Ayeuna parantos aya citakanana

Rasul-Rasul 2 FHB Father's Heart Bible™

RamaYesusRoh
15% off your first order →
Kitab

Rama Ngucurkeun Roh-Na

Angin, seuneu, jeung babaturan Yesus ujug-ujug nyarios basa-basa anu can kungsi diajarkeun, waktu Rama urang ngucurkeun Roh-Na. Para jamaah haji ngadenge basana sorangan; sawareh nyangka maranehna mabok. Petrus ngajelaskeun tina Yoel jeung Daud, tilu rebu jalma dibaptis, sarta maranehna mimiti babagi sagala anu dipiboga.

Pasal 2.

Sanggeus nepi kana poe Pentakosta, maranehna kabeh keur ngariung di hiji tempat. a a v1 Pentakosta teh Pesta Minggon urang Yahudi, anu dirayakeun lima puluh poe sanggeus Paska. Ujug-ujug ti langit aya sora siga angin ribut anu tarik ngagelebug, tuluy minuhan sakuliah imah tempat maranehna dariuk. Tuluy nembongan anu siga letah-letah seuneu anu pada papisah, terus hinggap kana unggal-unggal jalma. Maranehna kabeh dieusian ku Roh Suci, tuluy mimiti ngaromong ku basa-basa sejen, luyu jeung anu dipaparin ku Roh pikeun diucapkeunana.

Harita di Yerusalem caricing urang Yahudi anu aralim ti unggal bangsa saalam dunya. Waktu eta sora kadenge, jalma rea ngagimbung bari bati bingung, sabab masing-masing ngadenge maranehna ngaromong ku basana sorangan. Kabeh kagagas jeung hareraneun, pokna, “Lain kabeh anu keur ngaromong teh urang Galilea? Ku naon urang masing-masing bet ngadenge maranehna ngaromong ku basa indung urang sewang-sewangan? Urang Partia, Media, jeung Elam; nu caricing di Mesopotami, Yudea jeung Kapadokia, Pontus jeung Asia, Frigia, Pamfilia, Mesir, wewengkon Libia nu deukeut Kirena; tamu-tamu ti Rum, urang Yahudi jeung jalma-jalma nu asup kana agama Yahudi; urang Kreta jeung urang Arab—urang ngadenge maranehna nyaritakeun pagawean-pagawean anu agung ti Rama urang ku basa urang sewang-sewangan!” Kabeh kagagas jeung bingung, silih tanya, “Naon ieu teh maksudna?” Tapi aya nu sejen nyampahan bari nyarita, “Maranehna teh mabok ku anggur amis.”

Petrus Ngembarkeun Gusti anu Geus Digugahkeun

Tapi Petrus ngadeg jeung nu sabelas, ngagorowok, terus ngembarkeun ka maranehna: “Dulur-dulur urang Yudea, jeung sakabeh nu caricing di Yerusalem—terangkeun ieu sarta regepkeun kalawan daria ucapan kuring. Ieu jalma-jalma teh henteu marabok cara ceuk sangkaan aranjeun, sabab ayeuna kakara pukul salapan isuk-isuk. b b v15 Jam katilu beurang teh kira-kira pukul salapan isuk-isuk—jauh teuing ti waktu mabok anu disangka ku jalma rea. Lain kitu, ieu teh anu geus diucapkeun ngaliwatan Nabi Yoel:

‘Dina poe-poe panungtungan, saur Rama urang, Kami bakal ngucurkeun Roh Kami ka sakabeh manusa; anak-anak maraneh, lalaki jeung awewe, bakal ngucapkeun nubuat, nu ngarora bakal narenjo tetenjoan gaib, jeung nu karolot bakal ngimpi-ngimpi. Malah ka gandek-gandek Kami, lalaki jeung awewe, dina poe-poe eta Kami bakal ngucurkeun Roh Kami, tuluy maranehna bakal ngucapkeun nubuat. Kami bakal nembongkeun kaahengan di langit nu luhur jeung tanda-tanda di bumi nu handap—getih jeung seuneu sarta haseup ngelun. Panonpoe bakal robah jadi poek jeung bulan jadi getih, samemeh datangna poe PANGERAN nu agung tur mulya. Jeung saban jalma anu nyambat jenengan PANGERAN bakal disalametkeun.’”

“Dulur-dulur urang Israil, regepkeun ieu ucapan: Yesus urang Nasaret—hiji jalma anu geus dibuktikeun ka aranjeun ku Rama urang ngaliwatan mujijat, kaahengan, jeung tanda-tanda anu dipidamel ku Rama urang ngaliwatan Anjeunna di tengah-tengah aranjeun, sakumaha anu ku aranjeun sorangan geus karterang. Ieu Jalma, anu diselehkeun luyu jeung rarancang anu geus ditetepkeun sarta uninga Rama urang, ku aranjeun geus disalib tur dipaehan ku parantaraan leungeun jalma-jalma anu daroraka. Tapi ku Rama urang Anjeunna digugahkeun, dileupaskeun tina kanyeri maot, sabab maot teu bisa nahan Anjeunna. Sabab Daud nyarita ngeunaan Anjeunna: ‘Abdi tansah ningali Rama urang di payuneun abdi, margi Mantenna aya di tengeneun abdi, supados abdi ulah oyag.’ Ku kituna manah abdi bingah sareng letah abdi gumbira; langkung ti eta, raga abdi oge bakal reureuh dina pangharepan. Margi Ama moal ngantunkeun nyawa abdi di jero kubur, sareng moal ngantep Jalmi Suci kagungan Ama ningali karuksakan. Ama parantos nuduhkeun ka abdi jalan-jalan kahirupan; Ama bakal ngeusian abdi ku kabingahan di payuneun Ama.”

“Dulur-dulur, kuring bisa ngomong terus terang ka aranjeun: karuhun urang, Daud, geus pupus, dikurebkeun, jeung makamna aya keneh di urang nepi ka kiwari. Ku lantaran anjeunna teh nabi, anjeunna terang yen Rama urang geus jangji kalawan sumpah pikeun ngalinggihkeun salah saurang ti turunanana dina tahtana, anjeunna geus ningali ti anggalna tur nyaritakeun hal hudangna Kristus, yen Anjeunna henteu ditinggalkeun di jero kubur, sarta salira-Na henteu ngalaman karuksakan. Ieu Yesus teh geus digugahkeun ku Rama urang, jeung kami kabeh jadi saksina. Nya ku sabab eta, sanggeus diangkat ka tengeneun Rama urang, sarta geus nampi Roh Suci anu dijangjikeun ti Rama, Anjeunna geus ngucurkeun ieu anu ayeuna ku aranjeun katingal tur kadangu.

Sabab Daud mah teu kungsi unggah ka sawarga, tapi anjeunna nyarios kieu: ‘Rama urang geus ngandika ka Gusti abdi, “Calik di tengeneun Kami, nepi ka musuh-musuh Anjeun ku Kami dijadikeun titincakan dampal sampean Anjeun.”’”

“Ku sabab eta, sing nyaho kalawan pasti sakumna urang Israil: ieu Yesus, anu ku aranjeun disalib teh, ku Rama urang geus dijadikeun Gusti sarta Kristus.”

Ngadenge eta, hate maranehna asa ditewek, tuluy nanya ka Petrus jeung rasul-rasul sejenna, “Dulur-dulur, kedah kumaha pilampaheun kami?”

Saur Petrus ka maranehna, “Geura tarobat, sarta masing-masing aranjeun kudu dibaptis dina asmana Yesus Kristus pikeun panghampura dosa-dosa aranjeun, supaya aranjeun narampa sih kurnia Roh Suci. Sabab eta jangji teh pikeun aranjeun, pikeun anak-anak aranjeun, jeung pikeun sakabeh jalma anu jauh—nya sakur anu bakal disaur ku Rama urang, Gusti nu Maha Kawasa.” Jeung ku loba keneh ucapan sejenna, anjeunna mepelingan tur ngajak maranehna, pokna, “Geura salametkeun diri aranjeun tina ieu jaman anu jahat teh.” Tuluy jalma-jalma anu narima kana ucapan anjeunna teh dibaraptis, sarta kira-kira 3.000 urang ditambahkeun dina poe eta.

Hirup Salaku Kulawarga Rama

Maranehna satia kana pangajaran para rasul jeung kana patepungan anu raket, kana acara nyuil roti babarengan sarta kana sembahyang. Sarerea ngarasa gimir ku kaagungan Allah, sarta loba kaahengan jeung tanda-tanda anu dilakukeun ngaliwatan para rasul. Sakabeh jalma anu palercaya teh ngahiji, sarta boga sagala rupa babarengan. Maranehna ngajual harta banda jeung pangabogana, tuluy hasilna dibagi-bagikeun ka sarerea, nurutkeun kabutuh unggal jalma. Saban poe, kalawan satia ngariung di Bait Allah, tuluy nyuil roti ti imah ka imah, maranehna dalahar babarengan kalawan hate anu gumbira tur tulus, bari muji ka Rama urang, sarta diasih ku sakabeh jalma. Unggal poe Gusti nambahan jumlah maranehna ku jalma-jalma anu disalametkeun.