Πράξεις Αποστόλων 2 FHB Father's Heart Bible™

2 ¹Όταν έφτασε η ημέρα της Πεντηκοστής, ήταν όλοι μαζί στο ίδιο μέρος. ^a a v1 Η Πεντηκοστή ήταν η ιουδαϊκή γιορτή των Εβδομάδων, που γιορταζόταν πενήντα ημέρες μετά το Πάσχα. ²Ξαφνικά ήρθε από τον ουρανό ένας ήχος σαν βίαιος άνεμος που ορμούσε, και γέμισε όλο το σπίτι όπου κάθονταν. ³Εμφανίστηκαν γλώσσες σαν φωτιά, χωρισμένες, και κάθισε μία σε καθέναν τους. ⁴Όλοι γέμισαν με το Άγιο Πνεύμα και άρχισαν να μιλούν σε άλλες γλώσσες, καθώς το Πνεύμα τούς έδινε τα λόγια να πουν.

⁵Εκείνο τον καιρό ζούσαν στην Ιερουσαλήμ ευσεβείς Ιουδαίοι από κάθε έθνος κάτω από τον ουρανό. ⁶Όταν ακούστηκε αυτός ο ήχος, μαζεύτηκε πλήθος κόσμου και τα έχασαν, γιατί ο καθένας τους άκουγε να μιλούν στη δική του γλώσσα. ⁷Έμειναν κατάπληκτοι και θαύμαζαν, και έλεγαν: «Δεν είναι όλοι Γαλιλαίοι αυτοί που μιλούν; ⁸Πώς, λοιπόν, ο καθένας μας τούς ακούει στη δική του μητρική γλώσσα; ⁹Πάρθοι, Μήδοι και Ελαμίτες· και αυτοί που κατοικούν στη Μεσοποταμία, στην Ιουδαία και στην Καππαδοκία, στον Πόντο και στην Ασία, ¹⁰στη Φρυγία και στην Παμφυλία, στην Αίγυπτο και στα μέρη της Λιβύης κοντά στην Κυρήνη· επισκέπτες από τη Ρώμη, Ιουδαίοι και προσήλυτοι στον ιουδαϊσμό· ¹¹Κρήτες και Άραβες — τους ακούμε να διηγούνται στις δικές μας γλώσσες τα μεγαλεία του Πατέρα μας!» ¹²Έμειναν όλοι κατάπληκτοι και αμήχανοι, και έλεγαν ο ένας στον άλλο: «Τι να σημαίνει αυτό;» ¹³Άλλοι όμως κορόιδευαν και έλεγαν: «Είναι γεμάτοι γλυκό κρασί».

Ο Πέτρος αναγγέλλει τον αναστημένο Κύριο

¹⁴Ο Πέτρος όμως στάθηκε μαζί με τους έντεκα, ύψωσε τη φωνή του και τους δήλωσε: «Άνδρες της Ιουδαίας κι όλοι εσείς που κατοικείτε στην Ιερουσαλήμ, μάθετε αυτό και ακούστε προσεκτικά τα λόγια μου. ¹⁵Αυτοί οι άνθρωποι δεν είναι μεθυσμένοι, όπως νομίζετε, γιατί είναι μόλις εννιά η ώρα το πρωί. ^b b v15 Η τρίτη ώρα της ημέρας ήταν γύρω στις εννιά το πρωί — πολύ νωρίς για τη μέθη που υπέθετε το πλήθος. ¹⁶Όχι, αυτό είναι που ειπώθηκε μέσω του προφήτη Ιωήλ:

¹⁷“Τις έσχατες ημέρες, λέει ο Πατέρας μας, θα εκχύσω το Πνεύμα μου σε όλους τους ανθρώπους· οι γιοι σας και οι κόρες σας θα προφητεύσουν, οι νέοι σας θα δουν οράματα, και οι γέροντές σας θα δουν όνειρα. ¹⁸Ακόμη και στους δούλους μου και στις δούλες μου εκείνες τις ημέρες θα εκχύσω το Πνεύμα μου, και θα προφητεύσουν. ¹⁹Θα δείξω θαύματα στους ουρανούς ψηλά και σημεία στη γη χαμηλά — αίμα και φωτιά και σύννεφα καπνού. ²⁰Ο ήλιος θα μεταβληθεί σε σκοτάδι και το φεγγάρι σε αίμα, προτού έρθει η μεγάλη και ένδοξη ημέρα του Κυρίου. ²¹Και καθένας που θα επικαλεστεί το όνομα του Κυρίου θα σωθεί”».

²²«Άνδρες του Ισραήλ, ακούστε αυτά τα λόγια: τον Ιησού από τη Ναζαρέτ, άνδρα που ο Πατέρας μας τον επιβεβαίωσε σ’ εσάς με θαύματα, τέρατα και σημεία που ο Πατέρας μας έκανε μέσω αυτού ανάμεσά σας, καθώς κι εσείς οι ίδιοι το ξέρετε. ²³Αυτόν τον άνδρα, που παραδόθηκε σύμφωνα με το ορισμένο σχέδιο και την πρόγνωση του Πατέρα μας, εσείς τον σταυρώσατε και τον σκοτώσατε με τα χέρια ανόμων ανθρώπων. ²⁴Ο Πατέρας μας όμως τον ανέστησε, λύνοντάς τον από τις ωδίνες του θανάτου, αφού ο θάνατος δεν μπορούσε να τον κρατήσει. ²⁵Γιατί ο Δαβίδ λέει γι’ αυτόν: “Έβλεπα τον Πατέρα μας πάντοτε μπροστά μου, γιατί είναι στα δεξιά μου, για να μην κλονιστώ”. ²⁶Γι’ αυτό χάρηκε η καρδιά μου και αγαλλίασε η γλώσσα μου· κι ακόμη, το σώμα μου θα αναπαυθεί με ελπίδα. ²⁷Γιατί δεν θα εγκαταλείψεις την ψυχή μου στον άδη, ούτε θα αφήσεις τον άγιό σου να δει φθορά. ²⁸Μου φανέρωσες τους δρόμους της ζωής· θα με γεμίσεις χαρά με την παρουσία σου».

²⁹«Αδελφοί, μπορώ να σας πω ανοιχτά: ο προπάτοράς μας ο Δαβίδ πέθανε, τάφηκε, και ο τάφος του παραμένει ανάμεσά μας μέχρι σήμερα. ³⁰Επειδή ήταν προφήτης, ήξερε ότι ο Πατέρας μας του είχε δώσει όρκο πως θα ανέβαζε στον θρόνο του έναν από τους απογόνους του, ³¹προείδε και μίλησε για την ανάσταση του Χριστού, ότι δεν εγκαταλείφθηκε στον άδη ούτε το σώμα του είδε φθορά. ³²Αυτόν τον Ιησού ο Πατέρας μας τον ανέστησε, και όλοι εμείς είμαστε μάρτυρες γι’ αυτό. ³³Έτσι, αφού υψώθηκε στα δεξιά του Πατέρα μας και έλαβε από τον Πατέρα το υποσχεμένο Άγιο Πνεύμα, εξέχυσε αυτό που τώρα βλέπετε και ακούτε.

³⁴Γιατί ο Δαβίδ δεν ανέβηκε ποτέ στον ουρανό, αλλά ο ίδιος λέει: “Ο Πατέρας μας είπε στον Κύριό μου: ‘Κάθισε στα δεξιά μου, ³⁵μέχρι να κάνω τους εχθρούς σου υποπόδιο για τα πόδια σου’”.

³⁶«Ας μάθει λοιπόν με βεβαιότητα όλος ο οίκος του Ισραήλ: ο Πατέρας μας έκανε αυτόν τον Ιησού, που εσείς τον σταυρώσατε, και Κύριο και Χριστό».

³⁷Όταν τα άκουσαν αυτά, συγκλονίστηκαν βαθιά στην καρδιά και ρώτησαν τον Πέτρο και τους άλλους αποστόλους: «Αδελφοί, τι να κάνουμε;»

³⁸Ο Πέτρος τους είπε: «Μετανοήστε, και ο καθένας σας ας βαπτιστεί στο όνομα του Ιησού Χριστού για τη συγχώρηση των αμαρτιών σας, και θα λάβετε το δώρο του Αγίου Πνεύματος. ³⁹Γιατί η υπόσχεση είναι για εσάς, για τα παιδιά σας και για όλους όσους βρίσκονται μακριά — για όσους θα καλέσει κοντά του ο Κυρίαρχος Πατέρας μας». ⁴⁰Και με πολλά άλλα λόγια τους προειδοποιούσε και τους παρακινούσε, λέγοντας: «Σωθείτε από αυτή τη διεφθαρμένη γενιά». ⁴¹Έτσι, όσοι δέχτηκαν με χαρά το μήνυμά του βαπτίστηκαν, και εκείνη την ημέρα προστέθηκαν περίπου 3.000 άνθρωποι.

Η ζωή ως οικογένεια του Πατέρα

⁴²Αφοσιώνονταν στη διδασκαλία των αποστόλων και στη βαθιά κοινωνία, στο κόψιμο του ψωμιού και στις προσευχές. ⁴³Όλους τους κυρίευσε δέος, και πολλά θαύματα και σημεία γίνονταν μέσω των αποστόλων. ⁴⁴Όλοι όσοι πίστεψαν ήταν μαζί και είχαν τα πάντα κοινά. ⁴⁵Πουλούσαν τα κτήματα και τα υπάρχοντά τους και μοίραζαν τα χρήματα σε όλους, ανάλογα με την ανάγκη του καθενός. ⁴⁶Κάθε μέρα συνέχιζαν να συγκεντρώνονται μαζί στον ναό, και κόβοντας το ψωμί από σπίτι σε σπίτι, έτρωγαν την τροφή τους με χαρούμενη κι ειλικρινή καρδιά, ⁴⁷δοξολογώντας τον Πατέρα μας, κι είχαν την εύνοια όλου του λαού. Και ο Κύριος πρόσθετε κάθε μέρα στον αριθμό τους αυτούς που σώζονταν.