प्रेषितांची कृत्ये 2

2 ¹ पेन्टेकॉस्टचा दिवस आला तेव्हा ते सर्व एका ठिकाणी एकत्र होते. ^a a v1 पेन्टेकॉस्ट म्हणजे यहूद्यांचा सप्ताहांचा सण, जो वल्हांडणानंतर पन्नास दिवसांनी साजरा केला जात असे. ² अचानक प्रचंड सोसाट्याच्या वाऱ्यासारखा आवाज आकाशातून आला आणि ते जेथे बसले होते ते सर्व घर भरून गेले. ³ अग्नीच्या विभागलेल्या जिभांसारखे दिसणारे प्रकट झाले आणि त्यांच्यापैकी प्रत्येकावर स्थिरावले. ⁴ सर्व पवित्र आत्म्याने भरले आणि आत्म्याने त्यांना बोलण्यास शब्द दिल्याप्रमाणे ते इतर भाषांत बोलू लागले.

⁵ त्या वेळी आकाशाखालील प्रत्येक राष्ट्रांतील भक्तिमान यहूदी यरुशलेमेत राहत होते. ⁶ हा आवाज झाला तेव्हा लोकसमुदाय जमला आणि गोंधळून गेला, कारण प्रत्येकाने त्यांना आपापल्या भाषेत बोलताना ऐकले. ⁷ ते चकित व आश्चर्यचकित होऊन म्हणाले, “हे बोलणारे सर्व गालीलकर नाहीत काय?” ⁸ “मग हे कसे, की आपल्यापैकी प्रत्येकाला ते आपापल्या मातृभाषेत ऐकू येतात?” ⁹ पार्थी, मेदी व एलामी; मेसोपोटेमिया, यहूदीया व कप्पदुकिया, पंत व आशिया येथे राहणारे, ¹⁰ फ्रुगिया, पंफुल्या, मिसर, कुरेनेजवळील लिबियाचे भाग; रोममधून आलेले पाहुणे, यहूदी व यहूदी धर्म स्वीकारलेले, ¹¹ क्रेती व अरब—आपल्या आपल्या भाषांत ते आमच्या पित्याची महत्कृत्ये सांगत असताना आम्ही ऐकतो!” ¹² ते सर्व चकित व गोंधळून एकमेकांना म्हणाले, “याचा अर्थ काय?” ¹³ पण इतरांनी थट्टा करून म्हटले, “हे गोड द्राक्षारसाने भरले आहेत.”

पेत्र उठलेल्या प्रभूची घोषणा करतो

¹⁴ पण पेत्र अकरा जणांसह उभा राहिला आणि आपला आवाज उंचावून त्यांना म्हणाला: “यहूदीयातील लोकांनो, यरुशलेमेत राहणाऱ्या सर्वांनो—हे जाणून घ्या आणि माझ्या शब्दांकडे नीट लक्ष द्या.” ¹⁵ “तुम्ही समजता तसे हे लोक मद्याने धुंद नाहीत, कारण सकाळचे नऊच वाजले आहेत.” ^b b v15 दिवसाचा तिसरा तास म्हणजे सुमारे सकाळचे नऊ वाजले—लोकसमुदायाने गृहीत धरलेल्या धुंदीसाठी हा फारच लवकरचा काळ होता. ¹⁶ “नाही, तर योएल संदेष्ट्याच्या द्वारे जे सांगण्यात आले होते ते हेच आहे:”

¹⁷ “‘आणि शेवटल्या दिवसांत, असे म्हणतो आमचा पिता, मी आपला आत्मा सर्व माणसांवर ओतीन; तुमचे पुत्र व तुमच्या कन्या भविष्य सांगतील, तुमचे तरुण दृष्टान्त पाहतील, आणि तुमचे वृद्ध स्वप्ने पाहतील.’” ¹⁸ “‘त्या दिवसांत माझ्या दासांवर व माझ्या दासींवरही मी आपला आत्मा ओतीन, आणि ते भविष्य सांगतील.’” ¹⁹ “‘मी वर आकाशात अद्भुते दाखवीन आणि खाली पृथ्वीवर चिन्हे—रक्त व अग्नी व धुराचे लोट.’” ²⁰ “‘सूर्य अंधकारमय होईल आणि चंद्र रक्तमय होईल, प्रभूचा महान व वैभवशाली दिवस येण्यापूर्वी.’” ²¹ “‘आणि जो कोणी प्रभूच्या नावाचा धावा करील तो तारला जाईल.’”

²² इस्राएल लोकांनो, हे शब्द ऐका: नासरेथकर येशू—असा मनुष्य ज्याची आमच्या पित्याने तुमच्यासमोर साक्ष दिली, तुमच्यामध्ये त्याच्याद्वारे आमच्या पित्याने केलेल्या चमत्कारांनी, अद्भुतांनी व चिन्हांनी, हे तुम्ही स्वतः जाणता ²³ —आमच्या पित्याच्या ठरलेल्या योजनेनुसार व पूर्वज्ञानानुसार धरून दिलेल्या या मनुष्याला तुम्ही अनीतिमान माणसांच्या हातांनी वधस्तंभावर खिळून जिवे मारले. ²⁴ पण आमच्या पित्याने त्याला मरणाच्या यातनांतून मुक्त करून उठवले, कारण मरण त्याला धरून ठेवू शकले नाही. ²⁵ “कारण दावीद त्याच्याविषयी म्हणतो: ‘मी आमच्या पित्याला सदा माझ्यासमोर पाहिले, कारण तो माझ्या उजव्या हाताला आहे, म्हणून मी ढळणार नाही.’” ²⁶ “म्हणून माझे हृदय आनंदित झाले व माझी जीभ हर्षित झाली; इतकेच नव्हे तर माझा देहही आशेत विसावेल.” ²⁷ “कारण तू माझा जीव अधोलोकात सोडणार नाहीस, आणि आपल्या पवित्र जनाला कुज पाहू देणार नाहीस.” ²⁸ “तू मला जीवनाचे मार्ग दाखवले आहेस; तू आपल्या सान्निध्यात मला आनंदाने भरशील.”

²⁹ बंधूंनो, मी तुम्हांला स्पष्टपणे सांगू शकतो: आपला पूर्वज दावीद मरण पावला, त्याला पुरण्यात आले, आणि त्याची कबर आजपर्यंत आपल्यामध्ये आहे. ³⁰ तो संदेष्टा असल्यामुळे त्याला ठाऊक होते की आमच्या पित्याने शपथ वाहून वचन दिले होते की त्याच्या वंशजांपैकी एकाला तो त्याच्या राजासनावर बसवील, ³¹ त्याने पूर्वदृष्टीने ख्रिस्ताच्या पुनरुत्थानाविषयी सांगितले, की त्याला अधोलोकात सोडले गेले नाही, आणि त्याच्या देहाने कुज पाहिली नाही. ³² “ह्या येशूला आमच्या पित्याने उठवले, आणि याचे आम्ही सर्व साक्षी आहोत.” ³³ म्हणून आमच्या पित्याच्या उजव्या हाताकडे उंचावला जाऊन, पित्याकडून वचनदत्त पवित्र आत्मा मिळाल्यावर, आता जे तुम्ही पाहता व ऐकता ते त्याने ओतले.

³⁴ कारण दावीद तर स्वर्गात चढून गेला नाही, पण तो स्वतः म्हणतो: ‘आमचा पिता माझ्या प्रभूला म्हणाला, “तू माझ्या उजव्या हाताला बस.”’ ³⁵ ‘जोपर्यंत मी तुझ्या शत्रूंना तुझ्या पायांचे पादासन करीत नाही.’

³⁶ म्हणून इस्राएलाच्या सर्व घराण्याने हे निश्चयाने जाणावे: ज्या येशूला तुम्ही वधस्तंभावर खिळले त्याच येशूला आमच्या पित्याने प्रभू व ख्रिस्त असे दोन्ही केले.

³⁷ हे ऐकून त्यांच्या हृदयाला झोंबले, आणि त्यांनी पेत्राला व इतर प्रेषितांना विचारले, “बंधूंनो, आम्ही काय करावे?”

³⁸ पेत्र त्यांना म्हणाला, “पश्चात्ताप करा, आणि तुमच्या पापांच्या क्षमेसाठी तुम्ही प्रत्येकाने येशू ख्रिस्ताच्या नावाने बाप्तिस्मा घ्या, म्हणजे तुम्हांला पवित्र आत्म्याचे दान मिळेल.” ³⁹ कारण हे वचन तुमच्यासाठी, तुमच्या मुलांसाठी, आणि दूर असलेल्या सर्वांसाठी आहे—जितक्यांना प्रभू आमचा पिता आपल्याकडे बोलावील तितक्यांसाठी. ⁴⁰ आणखी पुष्कळ शब्दांनी त्याने त्यांना बजावले व आग्रह केला, म्हणाला, “या भ्रष्ट पिढीपासून आपला बचाव करा.” ⁴¹ तेव्हा ज्यांनी त्याचा संदेश स्वीकारला त्यांनी बाप्तिस्मा घेतला, आणि त्या दिवशी सुमारे तीन हजार माणसे जोडली गेली.

पित्याचे कुटुंब म्हणून जगणे

⁴² ते प्रेषितांच्या शिकवणीत व सखोल सहभागितेत, भाकर मोडण्यात व प्रार्थनांत तत्पर राहिले. ⁴³ प्रत्येकावर भीतियुक्त आदर आला, आणि प्रेषितांच्या द्वारे पुष्कळ अद्भुते व चिन्हे घडली. ⁴⁴ विश्वास ठेवणारे सर्व एकत्र होते आणि त्यांच्याजवळ सर्व गोष्टी सामाईक होत्या. ⁴⁵ त्यांनी आपली मालमत्ता व मिळकत विकून, ज्याला जशी गरज होती त्याप्रमाणे सर्वांना ती रक्कम वाटून दिली. ⁴⁶ दररोज ते एकचित्ताने मंदिरात तत्पर राहून, घरोघरी भाकर मोडून, आनंदी व निर्मळ अंतःकरणाने अन्न वाटून घेत असत. ⁴⁷ आमच्या पित्याची स्तुती करीत, आणि सर्व लोकांमध्ये त्यांना कृपा होती. तारण होत असलेल्यांना प्रभू दररोज त्यांच्या संख्येत जोडत असे.