο που ποτέ δεν έδωσε. Με την υπομονή πείθεται ένας άρχοντας, και η μαλακή γλώσσα σπάζει κόκαλα. Αν βρεις μέλι, φάε μόνο όσο φτάνει, μήπως το παραφάς και κάνεις εμετό. Μην επισκέπτεσαι το σπίτι του πλησίον σου πολύ συχνά, μήπως σε βαρεθεί και σε μισήσει. Σαν ρόπαλο, σπαθί κι αιχμηρό βέλος είναι εκείνος που ψευδομαρτυρεί εναντίον του πλησίον του. Σαν χαλασμένο δόντι ή εξαρθρωμένο πόδι είναι η εμπιστοσύνη σε άπιστον άνθρωπο σε καιρό συμφοράς. Σαν εκείνον που βγάζει το ρούχο του μια κρύα μέρα, σαν ξίδι που χύνεται πάνω στη σόδα, είναι εκείνος που τραγουδάει τραγούδια σε βαριά καρδιά. Αν ο εχθρός σου πεινάει, δώσε του ψωμί να φάει, κι αν διψάει, δώσε του νερό να πιει· γιατί θα σωρεύσεις αναμμένα κάρβουνα στο κεφάλι του, και ο Πατέρας μας θα σε ανταμείψει. Ο βοριάς φέρνει βροχή, και η ύπουλη γλώσσα, βλέμματα θυμωμένα. Είναι καλύτερα να ζεις σε μια γωνιά της ταράτσας παρά σε κοινό σπίτι με γυναίκα καβγατζού. Σαν κρύο νερό για κουρασμένη ψυχή είναι η καλή είδηση από μακρινή χώρα. Σαν θολωμένη πηγή ή μολυσμένη βρύση είναι ο δίκαιος που υποχωρεί μπροστά στον ασεβή. Δεν είναι καλό να τρως πολύ μέλι, ούτε να ζητάς τη δική σου δόξα. Σαν πόλη που την κυρίευσαν κι έμεινε χωρίς τείχη είναι ο άνθρωπος που δεν έχει έλεγχο στο ίδιο του το πνεύμα.