Şehrezayî Malê Ava Dike

Avakirin û rizgarî. Mal bi şehrezayiyê tê avakirin, û mirovekî rast heft caran dikeve û radibe. Ew kêfa ketina dijmin red dike, û hêceta ku me nizanibû gava mirov ber bi mirinê ve tên birin red dike. Rezekî ku stirî tê de şîn bûne vê yekê fêrî wî dike.

Beş 24.

Çavê xwe nebirin mirovên xerab, û nexwazin ku hûn bi wan re bin, çimkî dilên wan bi zordariyê diplanin, û lêvên wan li ser tengasiyê dibêjin.

Bi şehrezayiyê mal tê avakirin, û bi têgihîştinê ew tê saxlemkirin; û bi zanînê odeyên wê bi hemû dewlemendiyên biha û xweş tije dibin.

Mirovê şehreza tije hêz e, û mirovê xwedî zanîn qewata xwe zêde dike, çimkî bi rêberiya şehreza tu dikarî şerê xwe bikî, û serkeftin bi gelek şêwirmendan tê.

Şehrezayî ji bo bêaqilî pir bilind e; li ber deriyê bajêr, ti tiştê wî yê gotinê tuneye. Kesê ku plan dike xerabiyê bike, wê jê re plangerekî xerab bê gotin. Planên bêaqilî guneh in, û tinazker ji mirovan re nefretbar e.

Heke di dema tengasiyê de tu kêm bikî, qewata te hindik e. Yên ku ber bi mirinê ve têne birin rizgar bike, û yên ku ber bi serjêkirinê ve diqelibin bîgire. Heke tu bibêjî: “Va ye, me ev nizanibû,” ma Yê ku dilan bi mêzînê dikêşe wê nebîne? Ma Yê ku li canê te dinêre wê nizanibe? Û ma ew wê li gorî kirinên her kesî heqê wî nede?

Kurê min, hingiv bixwe, çimkî ew baş e, û dilopên şaniyê ji bo tama devê te şêrîn in. Bizane ku şehrezayî jî ji bo canê te wisa ye; heke tu wê bibînî, paşerojek heye, û hêviya te wê neyê birîn.

Ya mirovê nebaş, li hêviya mala rastdar nerûne; cihê wî yê bêhnvedanê hilneweşîne, çimkî her çiqas rastdar heft caran bikeve jî, ew dîsa radibe, lê nebaş di bela de diqelibin.

Gava dijminê te bikeve kêfxweş nebe, û gava ew biqelibe bila dilê te şa nebe, da ku Bavê me wê nebîne û nerazî bibe, û hêrsa xwe ji ser wî venegerîne.

Ji ber xerabkaran xwe neêşîne, û çavê xwe nebir nebaşan, çimkî mirovê xerab paşerojek tuneye; çira nebaşan wê bê temirandin.

Kurê min, ji Bavê me û ji padîşah bitirse, û bi yên ku li dijî wan serî hildidin re tevlî nebe, çimkî bela wan wê ji nişkê ve rabe, û kî dizane wêraniya ku her du jî dikarin bînin?

Dadperwerî Bêalîgirî

Ev jî gotinên şehrezayan in: Di dadgehê de alîgirî kirin ne baş e. Kesê ku ji sûcdar re bibêje: “Tu bêsûc î,” gel wê lanetê lê bikin û miletan wê wî şermezar bikin, lê ji bo yên ku sûcdaran mehkûm dikin wê baş here, û bereketeke dewlemend wê li ser wan bê. Bersiveke dirust mîna ramûsanekê li ser lêvan e. Karê xwe li derve amade bike, zeviyên xwe hazir bike, û piştî wê mala xwe ava bike. Bê sedem li dijî cîranê xwe şahid nebe; ma tu bi lêvên xwe bixapînî? Nebêje: “Ezê jê re wisa bikim çawa ku wî ji min re kir; ezê heqê wî mirovî li gorî kirina wî bidim.” Ez li ber zeviya mirovekî tiral derbas bûm, li ber rezê kesekî bêaqil, û va ye, hemû bi stiriyan hatibû pêçan; erd bi giyayên hov hatibû nixumandin, û dîwarê wê yê keviran hilweşiyabû. Hingê min nêrî û ew li ber dilê xwe girt; min dît û şîret wergirt. Hinek xew, hinek xilmaş, hinek qemitandina destan ji bo bêhnvedanê, û belengazî wê mîna rêbirekî li ser te bê, û kêmanî mîna mirovekî çekdar.