رسولن جا ڪم 2 FHB Father's Heart Bible™

2 ¹جڏهن پنتيڪست جو ڏينهن آيو، تڏهن اهي سڀ هڪ هنڌ گڏ هئا. ^a a v1 پنتيڪست يهودين جو هفتن جو عيد هو، جيڪو فصح کان پنجاهه ڏينهن پوءِ ملهايو ويندو هو. ²اوچتو آسمان کان تيز، زوردار واءَ جهڙو آواز آيو، ۽ جتي اهي ويٺا هئا، انهيءَ سڄي گهر کي ڀري ڇڏيائين. ³باھ جي ورهايل زبانن جهڙيون شيون ظاهر ٿيون ۽ انهن مان هر هڪ مٿان ويهي رهيون. ⁴سڀ پاڪ روح سان ڀرجي ويا، ۽ جيئن روح کين ڳالهائڻ لاءِ لفظ ڏنا، تيئن ٻين ٻولين ۾ ڳالهائڻ لڳا.

⁵انهيءَ وقت آسمان هيٺ هر قوم مان آيل ديندار يهودي يروشلم ۾ رهندا هئا. ⁶جڏهن هي آواز ٿيو، تڏهن ماڻهن جو ميڙ گڏ ٿيو ۽ حيران ٿي ويو، ڇاڪاڻ تہ هر ڪنهن کين پنهنجي ٻوليءَ ۾ ڳالهائيندي ٻڌو. ⁷اهي حيران ۽ ڏنگ ٿي چوڻ لڳا تہ ”ڇا هي سڀ ڳالهائيندڙ گليلي نہ آهن؟ ⁸پوءِ اهو ڪيئن آهي جو اسان مان هر هڪ کين پنهنجي مادري ٻوليءَ ۾ ٻڌي ٿو؟ ⁹پارٿي، مادي ۽ عيلامي، ۽ اهي جيڪي ميسوپوتاميا، يهوديا ۽ ڪپدوڪيا، پنطس ۽ آسيا ۾ رهن ٿا، ¹⁰فروگيا، پمفوليا، مصر، ڪرين جي ويجهو لبيا جا علائقا؛ روم کان آيل مسافر، يهودي ۽ يهودي مذهب قبول ڪندڙ؛ ¹¹ڪريتي ۽ عرب—اسين کين پنهنجين ٻولين ۾ اسان جي پيءُ جا وڏا ڪم بيان ڪندي ٻڌون ٿا!“ ¹²اهي سڀ حيران ۽ پريشان ٿي هڪ ٻئي کي چوڻ لڳا تہ ”هن جو ڇا مطلب آهي؟“ ¹³پر ٻيا ٺٺولي ڪري چوڻ لڳا تہ ”اهي مٺي شراب سان ڀريل آهن.“

پطرس جيئري ٿي اٿيل خداوند جو اعلان ڪري ٿو

¹⁴پر پطرس يارهن سان گڏ اُٿي بيٺو، آواز بلند ڪري کين چيائين تہ ”اي يهوديا جا ماڻهؤ ۽ يروشلم ۾ رهندڙ سڀني ماڻهؤ، هي ڄاڻو ۽ منهنجا لفظ ڌيان سان ٻڌو. ¹⁵هي ماڻهو شراب ۾ مست ناهن، جيئن اوهان سمجهو ٿا، ڇاڪاڻ تہ اڃا صرف صبح جا نو ٿيا آهن. ^b b v15 ڏينهن جو ٽيون ڪلاڪ صبح جا اٽڪل نو بجا هو، جيڪو ميڙ جي سمجهيل مستيءَ لاءِ تمام ئي جلدي وارو وقت هو. ¹⁶نہ، هي اهو آهي جيڪو يوئيل نبيءَ جي ذريعي چيو ويو هو:

¹⁷’آخري ڏينهن ۾ ٿو فرمائي اسان جو پيءُ تہ مان پنهنجو روح سڀني ماڻهن تي نازل ڪندس؛ اوهان جا پٽ ۽ اوهان جون ڌيئر نبوت ڪندا، اوهان جا جوان رويا ڏسندا، اوهان جا پوڙها خواب ڏسندا. ¹⁸منهنجن ٻانهن ۽ منهنجين ٻانهين تي بہ انهن ڏينهن ۾ مان پنهنجو روح نازل ڪندس، ۽ اهي نبوت ڪندا. ¹⁹مان مٿي آسمان ۾ عجيب ڪم ۽ هيٺ زمين تي نشان ڏيکاريندس—رت، باھ ۽ دونھين جا ڪڪر. ²⁰خداوند جي وڏي ۽ شاندار ڏينهن جي اچڻ کان اڳ، سج اونداهيءَ ۾ ۽ چنڊ رت ۾ بدلجي ويندو. ²¹جيڪو بہ خداوند جي نالي سان دانهن ڪندو، سو بچايو ويندو.‘“

²²”اي اسرائيل جا ماڻهؤ، هي لفظ ٻڌو: ناصرت جو يسوع—اهو ماڻهو جنهن کي اسان جي پيءُ اوهان وٽ معجزن، عجيب ڪمن ۽ نشانن جي ذريعي ثابت ڪيو، جيڪي اسان جي پيءُ هن جي ذريعي اوهان جي وچ ۾ ڪيا، جيئن اوهان پاڻ بہ ڄاڻو ٿا. ²³هن ماڻهوءَ کي، جيڪو اسان جي پيءُ جي مقرر ڪيل منصوبي ۽ اڳواٽ ڄاڻ موجب حوالي ڪيو ويو، اوهان بي شرع ماڻهن جي هٿان صليب تي چاڙهي ماريو. ²⁴پر اسان جي پيءُ کيس موت جي ڪشالن کان آزاد ڪري جيئرو اٿاريو، ڇاڪاڻ تہ موت جي وس ۾ نہ هو تہ کيس جڪڙي رکي. ²⁵ڇاڪاڻ تہ دائود هن بابت چوي ٿو تہ ’مون اسان جي پيءُ کي هميشه پنهنجي سامهون ڏٺو، ڇاڪاڻ تہ اهو منهنجي ساڄي پاسي آهي، تنهنڪري مان ڊهي نہ پوندس.‘ ²⁶تنهنڪري منهنجي دل خوش ٿي ۽ منهنجي زبان خوشي ڪئي؛ ان کان سواءِ، منهنجو جسم بہ اميد ۾ آرام ڪندو. ²⁷ڇاڪاڻ تہ تون منهنجي جان کي قبر ۾ نہ ڇڏيندين، نڪي پنهنجي پاڪ ڄڻ کي سڙڻ ڏسڻ ڏيندين. ²⁸تو مون کي زندگيءَ جون واٽون ڏيکاريون آهن؛ تون پنهنجي حضور ۾ مون کي خوشيءَ سان ڀري ڇڏيندين.“

²⁹”ڀائرو، مان اوهان کي صاف ٻڌائي ٿو سگهان تہ اسان جو ابا ڏاڏو دائود مري ويو، دفن ڪيو ويو، ۽ سندس قبر اڄ ڏينهن تائين اسان وٽ موجود آهي. ³⁰هو نبي هو ۽ ڄاڻندو هو تہ اسان جي پيءُ قسم کنيو هو تہ سندس نسل مان هڪ کي سندس تخت تي ويهاريندو، ³¹تنهنڪري هن اڳواٽ ڏسي مسيح جي جيئري ٿي اٿڻ بابت چيو تہ نڪي کيس قبر ۾ ڇڏيو ويو ۽ نڪي سندس جسم سڙڻ ڏٺو. ³²هن يسوع کي اسان جي پيءُ اٿاريو، جنهن جا اسين سڀ شاهد آهيون. ³³تنهنڪري اسان جي پيءُ جي ساڄي پاسي مٿي کنيو ويو، ۽ پيءُ کان واعدي وارو پاڪ روح حاصل ڪري، هن اهو نازل ڪيو جيڪو اوهان هاڻي ڏسو ٿا ۽ ٻڌو ٿا.

³⁴ڇاڪاڻ تہ دائود ڪڏهن بہ آسمان ڏانهن نہ چڙهيو، پر هو پاڻ چوي ٿو تہ ”اسان جي پيءُ منهنجي خداوند کي چيو تہ ’منهنجي ساڄي پاسي ويھ، ³⁵جيستائين مان تنهنجن دشمنن کي تنهنجن پيرن جي چوڪي بڻايان.‘“

³⁶”تنهنڪري اسرائيل جو سڄو گھراڻو پڪ سان ڄاڻي وٺي تہ اسان جي پيءُ هن يسوع کي، جنهن کي اوهان صليب تي چاڙهيو، خداوند بہ ۽ مسيح بہ بڻايو آهي.“

³⁷اهو ٻڌي هو دل ۾ زخمي ٿي ويا ۽ پطرس ۽ ٻين رسولن کان پڇيائون تہ ”ڀائرو، اسان ڇا ڪريون؟“

³⁸پطرس کين چيو تہ ”توبه ڪريو ۽ اوهان مان هر هڪ پنهنجن گناهن جي معافيءَ لاءِ يسوع مسيح جي نالي تي بپتسما وٺو، تہ اوهان کي پاڪ روح جي بخشش ملندي. ³⁹ڇاڪاڻ تہ واعدو اوهان لاءِ، اوهان جي ٻارن لاءِ ۽ پري وارن سڀني لاءِ آهي—جن کي اسان جو حاڪم پيءُ پاڻ ڏانهن سڏيندو.“ ⁴⁰ٻين ڪيترن ئي لفظن سان کين خبردار ڪري نصيحت ڪيائين تہ ”پنهنجو پاڻ کي هن بگڙيل نسل کان بچايو.“ ⁴¹تنهنڪري جن سندس پيغام قبول ڪيو، تن بپتسما ورتي، ۽ انهيءَ ڏينهن اٽڪل ٽي هزار ماڻهو شامل ڪيا ويا.

پيءُ جي خاندان وانگر زندگي گذارڻ

⁴²اهي رسولن جي تعليم، گهري رفاقت، ماني ڀڃڻ ۽ دعائن ۾ لڳل رهندا هئا. ⁴³هر هڪ تي ادب ۽ خوف طاري ٿيو، ۽ رسولن جي ذريعي ڪيترائي عجيب ڪم ۽ نشان ڏيکاريا ويا. ⁴⁴سڀ ايمان آندڙ گڏ رهندا هئا ۽ سڀ شيون گڏيل رکندا هئا. ⁴⁵اهي پنهنجي ملڪيت ۽ سامان وڪڻي، جنهن کي جيتري گهرج هوندي هئي، تنهن مطابق حاصلات سڀني ۾ ورهائيندا هئا. ⁴⁶ڏينهون ڏينهن هيڪل ۾ گڏجي لڳل رهندي ۽ گهر گهر ماني ڀڃندي، اهي خوش ۽ سچي دل سان گڏجي کاڌو کائيندا هئا، ⁴⁷اسان جي پيءُ جي ساراهه ڪندي ۽ سڀني ماڻهن وٽ مقبول ٿيندي. خداوند ڏينهون ڏينهن بچايا ويندڙن کي سندن تعداد ۾ شامل ڪندو رهيو.