Kawijaksanaan Ngadegkeun Imah

Ngawangun jeung nyalametkeun. Imah diwangun ku kawijaksanaan, sarta jalma bener ragrag tujuh kali tuluy hudang deui. Pasal ieu nolak rasa bungah ningali musuh tigebrus, jeung nolak dalih yen urang teu nyaho waktu jalma-jalma digiring ka pati. Kebon anggur anu pinuh ku jukut jadi pangajaranana.

Pasal 24.

Ulah sirik ka jalma jahat, jeung ulah hayang babarengan jeung maranehna, karana hatena ngarancang panganiayaan, jeung biwirna nyarita ngeunaan karerepet.

Ku kawijaksanaan hiji imah diadegkeun, jeung ku pangarti imah eta jadi kuat; jeung ku pangaweruh kamar-kamarna pinuh ku rupa-rupa harta anu mahal jeung pikaresepeun.

Jalma wijaksana pinuh ku kakuatan, jeung jalma anu boga pangaweruh nambahan kabisana, karana ku pituduh anu wijaksana maneh bisa mingpin perang, jeung kaunggulan datang ku loba panasehat.

Kawijaksanaan teh teuing luhurna pikeun jalma gejul; di lawang gapura, manehna teu boga nanaon pikeun diomongkeun. Sing saha anu ngarancang migawe kajahatan bakal disebut tukang akal licik. Rarancang jalma gejul teh dosa, jeung jalma anu sok ngahina pikagiruk ku batur.

Lamun maneh ngaleoy dina waktu karerepet, kakuatan maneh teh saeutik. Tulungan jalma-jalma anu keur digiring ka ajal, jeung tahan jalma-jalma anu rek tiguling ka pameuncitan. Lamun maneh ngomong, “Tuh, kami teu nyaho perkara ieu,” na Mantenna anu nimbang hate teu uninga? Na Mantenna anu ngajaga nyawa maneh teu terang kana hal eta? Jeung na Mantenna moal males ka unggal jalma luyu jeung kalakuanana?

Anaking, dahar madu, karana madu teh alus, jeung tetesan tina sayang nyiruan amis karasana ku letah maneh. Nyaho yen kawijaksanaan oge kitu pikeun jiwa maneh; lamun maneh manggihan, bakal aya pikahareupeun, jeung pangharepan maneh moal pegat.

Ulah ngadodoho, he jalma jahat, ka imah jalma bener; ulah ngaruksak tempat reureuhna, karana sanajan jalma bener labuh tujuh kali, manehna cengkat deui, tapi jalma jahat tijalikeuh kana balai.

Ulah bungah lamun musuh maneh labuh, jeung ulah ngariangkeun hate maneh lamun manehna tijalikeuh, bisi Rama urang ningali hal eta sarta teu kersaeun, tuluy mindahkeun bebendu-Na ti manehna.

Ulah panas hate ku jalma-jalma anu jahat, jeung ulah sirik ka nu jarahat, karana jalma jahat teu boga pikahareupeun; palita jalma jahat bakal pareum.

Anaking, sing sieun ku Rama urang jeung ku raja, jeung ulah milu jeung jalma-jalma anu barontak ka aranjeunna, karana balai ti aranjeunna bakal datang ngadadak, jeung saha anu nyaho karuksakan anu bisa dibikeun ku duanana?

Kaadilan tanpa Pilih Kasih

Ieu oge ucapan jalma-jalma wijaksana: Pilih kasih dina mutuskeun perkara teh teu hade. Sing saha anu ngomong ka jalma salah, “Maneh teu salah,” bakal disapa ku umat-umat sarta dicawad ku bangsa-bangsa, tapi bakal mujur pikeun jalma-jalma anu ngahukum nu salah, jeung berkah anu mencrang bakal turun ka maranehna. Jawaban anu jujur teh ibarat cium dina biwir. Siapkeun gawe maneh di luar, tata-tata kebon maneh, jeung sanggeus kitu ngadegkeun imah maneh. Ulah jadi saksi ngalawan tatangga maneh tanpa alesan; naha maneh rek nipu ku biwir maneh? Ulah ngomong, “Kuring rek males ka manehna sakumaha manehna migawe ka kuring; kuring rek mulangkeun ka jalma eta sagala anu geus dipigawena.” Kuring ngaliwat ka kebon jalma kedul, ka kebon anggur jalma anu teu boga pikiran, jeung tetela, kabehanana pinuh ku cucuk; taneuhna katutup ku jujukutan, jeung tembok batuna geus ruksak. Tuluy kuring neuteup sarta nyokot kana hate; kuring nenjo sarta narima atikan. Saeutik sare, saeutik tunduh, saeutik ngalipet leungeun pikeun reureuh, jeung kamalaratan bakal datang ka maneh lir begal, jeung kakurangan lir jalma nu nyekel pakarang.