Caritana Diteruskeun

Carita ngeunaan jamaah anu masih ngora sanggeus Yesus naék ka sawarga—datangna Roh dina poé Pentakosta jeung sumebarna Injil ti Yerusalem nepi ka tungtung bumi.

Pasal 1.

Dina buku anu kahiji, nun Téofilus, sim kuring geus nyeratkeun sagala rupa anu dipidamel sareng diwurukkeun ku Yésus ti awal mula, nepi ka poé Anjeunna dicandak ka sawarga, sanggeus maparin paréntah ngaliwatan Roh Suci ka rasul-rasul anu ku Anjeunna geus dipilih. Sanggeus nandangan sangsara, Anjeunna némbongkeun salira hirup ka maranéhna ku loba bukti, némbongan ka maranéhna opat puluh poé lilana, nyarioskeun hal Karajaan Rama urang. ^a

Waktu keur jeung maranéhna, Anjeunna maréntahkeun supaya maranéhna ulah ninggalkeun Yérusalém, tapi kudu ngadagoan jangji Ama Kami—“anu,” saur-Na, “geus kadéngé ku maraneh ti Kami; sabab Yohanes ngabaptis ku cai, tapi dina sababaraha poé deui maraneh bakal dibaptis ku Roh Suci.”

Sanggeus karumpul, maranéhna naranya, “Nun Gusti, naha ayeuna Gusti badé mulangkeun Karajaan ka Israil?”

Waler-Na ka maranéhna, “Maraneh teu kudu nyaho waktu atawa mangsa anu geus ditangtukeun ku Ama Kami kalawan pangawasa-Na sorangan. Tapi dina waktu Roh Suci lungsur ka maraneh, maraneh bakal meunang kakuatan pikeun jadi saksi-saksi Kami—di Yérusalém, sakuliah Yudéa, Samaria, jeung nepi ka tungtung bumi.”

Sanggeus nyarioskeun éta sadayana, sabot maranéhna narénjo, Anjeunna diangkat ka luhur, tuluy ditutupan ku méga nepi ka teu katénjo deui ku maranéhna. Sabot maranéhna neuteup ka langit waktu Anjeunna angkat, torojol aya dua jelema maké pakéan bodas ngadeg gigireun maranéhna. Pok maranéhna ngomong, “Hé urang Galiléa, ku naon narangtung bari neuteup ka langit? Yésus anu dicandak ti maraneh ka sawarga ieu, bakal sumping deui persis sakumaha anu katénjo ku maraneh basa Anjeunna angkat.”

Saksi anu Dipilih Ngagentos Manéhna

Geus kitu maranéhna baralik ka Yérusalém ti Gunung anu disebut Jaitun, anu teu jauh ti Yérusalém, kira-kira satengah mil jarakna. Sanggeus arasup, maranéhna naék ka kamar luhur tempat maranéhna mondok: Pétrus, Yohanes, Yakobus, Andréas, Pilipus, Tomas, Bartoloméus, Matius, Yakobus bin Alpéus, Simon urang Zélot, jeung Yudas bin Yakobus. Maranéhna kabéh tékun babarengan ngadoa, jeung awéwé-awéwé, Maryam ibu Yésus, katut saderek-saderek Anjeunna.

Dina poé-poé éta Pétrus nangtung di tengah-tengah dulur-dulur (jumlahna kira-kira saratus dua puluh urang) tuluy ngomong, “Dulur-dulur, Kitab Suci anu geus diucapkeun ti samemehna ku Roh Suci ngaliwatan baham Daud ngeunaan Yudas—anu jadi panuduh jalan pikeun jelema-jelema anu nangkep Yésus—kudu bukti. Sabab manéhna kaasup bilangan urang sarta geus meunang bagianana dina ieu palayanan.” (Ieu jelema meuli hiji tanah ku buruhan tina kajahatanana, tuluy labuh tiheula sirah, beuteungna bedah di tengah, nepi ka kabéh jeroanana amburadul kaluar. Hal ieu kanyahoan ku sakabéh jelema anu maratuh di Yérusalém, nepi ka éta tanah téh dingaranan dina basa maranéhna Akéldama, hartina, Tanah Getih.). “Sabab geus kaserat dina Kitab Jabur: ‘Pernahna sina suwung, ulah aya anu nyicingan,’ jeung ‘Jabatanana sina dicokot ku nu séjén.’

Jadi, salah saurang ti antara jelema-jelema anu salawasna nyarengan urang, salila Gusti Yésus kaluar-asup di antara urang, ti baptisan Yohanes nepi ka poé Anjeunna dicandak ti urang—salah saurang ti antarana kudu jadi saksi babarengan jeung urang ngeunaan gugahna Anjeunna.”

Tuluy maranéhna ngajungjungkeun dua urang—Yusup anu disebut Barsabas, anu disebut ogé Yustus, jeung Matias. Maranéhna ngadoa, “Nun Gusti Yésus, anu uninga kana sakabéh eusi haté, mugi nunjukkeun saha ti antara nu duaan ieu anu dipilih ku Gusti, ^b pikeun nyangking tempat dina ieu palayanan sareng karasulan anu geus ditinggalkeun ku Yudas, anu geus indit ka tempatna sorangan. Maranéhna ngalotré pikeun nu duaan; lotréna meunang ka Matias, tuluy manéhna kaasup kana bilangan rasul anu sawelas urang.” ^c