Τώρα και σε έντυπη μορφή

Πράξεις Αποστόλων 1 FHB Father's Heart Bible™

ΠατέραςΙησούςΠνεύμα
15% έκπτωση στην πρώτη σου παραγγελία →
Βιβλίο

Η ιστορία συνεχίζεται

Η ιστορία της νεαρής εκκλησίας μετά την ανάληψη του Ιησού — ο ερχομός του Πνεύματος την Πεντηκοστή και η εξάπλωση του ευαγγελίου από την Ιερουσαλήμ έως τα πέρατα της γης.

Κεφάλαιο 1.

Στο πρώτο μου βιβλίο, Θεόφιλε, έγραψα για όλα όσα άρχισε να κάνει και να διδάσκει ο Ιησούς, ως την ημέρα που αναλήφθηκε, αφού έδωσε εντολές μέσω του Αγίου Πνεύματος στους αποστόλους που είχε διαλέξει. Μετά τα παθήματά του, παρουσιάστηκε ζωντανός σ' αυτούς με πολλές αποδείξεις, εμφανιζόμενος σ' αυτούς για σαράντα μέρες και μιλώντας για τη βασιλεία του Πατέρα μας. a a v3 Η βασιλεία για την οποία δίδασκε ο Ιησούς είναι η βασιλική εξουσία του Πατέρα μας που εισχωρεί στον κόσμο — η ίδια εξουσία κάτω από την οποία κάλεσε τους μαθητές του να ζήσουν και να την κηρύξουν.

Ενώ ήταν μαζί τους, τους παράγγειλε να μην φύγουν από την Ιερουσαλήμ, αλλά να περιμένουν την υπόσχεση του Πατέρα μου — «την οποία», είπε, «ακούσατε από μένα· γιατί ο Ιωάννης βάφτιζε με νερό, αλλά σε λίγες μέρες εσείς θα βαφτιστείτε με το Άγιο Πνεύμα».

Έτσι, συγκεντρωμένοι μαζί, τον ρώτησαν: «Κύριε, θα αποκαταστήσεις τώρα τη βασιλεία στον Ισραήλ;»

Εκείνος τους είπε: «Δεν είναι για σας να γνωρίζετε χρόνους ή καιρούς που έχει ορίσει ο Πατέρας μου με τη δική του εξουσία. Αλλά όταν το Άγιο Πνεύμα έρθει πάνω σας, θα λάβετε δύναμη για να γίνετε μάρτυρές μου — στην Ιερουσαλήμ, σε όλη την Ιουδαία, στη Σαμάρεια και ως τα πέρατα της γης».

Αφού είπε αυτά, καθώς τον έβλεπαν, ανυψώθηκε, και μια νεφέλη τον πήρε από τα μάτια τους. Καθώς κοίταζαν επίμονα τον ουρανό ενώ εκείνος έφευγε, ξαφνικά στάθηκαν δίπλα τους δύο άντρες με λευκά ρούχα. Είπαν: «Γαλιλαίοι, γιατί κοιτάτε επίμονα τον ουρανό; Αυτός ο Ιησούς, που αναλήφθηκε από σας στον ουρανό, θα επιστρέψει ακριβώς όπως τον είδατε να φεύγει».

Ένας μάρτυρας εκλεγμένος στη θέση του

Τότε επέστρεψαν στην Ιερουσαλήμ από το όρος που λέγεται Ελαιώνας, κοντά στην Ιερουσαλήμ, περίπου μισό μίλι μακριά. Μόλις μπήκαν, ανέβηκαν στο ανώγειο όπου έμεναν: ο Πέτρος, ο Ιωάννης, ο Ιάκωβος, ο Ανδρέας, ο Φίλιππος, ο Θωμάς, ο Βαρθολομαίος, ο Ματθαίος, ο Ιάκωβος, γιος του Αλφαίου, ο Σίμων ο Ζηλωτής και ο Ιούδας, γιος του Ιακώβου. Όλοι αυτοί επέμεναν μαζί στην προσευχή, μαζί με τις γυναίκες, τη Μαρία τη μητέρα του Ιησού, και τους αδελφούς του.

Εκείνες τις μέρες σηκώθηκε ο Πέτρος ανάμεσα στους αδελφούς (ήταν περίπου 120 συνολικά) και είπε: «Αδελφοί, έπρεπε να εκπληρωθεί η Γραφή που προείπε το Άγιο Πνεύμα με το στόμα του Δαβίδ για τον Ιούδα — ο οποίος έγινε οδηγός σ' αυτούς που συνέλαβαν τον Ιησού. Γιατί ήταν καταμετρημένος ανάμεσά μας και του είχε δοθεί το μερίδιό του σ' αυτή τη διακονία». (Αυτός ο άνθρωπος αγόρασε ένα χωράφι με την πληρωμή της αδικίας του, έπειτα έπεσε με το κεφάλι μπροστά, σκίστηκε στη μέση, και χύθηκαν έξω όλα τα σπλάχνα του. Αυτό έγινε γνωστό σε όλους όσοι ζούσαν στην Ιερουσαλήμ, έτσι το χωράφι ονομάστηκε στη γλώσσα τους Ακελδαμά, δηλαδή Χωράφι του Αίματος.). «Γιατί είναι γραμμένο στο βιβλίο των Ψαλμών: “Ας γίνει έρημη η κατασκήνωσή του, χωρίς κανέναν να κατοικεί εκεί”, και “Ας πάρει άλλος τη θέση του”.

Γι' αυτό, ένας από τους άντρες που μας συνόδευαν όλο αυτόν τον καιρό, όσο ο Κύριος Ιησούς έμπαινε και έβγαινε ανάμεσά μας, από το βάφτισμα του Ιωάννη ως την ημέρα που αναλήφθηκε από μας — ένας από αυτούς πρέπει να γίνει μαζί μας μάρτυρας της ανάστασής του».

Και πρότειναν δύο — τον Ιωσήφ τον λεγόμενο Βαρσαββά, που ονομαζόταν επίσης Ιούστος, και τον Ματθία. Προσευχήθηκαν και είπαν: «Εσύ, Κύριε Ιησού, που γνωρίζεις όλες τις καρδιές, δείξε ποιον από τους δύο αυτούς διάλεξες, b b v24 Οι απόστολοι προσεύχονται στον Ιησού — εκείνον που διάλεξε τους αρχικούς Δώδεκα και τώρα γνωρίζει ποιον διαλέγει για να αντικαταστήσει τον Ιούδα. Αυτός μόνο είναι ο Κύριος της αποστολικής κλήσης. για να πάρει τη θέση σ' αυτή τη διακονία και την αποστολή που ο Ιούδας άφησε, για να πάει στον δικό του τόπο. Έριξαν κλήρο γι' αυτούς· ο κλήρος έπεσε στον Ματθία, και προστέθηκε στους έντεκα αποστόλους». c c v26 Η ρίψη κλήρου ήταν μια αρχαία συνήθεια — παρόμοια με το τράβηγμα καλαμιών — που τη χρησιμοποιούσαν για να αφήνουν τον Θεό να καθορίσει το αποτέλεσμα.