Księga Przysłów 25

25 ¹To są również przysłowia Salomona, które przepisali ludzie Ezechiasza, króla Judy. ²Chwałą naszego Ojca jest zatajenie sprawy, a chwałą królów jej zbadanie. ³Jak niebo wysokie, a ziemia głęboka, tak serce królów jest niezbadane. ⁴Usuń żużel ze srebra, a wyjdzie naczynie dla złotnika. ⁵Usuń bezbożnego sprzed oblicza króla, a jego tron utrwali się w sprawiedliwości. ⁶Nie wywyższaj się przed obliczem króla i nie stawaj na miejscu wielkich; ⁷bo lepiej, gdy ci powiedzą: „Chodź tu wyżej”, niż gdyby cię poniżono przed dostojnikiem, którego widzisz. ⁸Nie spiesz się do kłótni, bo cóż uczynisz na koniec, gdy twój bliźni cię zawstydzi? ⁹Prowadź swoją sprawę z samym bliźnim, ale nie zdradzaj cudzej tajemnicy, ¹⁰aby ten, kto to usłyszy, nie okrył cię hańbą, a twoja zła sława nigdy nie przeminęła. ¹¹Słowo wypowiedziane we właściwej chwili jest jak złote jabłka w srebrnych oprawach. ¹²Jak złoty pierścień albo klejnot ze szczerego złota jest mądre napomnienie dla ucha, które słucha. ¹³Jak chłód śniegu w czasie żniwa jest wierny posłaniec dla tych, którzy go posyłają; pokrzepia duszę swoich panów. ¹⁴Jak chmury i wiatr bez deszczu jest ten, kto chlubi się darem, którego nigdy nie dał. ¹⁵Cierpliwością można przekonać władcę, a łagodny język łamie kość. ¹⁶Jeśli znajdziesz miód, jedz tylko tyle, ile trzeba, bo inaczej przesycisz się i zwymiotujesz. ¹⁷Nie odwiedzaj zbyt często domu swego bliźniego, bo inaczej znuży się tobą i znienawidzi cię. ¹⁸Jak maczuga, miecz i ostra strzała jest ten, kto fałszywie świadczy przeciw swemu bliźniemu. ¹⁹Jak zepsuty ząb albo zwichnięta noga jest zaufanie do niewiernego w czasie niedoli. ²⁰Jak ten, kto zdejmuje szatę w zimny dzień, jak ocet wylany na sodę, jest ten, kto śpiewa pieśni smutnemu sercu. ²¹Jeśli twój wróg jest głodny, daj mu chleba do jedzenia, a jeśli jest spragniony, daj mu wody do picia; ²²bo nagromadzisz rozżarzone węgle na jego głowie, a nasz Ojciec ci odpłaci. ²³Wiatr północny przynosi deszcz, a potajemny język — gniewne spojrzenia. ²⁴Lepiej mieszkać w kącie na dachu niż we wspólnym domu z kłótliwą żoną. ²⁵Jak zimna woda dla znużonej duszy jest dobra wieść z dalekiej krainy. ²⁶Jak zmącone źródło albo skażona studnia jest sprawiedliwy, który ustępuje przed bezbożnym. ²⁷Nie jest dobrze jeść zbyt wiele miodu ani szukać własnej chwały. ²⁸Jak miasto zdobyte i pozbawione murów jest człowiek, który nie panuje nad własnym duchem.