Klempakane Prabu Hizkia
Disalin déning para abdiné Hizkia, lan kebak pepindhan sing ora lumrah: woh apel emas, salju ing mangsa panèn, untu sing rusak, cuka ing soda, kutha tanpa bètèng. Pituturé gamblang, wiwit saka aja sumusup maju ing ngarepé ratu nganti aja kesuwèn dolan ing omahé tangga.
25 1Iki uga bebasane Suleman, kang disalin dening para abdine Prabu Hizkia, ratu ing Yehuda. 2Kamulyane Rama kita iku ndhelikake sawijining prakara, nanging kamulyane para raja iku nylidhiki prakara nganti cetha. 3Kaya langit kang dhuwur lan bumi kang jero, mangkono uga atine para raja ora bisa diduga. 4Buwangen regedan saka salaka, temah metu wadhah kanggo tukang pandhe. 5Singkirna wong duraka saka ngarsane raja, temah dhampare bakal jejeg marga saka kabeneran. 6Aja ngunggul-unggulake awakmu ana ing ngarsane raja, lan aja ngadeg ing panggonane wong kang gedhe-gedhe; 7awit luwih becik yen dikandhani, “Mrenea, munggaha,” tinimbang didokake ing panggonan kang luwih endhek ana ing ngarepe wong mulya kang kokdeleng. 8Aja kesusu nggawa prakara menyang pasulayan, awit apa kang bakal koktindakake ing wekasane, samangsa pepadhamu gawe wirangmu? 9Rampungna prakaramu karo pepadhamu dhewe, nanging aja mbukak wewadine wong liya, 10supaya wong kang krungu aja nganti gawe wirangmu, lan jenengmu kang ala ora bakal sirna. 11Tetembungan kang kaucapake ing wektu kang trep iku kaya apel emas ing wadhah salaka. 12Kaya ali-ali emas utawa rerenggan emas murni, mangkono pepeling kang wicaksana tumrap kuping kang ngrungokake. 13Kaya adheming salju ing mangsa panen, mangkono utusan kang setya tumrap kang ngutus dheweke; dheweke nyegerake atine para bendarane. 14Kaya mendhung lan angin tanpa udan, mangkono wong kang gumunggung bab pawewehe kang ora tau diwenehake. 15Srana sabar, panggedhe bisa diluluhake, lan ilat kang alus bisa ngremuk balung. 16Yen kowe nemu madu, mangana mung sacukupe, supaya kowe aja nganti kewaregen lan mutah. 17Aja mertamu menyang omahe pepadhamu kerep-kerep, supaya dheweke aja bosen marang kowe lan dadi sengit marang kowe. 18Kaya gada, pedhang, lan panah kang landhep, mangkono wong kang nekseni goroh nglawan pepadhane. 19Kaya untu kang bosok utawa sikil kang oklek, mangkono kumandele marang wong kang ora setya ing wektu karubedan. 20Kaya wong kang nyopot sandhangane ing dina kang adhem, kaya cuka kang disokake ing soda, mangkono wong kang nembang lelagon kanggo ati kang sedhih. 21Yen mungsuhmu luwe, wenehana roti supaya dipangan, lan yen ngelak, wenehana banyu supaya diombe; 22awit kanthi mangkono kowe numpuk mawa geni ing sirahe, lan Rama kita bakal paring ganjaran marang kowe. 23Angin saka lor nggawa udan, lan ilat kang seneng ngrasani njalari praupan kang nepsu. 24Luwih becik manggon ing pojoke payon tinimbang bebarengan saomah karo bojo wadon kang seneng padu. 25Kaya banyu adhem tumrap wong kang kesel, mangkono kabar becik saka nagara kang adoh. 26Kaya sumber kang buthek utawa tuk kang reged, mangkono wong bener kang ngalah marang wong duraka. 27Mangan madu kliwat akeh iku ora becik, semono uga nggoleki kamulyane dhewe. 28Kaya kutha kang wis dijebol lan ditinggal tanpa balowarti, mangkono wong kang ora bisa ngendhaleni atine dhewe.