حِکمت کور جوړوى
جوړول او ژغورل. کور په حکمت جوړېږي، او صادق سړی اوه ځله لوېږي او بیا پاڅېږي. دا د دښمن له نسکورېدو خوند اخیستل ردوي، او هغه بهانه هم ردوي چې موږ نه پوهېدو، کله چې خلک مرګ ته بیول کېږي. یو د خسکو ډک د انګورو باغ ورته درس ورکوي.
24 1د بدو خلقو حسد مۀ کوئ، او د هغوئ سره د اوسېدو خواهش مۀ کوئ، 2ځکه چې د هغوئ زړونه د ظلم منصوبې جوړوى، او د هغوئ شونډې د تکليف خبرې کوى.
3په حِکمت سره کور جوړيږى، او په سمجه سره قائم کيږى؛ 4او په عِلم سره د هغۀ کوټې په هر قيمتى او ښکُلى مال ډکې شى.
5حِکمت والا سړے په طاقت ډک وى، او د عِلم خاوند خپل قوت زياتوى، 6ځکه چې په حِکمت والا هدايت سره تۀ خپله جنګ کولې شې، او فتح د ډېرو مشورو ورکوونکو په وسيله راځى.
7حِکمت د بېوقوف دپاره ډېر اوچت دے؛ په دروازه کښې هغۀ سره د وئيلو هيڅ نۀ وى. 8څوک چې د بدۍ کولو منصوبه جوړوى، هغه به منصوبه جوړوونکے وبللے شى. 9د بېوقوف منصوبه ګناه ده، او ټوقمار د خلقو نه کرکجن دے.
10کۀ تۀ د تکليف په وخت کښې کمزورے شې، نو ستا طاقت کم دے. 11هغه کسان خلاص کړه چې مرګ ته وړلے کيږى، او هغه کسان ونيسه چې د حلالتون په لور دنګيږى. 12کۀ تۀ ووايې چې، ”ګوره، دا مونږ ته معلوم نۀ وو،“ نو آيا هغه چې زړونه تلوى دا نۀ پوهيږى؟ آيا هغه چې ستا ساه ساتى دا نۀ پوهيږى؟ او آيا هغه به هر چا ته د هغۀ د کارونو مطابق بدله ورنۀ کړى؟
13اے زويه، شات وخوره، ځکه چې دا ښۀ دى، او د ګبينې څاڅکى ستا خولې ته خوږ دى. 14پوه شه چې حِکمت ستا ساه ته هم همداسې دے؛ کۀ تۀ دا ومومې، نو راتلونکے شته، او ستا اُميد به پرې نۀ شى.
15اے بدکاره، د صادق د کور په خلاف په تاک کښې مۀ ناست کېږه؛ د هغۀ د آرام ځائ خرابوه مه، 16ځکه چې اګر کۀ صادق اووۀ ځله راوغورزيږى، نو بيا پاڅيږى، خو بدکاران په آفت کښې نسکوريږى.
17کله چې ستا دُښمن راوغورزيږى نو خوشحالى مۀ کوه، او کله چې هغه ونسکوريږى نو ستا زړۀ دې خوشحاله نۀ شى، 18داسې نۀ چې زمونږ پلار دا وګورى او ناراض شى، او خپل غضب د هغۀ نه واړوى.
19د بدکارانو په سبب مۀ خپه کېږه، او د شريرانو حسد مۀ کوه، 20ځکه چې د بد سړى دپاره هيڅ راتلونکے نشته؛ د شريرانو ډيوه به مړه کړې شى.
21اے زويه، د زمونږ پلار او د بادشاه نه وېرېږه، او د هغو کسانو سره مۀ يوځائ کېږه چې د هغوئ په خلاف بغاوت کوى، 22ځکه چې د هغوئ آفت به ناڅاپه راپاڅيږى، او څوک پوهيږى چې دا دواړه څومره تباهى راوستلے شى؟
انصاف بې طرفدارۍ
23دا هم د حِکمت والاؤ خبرې دى: په عدالت کښې طرفدارى ښودل ښۀ نۀ دى. 24څوک چې مُجرِم ته ووائى، ”تۀ بېقصوره يې،“ هغه ته به قومونه بد رد وائى او اُمتونه به پرې ملامتى کوى، 25خو هغه کسان چې مُجرِم محکوموى د هغوئ به ښۀ وى، او په هغوئ به ډېره برکت راشى. 26رښتونے جواب د شونډو په مچ کولو غوندې دے. 27خپل بهرنے کار تيار کړه، خپل پټى سم کړه، او د دې نه پس خپل کور جوړ کړه. 28د خپل ګاونډى په خلاف بې سببه ګواه مۀ کېږه؛ آيا تۀ به په خپلو شونډو دوکه ورکوې؟ 29داسې مۀ وايه چې، ”زۀ به ورسره هغه شان وکړم څنګه چې هغۀ ما سره وکړل؛ د دې سړى نه به د هغۀ د کړو بدله واخلم.“ 30زۀ د يو ستړى سړى د پټى نه، او د يو بې عقله کس د انګورو د باغ نه تېر شوم، 31او وګوره، ټول په اغزو پوښل شوے وو؛ زمکه په خشاکو پټه وه، او د هغۀ د ډبرو دېوال نړېدلے وو. 32بيا ما وکتل او په زړۀ کښې مې ونيول؛ ما وليدل او نصيحت مې قبول کړو. 33لږ خوب، لږ پرکالى، لږ د آرام دپاره د لاسونو تهول، 34او غريبى به په تا باندې د غله غوندې راشى، او کمى به د وسله وال سړى غوندې راشى.
