متلونه 25 FHB Father's Heart Bible™

25 ¹دا هم د سليمان مِثلونه دى، چې د يهوداه د بادشاه حِزقيا سړو نقل کړل. ²د کوم کار پټول د زمونږ پلار لوئى ده، خو د کوم کار تحقيق کول د بادشاهانو لوئى ده. ³لکه څنګه چې آسمانونه اوچت دى او زمکه ژوره ده، هم هغه شان د بادشاهانو زړۀ د تحقيق نه بهر دے. ⁴د سپينو زرو نه خيګ ليرې کړه، نو د زرګر دپاره لوښے جوړيږى. ⁵د بادشاه د مخې نه بدکار ليرې کړه، نو د هغۀ تخت به په صداقت باندې قائم شى. ⁶د بادشاه په حضور کښې خپل ځان مۀ لوئوه، او د لويانو په ځائ مۀ ودرېږه؛ ⁷ځکه چې دا ښۀ دى چې درته ووئيلے شى، ”دلته راختلے شه،“ د دې نه چې د داسې نواب په مخکښې ښکته کښېنولے شې چې تۀ يې وينې. ⁸په جګړه کښې په تلوار مۀ ورننوزه، ځکه چې کله ستا ګاونډى تا شرمنده کړى نو په آخر کښې به څۀ وکړې؟ ⁹خپله خبره د خپل ګاونډى سره په خپله فيصله کړه، خو د بل چا راز مۀ ښکاره کوه، ¹⁰داسې نۀ چې هغه څوک چې دا اورى تا شرمنده کړى، او ستا بدنامى هيچرې لاړه نۀ شى. ¹¹په خپل وخت کښې وئيلے شوے خبره د سپينو زرو په خانو کښې د سروزرو مڼو په شان ده. ¹²د اورېدونکى غوږ دپاره د عقلمند نصيحت د سروزرو د ګوتمۍ يا د خالصو سروزرو د ګاڼې په شان دے. ¹³وفادار قاصد د راستوونکو دپاره د فصل په وخت کښې د واورې د يخنۍ په شان دے؛ هغه د خپلو مالِکانو روح تازه کوى. ¹⁴هغه څوک چې د هغه تحفې فخر کوى چې هيچرې نۀ وى ورکړے شوے، د بې‌بارانه بادلونو او هوا په شان دے. ¹⁵په صبر سره حاکم قائل کيږى، او نرمه ژبه هډوکى ماتوى. ¹⁶کۀ تۀ شات ومومې، نو يواځې د بس اندازې خوره، داسې نۀ چې ډېر وخورې او قے کړې. ¹⁷د خپل ګاونډى کور ته ډېر ګړندے مۀ ورځه، داسې نۀ چې هغه ستا نه ستړے شى او ستا نه نفرت وکړى. ¹⁸هغه څوک چې د خپل ګاونډى په خلاف دروغژنه ګواهى ورکوى، د لښتې، تورې او تېرې غشى په شان دے. ¹⁹د مصيبت په وخت کښې په بې‌وفا سړى باندې اعتبار د خراب غاښ يا د بې‌ځايه شوې پښې په شان دے. ²⁰هغه څوک چې غمژن زړۀ ته سندرې وائى، د هغه چا په شان دے چې د يخنۍ په ورځ جامې وباسى، او د سوډا باندې د سرکې اچولو په شان دے. ²¹کۀ ستا دُښمن وږے وى، نو هغۀ ته د خوراک دپاره ډوډۍ ورکړه، او کۀ هغه تږے وى، نو هغۀ ته د څښلو دپاره اوبۀ ورکړه؛ ²²ځکه چې تۀ به د هغۀ په سر باندې د اور سکاره راغونډ کړې، او زمونږ پلار به تا ته بدله درکړى. ²³د شمال هوا باران راولى، او پټه رازوره ژبه قهرجنه څېره. ²⁴د جګړه‌مارې ښځې سره په ګډ کور کښې اوسېدو نه د بام په ګوټ کښې اوسېدل ښۀ دى. ²⁵د ليرې مُلک نه ښۀ خبر د ستړى روح دپاره د يخو اوبو په شان دے. ²⁶هغه صادق چې د بدکار په مخکښې زورېږى، د خړو شوو چينې يا د ګندو شوے سرچينې په شان دے. ²⁷ډېر شات خوړل ښۀ نۀ دى، او نۀ خپله لوئى لټول ښۀ دى. ²⁸هغه سړے چې په خپل روح باندې هيڅ قابو نۀ لرى، د داسې ښار په شان دے چې مات کړے شوے او بې‌ديواله پرېښودے شوے وى.