ሐዋርያት ሥራ 2

2 ¹የጴንጤቆስጤ ቀን በደረሰ ጊዜ፣ ሁሉም በአንድ ቦታ ተሰብስበው ነበር። ^a a v1 ጴንጤቆስጤ ከፋሲካ በኋላ በኀምሳኛው ቀን የሚከበረው የአይሁድ የሳምንታት በዓል ነበር። ²ድንገትም እንደ ኀይለኛ ዐውሎ ነፋስ ያለ ድምፅ ከሰማይ መጣ፤ ተቀምጠውበትም የነበረውን ቤት ሁሉ ሞላው። ³የተከፋፈሉ የእሳት ልሳኖች የሚመስሉ ታዩ፤ በእያንዳንዳቸውም ላይ ዐረፉ። ⁴ሁሉም በመንፈስ ቅዱስ ተሞሉ፤ መንፈሱም መናገርን እንደ ሰጣቸው በሌሎች ልሳኖች መናገር ጀመሩ።

⁵በዚያም ጊዜ ከሰማይ በታች ካለው ሕዝብ ሁሉ የመጡ እግዚአብሔርን የሚፈሩ አይሁድ በኢየሩሳሌም ይኖሩ ነበር። ⁶ይህ ድምፅ በተሰማ ጊዜ፣ ብዙ ሕዝብ ተሰበሰበ፤ እያንዳንዱም በገዛ ቋንቋው ሲናገሩ ስለ ሰማ ግራ ተጋባ። ⁷ተደነቁ፤ ተገረሙም፤ እንዲህም አሉ፤ “እነዚህ የሚናገሩት ሁሉ የገሊላ ሰዎች አይደሉምን? ⁸እኛስ እያንዳንዳችን በተወለድንበት በገዛ ቋንቋችን እንዴት እንሰማቸዋለን? ⁹ፓርቴዎች፣ ሜዶናውያንና ኤላማውያን፤ በመስጴጦምያ፣ በይሁዳ፣ በቀጶዶቅያ፣ በጳንጦስና በእስያ የምንኖር፣ ¹⁰በፍርግያና በጵንፍልያ፣ በግብፅ፣ በቀሬና አጠገብ ባለው የልብያ ክፍል የምንኖር፤ ከሮም የመጡ እንግዶች፣ አይሁድና ወደ ይሁዲነት የገቡ፤ ¹¹የቀርጤስ ሰዎችና ዐረቦች፤ የአባታችንን ታላላቅ ሥራዎች በገዛ ቋንቋችን ሲናገሩ እንሰማቸዋለን!” ¹²ሁሉም ተደነቁ፤ ግራም ተጋቡ፤ እርስ በርሳቸውም፣ “ይህ ምን ማለት ነው?” ተባባሉ። ¹³ሌሎች ግን እያፌዙ፣ “ጣፋጭ የወይን ጠጅ ሞልቶባቸዋል” አሉ።

ጴጥሮስ የተነሣውን ጌታ ያውጃል

¹⁴ጴጥሮስ ግን ከዐሥራ አንዱ ጋራ ቆሞ ድምፁን ከፍ አድርጎ እንዲህ ሲል አወጀላቸው፤ “የይሁዳ ሰዎች፣ በኢየሩሳሌም የምትኖሩ ሁሉ ሆይ፤ ይህን ዕወቁ፤ ቃሌንም በጥሞና አድምጡ። ¹⁵እናንተ እንደምታስቡት እነዚህ ሰዎች አልሰከሩም፤ ገና ጥዋት ሦስት ሰዓት ነውና። ^b b v15 የቀኑ ሦስተኛው ሰዓት ጥዋት ዘጠኝ ሰዓት ገደማ ነበር፤ ሕዝቡ ለገመተው ስካር እጅግ ገና ነበር። ¹⁶ይልቁንም ይህ በነቢዩ ኢዩኤል የተነገረው ነው፤

¹⁷‘በመጨረሻውም ዘመን፣ ይላል አባታችን፣ መንፈሴን በሰው ሁሉ ላይ አፈስሳለሁ፤ ወንዶችና ሴቶች ልጆቻችሁ ትንቢት ይናገራሉ፤ ጐልማሶቻችሁ ራእይ ያያሉ፤ ሽማግሌዎቻችሁም ሕልም ያልማሉ። ¹⁸በዚያን ዘመን በወንዶችና በሴቶች አገልጋዮቼ ላይ እንኳ መንፈሴን አፈስሳለሁ፤ እነርሱም ትንቢት ይናገራሉ። ¹⁹ከላይ በሰማያት ድንቆችን፣ ከታችም በምድር ላይ ምልክቶችን አሳያለሁ፤ ደም፣ እሳትና የጢስ ዓምድ። ²⁰ታላቁና ክቡሩ የጌታ ቀን ከመምጣቱ በፊት፣ ፀሐይ ወደ ጨለማ፣ ጨረቃም ወደ ደም ይለወጣሉ። ²¹የጌታን ስም የሚጠራ ሁሉ ይድናል።’”

²²“የእስራኤል ሰዎች ሆይ፣ እነዚህን ቃላት ስሙ፤ የናዝሬቱ ኢየሱስ፣ አባታችን በእናንተ መካከል በእርሱ በኩል ባደረጋቸው ታምራት፣ ድንቆችና ምልክቶች ለእናንተ የመሰከረላችሁ ሰው ነበር፤ ይህንም እናንተው ራሳችሁ ታውቃላችሁ። ²³ይህ ሰው በአባታችን በተወሰነው ዕቅድና በቀድሞ ዕውቀቱ መሠረት አልፎ ተሰጠ፤ እናንተም በዐመፀኞች እጅ ሰቅላችሁ ገደላችሁት። ²⁴ነገር ግን አባታችን ከሞት ጣር ነጻ አውጥቶ አስነሣው፤ ሞትም ሊይዘው አልቻለምና። ²⁵ዳዊት ስለ እርሱ እንዲህ ይላልና፤ ‘አባታችንን ሁልጊዜ በፊቴ አየዋለሁ፤ በቀኜ ስላለ አልናወጥም።’ ²⁶ስለዚህ ልቤ ደስ አለው፤ ምላሴም ሐሤት አደረገ፤ ከዚህም በላይ ሥጋዬ ደግሞ በተስፋ ያርፋል። ²⁷ነፍሴን ለመቃብር አትተዋትምና፤ ቅዱስህም መበስበስን እንዲያይ አትፈቅድም። ²⁸የሕይወትን መንገዶች አስታወቅኸኝ፤ በፊትህ በደስታ ትሞላኛለህ።”

²⁹“ወንድሞች ሆይ፣ ስለ ቅድመ አያታችን ዳዊት በግልጥ ልነግራችሁ እችላለሁ፤ እርሱ ሞተ፤ ተቀበረም፤ መቃብሩም እስከ ዛሬ ድረስ በእኛ ዘንድ አለ። ³⁰ነቢይ ስለ ነበር፣ አባታችን ከዘሩ አንዱን በዙፋኑ ላይ እንደሚያስቀምጥ በመሐላ ቃል እንደ ገባለት ያውቅ ነበር፤ ³¹ስለ ክርስቶስ ትንሣኤ አስቀድሞ አይቶ፣ ለመቃብር እንዳልተተወ ሥጋውም መበስበስን እንዳላየ ተናገረ። ³²ይህን ኢየሱስ አባታችን አስነሣው፤ እኛም ሁላችን ለዚህ ምስክሮች ነን። ³³ስለዚህ በአባታችን ቀኝ ከፍ ከፍ ተደርጎ፣ የተስፋውን መንፈስ ቅዱስ ከአብ ተቀብሎ፣ አሁን የምታዩትንና የምትሰሙትን ይህን አፈሰሰ።

³⁴ዳዊት ወደ ሰማይ አልወጣም፤ ነገር ግን እርሱ ራሱ እንዲህ ይላል፤ ‘አባታችን ጌታዬን እንዲህ አለው፤ “በቀኜ ተቀመጥ፣ ³⁵ጠላቶችህን ለእግርህ መረገጫ እስካደርግልህ ድረስ።”’”

³⁶“እንግዲህ የእስራኤል ቤት ሁሉ ይህን በእርግጠኝነት ይወቅ፤ እናንተ የሰቀላችሁትን ይህን ኢየሱስን አባታችን ጌታም ክርስቶስም አደረገው።”

³⁷ይህንም በሰሙ ጊዜ ልባቸው ተነክቶ፣ ጴጥሮስንና ሌሎቹን ሐዋርያት፣ “ወንድሞች ሆይ፣ ምን እናድርግ?” ብለው ጠየቁ።

³⁸ጴጥሮስም እንዲህ አላቸው፤ “ንስሐ ግቡ፤ እያንዳንዳችሁም ለኀጢአታችሁ ስርየት በኢየሱስ ክርስቶስ ስም ተጠመቁ፤ የመንፈስ ቅዱስንም ስጦታ ትቀበላላችሁ። ³⁹ተስፋው ለእናንተ፣ ለልጆቻችሁም፣ በሩቅ ላሉት ሁሉ፣ ጌታ አባታችን ወደ ራሱ ለሚጠራቸው ሁሉ ነውና።” ⁴⁰በሌሎችም ብዙ ቃላት እያስጠነቀቀና እያበረታታ፣ “ከዚህ ጠማማ ትውልድ ራሳችሁን አድኑ” አላቸው። ⁴¹ቃሉን የተቀበሉትም ተጠመቁ፤ በዚያም ቀን ሦስት ሺህ ያህል ሰዎች ተጨመሩ።

እንደ አባታችን ቤተ ሰብ መኖር

⁴²በሐዋርያትም ትምህርት፣ በጥልቅ ኅብረት፣ እንጀራ በመቍረስና በጸሎቶች ይተጉ ነበር። ⁴³በሁሉም ላይ ፍርሃት አደረ፤ በሐዋርያትም እጅ ብዙ ድንቆችና ምልክቶች ተደረጉ። ⁴⁴ያመኑትም ሁሉ አብረው ነበሩ፤ ያላቸውንም ሁሉ በጋራ አደረጉ። ⁴⁵መሬታቸውንና ንብረታቸውን እየሸጡ፣ ለእያንዳንዱ እንደሚያስፈልገው ገንዘቡን ለሁሉ ያካፍሉ ነበር። ⁴⁶በየቀኑም በቤተ መቅደስ በአንድ ልብ እየተጉ፣ ከቤት ወደ ቤትም እንጀራ እየቈረሱ፣ በደስታና በቅን ልብ ምግባቸውን ይካፈሉ ነበር፤ ⁴⁷አባታችንን እያመሰገኑ፣ በሕዝቡም ሁሉ ዘንድ ሞገስ ነበራቸው። ጌታም የሚድኑትን ዕለት ዕለት ወደ እነርሱ ይጨምር ነበር።