Havoriylar 2 FHB Father's Heart Bible™

2 ¹Hosil bayrami kuni kelganda, ularning barchasi bir joyda birga edi. ^a a v1 Hosil bayrami — yahudiylarning Haftalar bayrami boʻlib, Fisih bayramidan ellik kun keyin nishonlangan. ²Birdan osmondan kuchli, shiddat bilan esayotgan shamolga oʻxshash ovoz keldi va ular oʻtirgan butun uyni toʻldirdi. ³Olov tillariga oʻxshash boʻlingan narsalar paydo boʻldi va ularning har birining ustiga qoʻndi. ⁴Ularning barchasi Muqaddas Ruhga toʻldi va Ruh ularga aytishga soʻz berganidek, boshqa tillarda gapira boshladilar.

⁵Oʻsha paytda osmon ostidagi har bir xalqdan kelgan taqvodor yahudiylar Quddusda yashar edi. ⁶Bu ovoz yangraganda, olomon yigʻilib, hayron boʻlib qoldi, chunki har biri ularni oʻz ona tilida gapirayotganini eshitdi. ⁷Ular hayratlanib, taajjubga tushib dedilar: “Mana bu gapirayotganlarning barchasi jalilaliklar emasmi? ⁸Unda qanday qilib har birimiz ularni oʻz ona tilimizda eshityapmiz? ⁹Parfiyaliklar, midiyaliklar va elamliklar; Mesopotamiya, Yahudiya va Kappadokiya, Pont va Asiyada yashovchilar, ¹⁰Frigiya, Pamfiliya, Misr, Kirena yaqinidagi Liviya oʻlkalaridan kelganlar; Rimdan kelgan mehmonlar, yahudiylar va yahudiylikni qabul qilganlar; ¹¹kritliklar va arablar — biz ularni oʻz tillarimizda Otamizning buyuk ishlarini soʻzlab berayotganini eshityapmiz!” ¹²Ularning barchasi hayratlanib, garang boʻlib, bir-biriga: “Bu nimani anglatadi?” — deyishardi. ¹³Ammo boshqalari masxara qilib: “Ular shirin may ichib mast boʻlishgan”, — deyishdi.

Butrus tirilgan Rabbimizni eʼlon qiladi

¹⁴Lekin Butrus oʻn bir havoriy bilan oʻrnidan turib, ovozini koʻtarib, ularga shunday dedi: “Ey Yahudiya kishilari va Quddusda yashovchilarning barchasi, buni bilib qoʻyinglar va soʻzlarimga diqqat bilan quloq solinglar. ¹⁵Bu odamlar siz gumon qilayotganingizdek mast emas, axir hozir ertalabki soat toʻqqiz, xolos. ^b b v15 Kunning uchinchi soati taxminan ertalabki soat toʻqqizga toʻgʻri kelardi — olomon oʻylagan mastlik uchun bu juda erta edi. ¹⁶Yoʻq, bu Yoel paygʻambar orqali aytilgan soʻzdir:

¹⁷«Oxirgi kunlarda, deydi Otamiz, Men Oʻz Ruhimni butun insoniyat ustiga toʻkaman; oʻgʻillaringiz va qizlaringiz bashorat qiladilar, yigitlaringiz vahiylar koʻradilar, qariyalaringiz esa tushlar koʻradilar. ¹⁸Oʻsha kunlarda hatto qullarim va choʻrilarim ustiga ham Men Oʻz Ruhimni toʻkaman, ular esa bashorat qiladilar. ¹⁹Men yuqorida — osmonlarda moʻjizalar koʻrsataman, pastda — yerda esa alomatlar: qon, olov va tutun toʻlqinlari. ²⁰Egamizning ulugʻ va shonli kuni kelmasidan oldin, quyosh zulmatga, oy esa qonga aylanadi. ²¹Egamizning nomini chaqirgan har bir kishi najot topadi.»”

²²“Ey Isroil xalqi, bu soʻzlarni eshitinglar: Nosiralik Iso — Otamiz U orqali orangizda qilgan moʻjizalar, karomatlar va alomatlar bilan sizlarga tasdiqlab bergan insondir; buni oʻzlaringiz ham bilasizlar. ²³Otamizning oldindan belgilangan rejasi va oldindan bilishi boʻyicha tutib berilgan bu insonni sizlar qonunsiz kishilarning qoʻli bilan xochga mixlab oʻldirdingizlar. ²⁴Lekin Otamiz Uni oʻlim azobidan xalos qilib, qayta tiriltirdi, chunki oʻlim Uni ushlab turolmasdi. ²⁵Chunki Dovud U haqida shunday deydi: «Men Otamizni doimo oldimda koʻrdim, chunki U oʻng tomonimda, shu bois men tebranmayman. ²⁶Shuning uchun yuragim shod boʻldi va tilim quvondi; bundan tashqari, tanam ham umid bilan orom topadi. ²⁷Chunki Sen jonimni oʻliklar diyoriga tashlab qoʻymaysan, Sening Muqaddas Zotingni ham chirishga yoʻl qoʻymaysan. ²⁸Sen menga hayot yoʻllarini koʻrsatding; huzuringda meni shodlikka toʻldirasan.»”

²⁹“Birodarlar, sizlarga ochiq aytishim mumkin: ota-bobomiz Dovud vafot etdi, dafn qilindi va uning qabri shu kungacha oramizda turibdi. ³⁰U paygʻambar boʻlgani uchun, Otamiz uning avlodlaridan birini uning taxtiga oʻtqazishga qasam ichganini bilardi, ³¹u Masihning tirilishini oldindan koʻrib, bu haqda gapirdi: U oʻliklar diyoriga tashlab qoʻyilmadi, tanasi ham chirishni koʻrmadi. ³²Mana shu Isoni Otamiz tiriltirdi va biz hammamiz bunga guvohmiz. ³³Shunday qilib, U Otamizning oʻng tomoniga koʻtarilib, Otadan vaʼda qilingan Muqaddas Ruhni qabul qilib, sizlar hozir koʻrib va eshitib turgan narsani toʻkib berdi.

³⁴Chunki Dovud hech qachon osmonga chiqmagan, lekin oʻzi shunday deydi: «Otamiz mening Rabbimga dedi: «Mening oʻng tomonimda oʻtirgin, ³⁵toki dushmanlaringni oyoqlaring ostiga poyandoz qilmagunimcha.»»

³⁶“Shunday ekan, butun Isroil xonadoni aniq bilib qoʻysin: sizlar xochga mixlagan mana shu Isoni Otamiz ham Rabb, ham Masih qildi.”

³⁷Buni eshitib, ularning yuragi larzaga keldi va Butrus bilan boshqa havoriylardan: “Birodarlar, nima qilishimiz kerak?” — deb soʻrashdi.

³⁸Butrus ularga dedi: “Tavba qilinglar va gunohlaringiz kechirilishi uchun har biringiz Iso Masih nomidan suvga choʻminglar, shunda Muqaddas Ruh inʼomini olasizlar. ³⁹Chunki bu vaʼda sizlar uchun, farzandlaringiz uchun va uzoqdagilarning barchasi uchun — Hukmron Otamiz Oʻz huzuriga chaqiradigan har bir kishi uchundir.” ⁴⁰U yana koʻp boshqa soʻzlar bilan ularni ogohlantirib, undab dedi: “Oʻzlaringizni bu buzuq avloddan qutqaringlar.” ⁴¹Shunday qilib, uning soʻzini qabul qilganlar suvga choʻmdirildi va oʻsha kuni ularga taxminan 3 000 kishi qoʻshildi.

Otaning oilasi boʻlib yashash

⁴²Ular oʻzlarini havoriylarning taʼlimotiga va chuqur birodarlikka, non sindirishga va ibodatlarga bagʻishlashdi. ⁴³Hammani qoʻrquv-hayrat qamrab oldi va havoriylar orqali koʻplab moʻjiza va alomatlar sodir boʻldi. ⁴⁴Imon keltirganlarning barchasi birga edi va hamma narsasi umumiy edi. ⁴⁵Ular mol-mulki va boyliklarini sotib, tushgan pulni har kimning ehtiyojiga qarab hammaga taqsimlab berishardi. ⁴⁶Ular har kuni maʼbadda birga yigʻilib, uyma-uy non sindirib, shod va samimiy qalb bilan birga ovqatlanishardi, ⁴⁷Otamizga hamdu sano aytishardi va butun xalqning iltifotiga sazovor boʻlishardi. Rabbimiz esa har kuni najot topayotganlarni ularning soniga qoʻshib borardi.