അപ്പോസ്തോലന്മാരുടെ പ്രവൃത്തികൾ 2 FHB Father's Heart Bible™

2 ¹പെന്തെക്കോസ്ത് നാൾ വന്നപ്പോൾ, അവർ എല്ലാവരും ഒരിടത്ത് ഒന്നിച്ചുകൂടിയിരുന്നു. ^a a v1 പെന്തെക്കോസ്ത് യഹൂദരുടെ വാരോത്സവമായിരുന്നു; പെസഹായ്ക്കുശേഷം അമ്പതാം ദിവസം ആഘോഷിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. ²പെട്ടെന്ന് കൊടുങ്കാറ്റ് ആഞ്ഞടിക്കുന്നതുപോലുള്ള ഒരു ശബ്ദം ആകാശത്തുനിന്ന് ഉണ്ടായി, അവർ ഇരുന്ന വീട് മുഴുവൻ നിറച്ചു. ³വിഭജിക്കപ്പെട്ട അഗ്നിനാവുകൾപോലെ തോന്നിയവ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട് അവരിൽ ഓരോരുത്തരുടെമേലും വന്നിരുന്നു. ⁴എല്ലാവരും പരിശുദ്ധാത്മാവ് നിറഞ്ഞവരായി, ആത്മാവ് അവർക്ക് പറയാൻ വാക്കുകൾ നല്കിയതുപോലെ അന്യഭാഷകളിൽ സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി.

⁵ആ സമയത്ത് ആകാശത്തിൻകീഴിലുള്ള സകല ജാതികളിൽനിന്നുമുള്ള ഭക്തരായ യഹൂദർ യെരൂശലേമിൽ വസിച്ചിരുന്നു. ⁶ഈ ശബ്ദം മുഴങ്ങിയപ്പോൾ, ഓരോരുത്തനും അവർ തന്റെ സ്വന്തഭാഷയിൽ സംസാരിക്കുന്നത് കേട്ടതിനാൽ, ഒരു ജനക്കൂട്ടം ചേർന്നുവന്ന് പരിഭ്രമിച്ചു. ⁷അവർ വിസ്മയിച്ച് അദ്ഭുതപ്പെട്ടു, “സംസാരിക്കുന്ന ഇവരെല്ലാവരും ഗലീലക്കാരല്ലയോ? ⁸പിന്നെ നമ്മിൽ ഓരോരുത്തനും അവരെ നമ്മുടെ സ്വന്ത മാതൃഭാഷയിൽ കേൾക്കുന്നത് എങ്ങനെ? ⁹പാർത്ഥരും മേദ്യരും ഏലാമ്യരും; മെസൊപ്പൊത്താമിയയിലും യഹൂദ്യയിലും കപ്പദൊക്യയിലും പൊന്തൊസിലും ആസ്യയിലും വസിക്കുന്നവരും, ¹⁰ഫ്രുഗ്യയിലും പംഫുല്യയിലും ഈജിപ്തിലും കുറേനയ്ക്കടുത്തുള്ള ലിബിയയുടെ ഭാഗങ്ങളിലുമുള്ളവരും; റോമിൽനിന്നുള്ള സന്ദർശകരും, യഹൂദരും യഹൂദമതം സ്വീകരിച്ചവരും; ¹¹ക്രേത്തരും അറബികളും—നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ മഹത്കാര്യങ്ങൾ അവർ നമ്മുടെ സ്വന്തഭാഷകളിൽ പറയുന്നത് നാം കേൾക്കുന്നു!” ¹²അവരെല്ലാവരും വിസ്മയിച്ച് അമ്പരന്ന് ഒരുവനോടൊരുവൻ, “ഇതിന്റെ അർഥം എന്താണ്?” എന്നു പറഞ്ഞു. ¹³എന്നാൽ മറ്റുചിലർ പരിഹസിച്ച്, “ഇവർ പുതുവീഞ്ഞ് നിറഞ്ഞവരാണ്” എന്നു പറഞ്ഞു.

പത്രോസ് ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റ കർത്താവിനെ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു

¹⁴എന്നാൽ പത്രോസ് പതിനൊന്നുപേരോടുകൂടെ എഴുന്നേറ്റുനിന്ന് ശബ്ദമുയർത്തി അവരോട് പ്രഖ്യാപിച്ചു: “യഹൂദ്യപുരുഷന്മാരേ, യെരൂശലേമിൽ വസിക്കുന്ന എല്ലാവരുമേ—ഇത് അറിഞ്ഞ് എന്റെ വാക്കുകൾ ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കുവിൻ. ¹⁵നിങ്ങൾ ഊഹിക്കുന്നതുപോലെ ഇവർ മത്തുപിടിച്ചവരല്ല; ഇപ്പോൾ രാവിലെ ഒമ്പതു മണിയേ ആയിട്ടുള്ളൂ. ^b b v15 പകലിന്റെ മൂന്നാം മണിക്കൂർ ഏകദേശം രാവിലെ ഒമ്പതു മണിയായിരുന്നു—ജനക്കൂട്ടം ഊഹിച്ച മദ്യലഹരിക്ക് അത് വളരെ നേരത്തെയായിരുന്നു. ¹⁶അല്ല, യോവേൽ പ്രവാചകൻ മുഖാന്തരം അരുളിച്ചെയ്യപ്പെട്ടത് ഇതാകുന്നു:

¹⁷‘അന്ത്യനാളുകളിൽ, എന്ന് നമ്മുടെ പിതാവ് അരുളിച്ചെയ്യുന്നു, ഞാൻ എന്റെ ആത്മാവിനെ സകല മനുഷ്യരുടെമേലും പകരും; നിങ്ങളുടെ പുത്രന്മാരും നിങ്ങളുടെ പുത്രിമാരും പ്രവചിക്കും, നിങ്ങളുടെ യുവാക്കൾ ദർശനങ്ങൾ കാണും, നിങ്ങളുടെ വൃദ്ധന്മാർ സ്വപ്നങ്ങൾ കാണും. ¹⁸ആ നാളുകളിൽ എന്റെ ദാസന്മാരുടെമേലും എന്റെ ദാസിമാരുടെമേലുംകൂടെ ഞാൻ എന്റെ ആത്മാവിനെ പകരും, അവർ പ്രവചിക്കും. ¹⁹മുകളിൽ ആകാശത്തിൽ അദ്ഭുതങ്ങളും താഴെ ഭൂമിയിൽ അടയാളങ്ങളും ഞാൻ കാണിക്കും—രക്തവും അഗ്നിയും പുകച്ചുരുളുകളും. ²⁰സൂര്യൻ ഇരുളായും ചന്ദ്രൻ രക്തമായും മാറും, കർത്താവിന്റെ മഹത്തും തേജസ്സുറ്റതുമായ നാൾ വരുന്നതിനുമുമ്പ്. ²¹കർത്താവിന്റെ നാമം വിളിച്ചപേക്ഷിക്കുന്ന ഏവനും രക്ഷിക്കപ്പെടും.’”

²²“യിസ്രായേൽ പുരുഷന്മാരേ, ഈ വാക്കുകൾ കേൾക്കുവിൻ: നസറായനായ യേശു—നിങ്ങളുടെ ഇടയിൽ നമ്മുടെ പിതാവ് അവിടുന്നുമുഖാന്തരം ചെയ്ത മഹാശക്തികളാലും അദ്ഭുതങ്ങളാലും അടയാളങ്ങളാലും നമ്മുടെ പിതാവ് നിങ്ങൾക്ക് സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തിത്തന്ന ഒരു മനുഷ്യൻ—നിങ്ങൾതന്നെ അറിയുന്നതുപോലെ. ²³നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ നിർണയിച്ച പദ്ധതിയാലും മുന്നറിവിനാലും ഏല്പിക്കപ്പെട്ട ഈ മനുഷ്യനെ, നിങ്ങൾ അധർമികളുടെ കൈകളാൽ ക്രൂശിച്ച് കൊന്നു. ²⁴എന്നാൽ നമ്മുടെ പിതാവ് അവിടുത്തെ മരണവേദനയിൽനിന്ന് വിടുവിച്ച് ഉയിർപ്പിച്ചു; മരണത്തിന് അവിടുത്തെ പിടിച്ചുനിർത്താൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ²⁵എന്തെന്നാൽ ദാവീദ് അവിടുത്തെക്കുറിച്ച് പറയുന്നു: ‘ഞാൻ നമ്മുടെ പിതാവിനെ എപ്പോഴും എന്റെ മുമ്പിൽ കണ്ടു; അവിടുന്ന് എന്റെ വലത്തുഭാഗത്ത് ഉള്ളതിനാൽ ഞാൻ കുലുങ്ങുകയില്ല.’ ²⁶അതുകൊണ്ട് എന്റെ ഹൃദയം സന്തോഷിച്ചു, എന്റെ നാവ് ആനന്ദിച്ചു; എന്നുമാത്രമല്ല, എന്റെ ശരീരവും പ്രത്യാശയിൽ വിശ്രമിക്കും. ²⁷എന്തെന്നാൽ അങ്ങ് എന്റെ പ്രാണനെ പാതാളത്തിന് ഉപേക്ഷിക്കുകയില്ല, അങ്ങയുടെ പരിശുദ്ധനെ ദ്രവത്വം കാണാൻ വിടുകയുമില്ല. ²⁸അങ്ങ് എനിക്ക് ജീവന്റെ വഴികൾ കാണിച്ചുതന്നിരിക്കുന്നു; അങ്ങയുടെ സന്നിധിയിൽ അങ്ങ് എന്നെ സന്തോഷംകൊണ്ട് നിറയ്ക്കും.”

²⁹“സഹോദരന്മാരേ, നമ്മുടെ പൂർവപിതാവായ ദാവീദ് മരിച്ച് അടക്കപ്പെട്ടു എന്നും അദ്ദേഹത്തിന്റെ കല്ലറ ഇന്നുവരെ നമ്മുടെ ഇടയിൽ ഉണ്ടെന്നും ഞാൻ നിങ്ങളോട് വ്യക്തമായി പറയാം. ³⁰അദ്ദേഹം ഒരു പ്രവാചകനായിരുന്നതിനാൽ, തന്റെ സന്തതികളിൽ ഒരുവനെ തന്റെ സിംഹാസനത്തിൽ ഇരുത്തുമെന്ന് നമ്മുടെ പിതാവ് ശപഥം ചെയ്തിരുന്നത് അദ്ദേഹം അറിഞ്ഞിരുന്നു, ³¹അദ്ദേഹം മുൻകൂട്ടിക്കണ്ട് ക്രിസ്തുവിന്റെ ഉയിർത്തെഴുന്നേല്പിനെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞു—അവിടുന്ന് പാതാളത്തിന് ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ടില്ല, അവിടുത്തെ ശരീരം ദ്രവത്വം കണ്ടതുമില്ല എന്ന്. ³²ഈ യേശുവിനെ നമ്മുടെ പിതാവ് ഉയിർപ്പിച്ചു; അതിന് ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും സാക്ഷികളാകുന്നു. ³³അങ്ങനെ നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ വലത്തുഭാഗത്തേക്ക് ഉയർത്തപ്പെട്ട്, വാഗ്ദത്തം ചെയ്യപ്പെട്ട പരിശുദ്ധാത്മാവിനെ പിതാവിൽനിന്ന് പ്രാപിച്ച്, നിങ്ങൾ ഇപ്പോൾ കാണുകയും കേൾക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് അവിടുന്ന് പകർന്നു.

³⁴എന്തെന്നാൽ ദാവീദ് സ്വർഗത്തിലേക്ക് കയറിപ്പോയില്ല, എന്നാൽ അദ്ദേഹംതന്നെ പറയുന്നു: “നമ്മുടെ പിതാവ് എന്റെ കർത്താവിനോട് അരുളിച്ചെയ്തു: ‘എന്റെ വലത്തുഭാഗത്ത് ഇരുന്നാലും, ³⁵ഞാൻ അങ്ങയുടെ ശത്രുക്കളെ അങ്ങയുടെ പാദങ്ങൾക്ക് പാദപീഠമാക്കുവോളം.’”

³⁶“അതുകൊണ്ട്, നിങ്ങൾ ക്രൂശിച്ച ഈ യേശുവിനെ നമ്മുടെ പിതാവ് കർത്താവും ക്രിസ്തുവുമാക്കിയിരിക്കുന്നു എന്ന് യിസ്രായേൽഗൃഹം മുഴുവൻ നിശ്ചയമായി അറിയട്ടെ.”

³⁷ഇത് കേട്ട് ഹൃദയത്തിൽ കുത്തുകൊണ്ടവരായി, അവർ പത്രോസിനോടും മറ്റ് അപ്പൊസ്തലന്മാരോടും, “സഹോദരന്മാരേ, ഞങ്ങൾ എന്തു ചെയ്യേണ്ടു?” എന്നു ചോദിച്ചു.

³⁸പത്രോസ് അവരോട് പറഞ്ഞു: “മാനസാന്തരപ്പെടുവിൻ, നിങ്ങളുടെ പാപങ്ങളുടെ മോചനത്തിനായി നിങ്ങൾ ഓരോരുത്തനും യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ നാമത്തിൽ സ്നാനമേല്ക്കുവിൻ; എന്നാൽ നിങ്ങൾക്ക് പരിശുദ്ധാത്മാവ് എന്ന ദാനം ലഭിക്കും. ³⁹എന്തെന്നാൽ ഈ വാഗ്ദത്തം നിങ്ങൾക്കും നിങ്ങളുടെ മക്കൾക്കും ദൂരത്തുള്ള എല്ലാവർക്കും—പരമാധികാരിയായ നമ്മുടെ പിതാവ് തന്റെ അടുക്കലേക്ക് വിളിക്കുന്ന ഏവർക്കുമുള്ളതാകുന്നു.” ⁴⁰മറ്റ് അനേകം വാക്കുകളാലും അവൻ അവരെ താക്കീത് ചെയ്ത് ഉദ്ബോധിപ്പിച്ച്, “ഈ വക്രതയുള്ള തലമുറയിൽനിന്ന് നിങ്ങളെത്തന്നെ രക്ഷിച്ചുകൊള്ളുവിൻ” എന്നു പറഞ്ഞു. ⁴¹അങ്ങനെ അവന്റെ വചനം സ്വീകരിച്ചവർ സ്നാനമേറ്റു; അന്നേദിവസം ഏകദേശം 3,000 പേർ കൂട്ടിച്ചേർക്കപ്പെട്ടു.

പിതാവിന്റെ കുടുംബമായി ജീവിക്കുന്നു

⁴²അവർ അപ്പൊസ്തലന്മാരുടെ ഉപദേശത്തിലും ഗാഢമായ കൂട്ടായ്മയിലും അപ്പം നുറുക്കുന്നതിലും പ്രാർഥനകളിലും സ്ഥിരമായി നിലനിന്നു. ⁴³എല്ലാവരുടെമേലും ഭയഭക്തി വന്നു; അപ്പൊസ്തലന്മാർ മുഖാന്തരം അനേകം അദ്ഭുതങ്ങളും അടയാളങ്ങളും നടന്നു. ⁴⁴വിശ്വസിച്ചവരെല്ലാവരും ഒന്നിച്ചായിരുന്നു, സകലവും പൊതുവായി കരുതിയിരുന്നു. ⁴⁵അവർ തങ്ങളുടെ വസ്തുവകകളും സമ്പത്തും വിറ്റ്, ഓരോരുത്തന്റെയും ആവശ്യംപോലെ എല്ലാവർക്കും പങ്കിട്ടുകൊടുത്തു. ⁴⁶അനുദിനം അവർ ദൈവാലയത്തിൽ ഒരുമനപ്പെട്ട് നിലനിന്ന്, വീടുതോറും അപ്പം നുറുക്കി, സന്തോഷത്തോടും നിഷ്കളങ്കമായ ഹൃദയത്തോടുംകൂടെ ഭക്ഷണം പങ്കിട്ടു, ⁴⁷നമ്മുടെ പിതാവിനെ സ്തുതിച്ച്, സകല ജനത്തിന്റെയും പ്രീതി നേടി. രക്ഷിക്കപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരുന്നവരെ കർത്താവ് അനുദിനം അവരുടെ എണ്ണത്തോട് കൂട്ടിച്ചേർത്തു.