Hulubaton 24 FHB Father's Heart Bible™

24 ¹Dili mo pagkahisaan ang malaut nga mga tawo, kag dili ka maghandum nga mag-upod sa ila, ²kay ang ila mga tagiposoon nagapahito sing kapintas, kag ang ila mga bibig nagahambal sing kagamo.

³Paagi sa kaalam ginatukod ang balay, kag paagi sa paghangup ginapalig-on ini; ⁴kag paagi sa ihibalo ang mga hulot sini ginapuno sang tanan nga malahalon kag matahum nga manggad.

⁵Ang maalam nga tawo puno sing kusog, kag ang tawo nga may ihibalo nagadugang sang iya gahum, ⁶kay paagi sa maalamon nga paggiya mahimo mo pagpakig-away ang imo inaway, kag ang kadalag-an nagaabut paagi sa madamong mga manuglaygay.

⁷Ang kaalam tuman kataas para sa buangbuang; sa gawang, wala sia sing masiling. ⁸Ang bisan sin-o nga nagapahito sing malaut pagatawgon nga manugpahito sing kalautan. ⁹Ang pahito sang buangbuang sala, kag ang mayubiton makangilil-ad sa mga tawo.

¹⁰Kon maluya ka sa tion sang kagamo, diutay ang imo kusog. ¹¹Luwasa ang ginadala sa kamatayon, kag punggi ang nagakatumba paduong sa ihawan. ¹²Kon magsiling ka, “Yari karon, wala kami makahibalo sini,” indi bala makamaan sini ang nagatimbang sang tagiposoon? Indi bala makahibalo sini ang nagabantay sang imo kalag? Kag indi bala niya pagbaslan ang tagsa ka tawo suno sa iya mga binuhatan?

¹³Anak ko, magkaon ka sang dugos, kay ini maayo, kag ang tulo sang balayan sang putyokan matam-is sa imo panlasa. ¹⁴Hibaloa nga ang kaalam amo man sini sa imo kalag; kon makita mo ini, may palaabuton, kag ang imo paglaum indi pag-utdon.

¹⁵Dili ka magbanta, ikaw nga malaut nga tawo, batok sa puloy-an sang matarung; dili mo paggub-a ang iya palahuwayan, ¹⁶kay bisan pa ang matarung matumba sing makapito, nagabangon sia liwat, apang ang mga malaut nagakatumba sa kalalat-an.

¹⁷Dili ka magkalipay kon matumba ang imo kaaway, kag dili mo pagtuguti nga magkasadya ang imo tagiposoon kon masandad sia, ¹⁸kay basi makita ini sang aton Amay kag indi malipay, kag iya ipahilayo ang iya kaakig sa iya.

¹⁹Dili ka magkatublag tungud sa mga manughimo sing malaut, kag dili mo pagkahisaan ang mga malaut, ²⁰kay ang malaut nga tawo wala sing palaabuton; ang suga sang mga malaut pagapalungon.

²¹Anak ko, kahadluki ang aton Amay kag ang hari, kag dili ka mag-upod sa mga nagaalsa batok sa ila, ²²kay ang ila kalalat-an magaabut sing hinali, kag sin-o ang nakahibalo sang kalaglagan nga mahimo nila nga duha?

Ang Katarungan nga Walay Pagpasulabi

²³Ini man mga hinambalan sang maalam: Ang pagpasulabi sa paghukom indi maayo. ²⁴Ang bisan sin-o nga nagasiling sa may sala, “Wala ka sing sala,” pagapakamalauton sia sang mga katawohan kag pagasumbungon sia sang mga pungsod, ²⁵apang mangin-maayo ini sa mga nagasilot sa may sala, kag ang bugana nga pagpakamaayo magaabut sa ila. ²⁶Ang bunayag nga sabat kaangay sang halok sa mga bibig. ²⁷Ihanda ang imo buluhaton sa gowa, ipreparar ang imo mga uma, kag pagkatapos sina tukora ang imo balay. ²⁸Dili ka mangin-saksi batok sa imo isigkatawo nga wala sing kabangdanan; magalimbong ka bala sa imo mga bibig? ²⁹Dili ka magsiling, “Himoon ko sa iya ang iya ginhimo sa akon; pagabalusan ko ang tawo suno sa iya ginhimo.” ³⁰Nag-agi ako sa uma sang matamad nga tawo, sa ulubasan sang tawo nga kulang sing paghangup, ³¹kag yari karon, natabunan ini tanan sang mga tunukon; ang duta natabunan sang mga hilamon, kag ang bato nga kuta sini naguba. ³²Niyan nagtan-aw ako kag gintungkad ko ini; nakita ko kag nakabaton ako sing panudlo. ³³Diutay nga tulog, diutay nga paghirogmok, diutay nga pagtikup sang mga kamot sa pagpahuway, ³⁴kag ang kaimulon magaabut sa imo kaangay sang kawatan, kag ang kakulang kaangay sang tawo nga may hinganiban.