Karên Şandiyan 2 FHB Father's Heart Bible™

2 ¹Gava roja Pentîkostê hat, ew hemû li cihekî bi hev re bûn. ^a a v1 Pentîkost Cejna Heftiyan a Cihûyan bû, ku pêncî roj piştî Cejna Derbasbûnê dihat pîrozkirin. ²Ji nişkê ve dengekî mîna bayekî tund û bezok ji ezmên hat û tev mala ku ew lê rûniştibûn tije kir. ³Tiştên ku mîna zimanên ji êgir ên parvebûyî xuya dikirin peyda bûn û li ser her yekî ji wan rûniştin. ⁴Hemû bi Ruhê Pîroz tije bûn û dest bi axaftina bi zimanên din kirin, wek ku Ruh gotin dida wan ku bibêjin.

⁵Di wê demê de Cihûyên dîndar ên ji her milletê binê ezmên li Orşelîmê dijiyan. ⁶Gava ev deng belav bû, elaletek kom bû û şaş man, çimkî her kesî dibihîst ku ew bi zimanê wî diaxivîn. ⁷Ew şaş û metel man û gotin: “Ma ev hemûyên ku diaxivin ne Celîlî ne? ⁸Nexwe çawa dibe ku her yekî ji me wan bi zimanê xwe yê zikmakî dibihîze? ⁹Partî, Mad û Êlamî; yên ku li Mezopotamyayê, Cihûstanê û Kapadokyayê, Pontûs û Asyayê dijîn, ¹⁰Frîgya, Pamfîlya, Misir, deverên Lîbyayê yên nêzîkî Kîrênê; mêvanên ji Romayê, Cihû û yên ku bûne Cihû; ¹¹Kirêtî û Ereb — em dibihîzin ku ew bi zimanên me karên mezin ên Bavê me vedibêjin!” ¹²Ew hemû şaş û sergerdan man û ji hev re gotin: “Ma mana vê çi ye?” ¹³Lê hinên din tinaz kirin û gotin: “Ew ji şeraba şêrîn tije ne.”

Petrûs Xudanê Rabûyî Radigihîne

¹⁴Lê Petrûs bi yanzdehan re rabû ser xwe, dengê xwe bilind kir û ji wan re ragihand: “Gelî mirovên Cihûstanê û hûn hemûyên ku li Orşelîmê dijîn — vê bizanin û baş guh bidin gotinên min. ¹⁵Ev mirov ne serxweş in, wek ku hûn texmîn dikin, çimkî niha tenê saet neh a sibehê ye. ^b b v15 Saeta sêyemîn a rojê nêzîkî saet neh a sibehê bû — pir zû bû ji bo wê serxweşiya ku elaletê texmîn dikir. ¹⁶Na, ev tişt e ku bi rêya pêxember Yoêl hatiye gotin:

¹⁷‘Û di rojên dawî de, dibêje Bavê me, ezê Ruhê xwe birijînim ser hemû mirovan; kurên we û keçên we wê pêxembertiyê bikin, xortên we wê dîtinan bibînin, û kalên we wê xewnan bibînin. ¹⁸Di wan rojan de, hetta ser xulamên min û xizmetkarên min ên jin jî ezê Ruhê xwe birijînim, û ew wê pêxembertiyê bikin. ¹⁹Ezê li ezmanên jor ecêban nîşan bidim û li erdê jêr nîşanan — xwîn û êgir û pêlên dûkelê. ²⁰Roj wê bibe tarîtî û hîv wê bibe xwîn, berî ku roja mezin û birûmet a Xudan bê. ²¹Û her kesê ku bang li navê Xudan dike wê rizgar bibe.’”

²²“Gelî mirovên Îsraêl, guh bidin van gotinan: Îsayê Nasirî — mirovekî ku Bavê me ew bi rêya mûcîze, ecêb û nîşanên ku Bavê me di nav we de bi destê wî kirin ji we re piştrast kir, wek ku hûn bi xwe dizanin. ²³Ev mirov, ku li gorî plana diyarkirî û zanîna pêşîn a Bavê me hat radestkirin, we ew bi destê mirovên bêqanûn xaç kir û kuşt. ²⁴Lê Bavê me ew rakir, ew ji êşa mirinê azad kir, çimkî mirin nikaribû wî bigire. ²⁵Çimkî Dawid li ser wî dibêje: ‘Min Bavê me her gav li pêşiya xwe dît, çimkî ew li milê min ê rastê ye, loma ezê nelerizim.’ ²⁶Loma dilê min şa bû û zimanê min geş bû; wekî din, bedena min jî wê bi hêvî bêhna xwe veke. ²⁷Çimkî tu canê min ji gorê re nahêlî, û nahêlî ku Pîrozê te rizîbûnê bibîne. ²⁸Te rêyên jiyanê nîşanî min dan; tê li ber rûyê xwe min bi şahiyê tije bikî.”

²⁹“Birano, ez dikarim eşkere ji we re bibêjim: bapîrê me Dawid mir, hat veşartin, û gora wî heta îro li ba me maye. ³⁰Ji ber ku ew pêxember bû, wî dizanibû ku Bavê me sond xwaribû ku yekî ji dûndana wî li ser textê wî bi cih bike, ³¹wî pêşî dît û li ser vejîna Mesîh axivî, ku ew ji gorê re nehat hiştin, û bedena wî rizîbûn nedît. ³²Bavê me ev Îsa rakir, û em hemû şahidên wî ne. ³³Loma, piştî ku bo milê rastê yê Bavê me hat bilindkirin û Ruhê Pîroz ê sozdayî ji Bav wergirt, wî ew tişt rijand ku hûn niha dibînin û dibihîzin.

³⁴Çimkî Dawid qet nehilkişiya ezmên, lê ew bi xwe dibêje: “Bavê me ji Xudanê min re got: ‘Li milê min ê rastê rûne, ³⁵heta ku ez dijminên te bikim pêlînga bin piyên te.’”

³⁶“Loma bila tev mala Îsraêl bi teqez bizane: Bavê me ev Îsayê ku we xaç kir, kir hem Xudan û hem jî Mesîh.”

³⁷Gava ev bihîstin, dilê wan qul bû û ji Petrûs û şandiyên din re pirsîn: “Birano, em çi bikin?”

³⁸Petrûs ji wan re got: “Tobe bikin, û bila her yekî ji we bi navê Îsa Mesîh ji bo lêborîna gunehên we bê imadkirin, û hûnê diyariya Ruhê Pîroz wergirin. ³⁹Çimkî ev soz ji bo we, zarokên we, û hemû yên dûr e — çiqas ku Bavê me yê Serdest wê gazî ba xwe bike.” ⁴⁰Û bi gelek gotinên din wî ew hişyar kirin û teşwîq kirin, got: “Xwe ji vê nifşa xirab rizgar bikin.” ⁴¹Loma yên ku peyama wî qebûl kirin hatin imadkirin, û di wê rojê de nêzîkî 3,000 mirov li wan zêde bûn.

Wek Malbata Bav Jiyîn

⁴²Ew bi dil û can li ser hînkirina şandiyan, hevaltiya kûr, şkandina nan û duayan berdewam bûn. ⁴³Tirsek li ser her kesî çêbû, û gelek ecêb û nîşan bi rêya şandiyan hatin kirin. ⁴⁴Hemû yên ku bawer kiribûn bi hev re bûn û her tişt di nav wan de hevpar bû. ⁴⁵Wan mal û milkên xwe firotin û pereyên wan li ser hemûyan, li gorî ku hewcedariya her kesî hebû, belav kirin. ⁴⁶Her roj, bi hev re di Perestgehê de berdewam diman, ji mal bi mal nan dişkandin, û bi dilên şa û dilpak xwarin bi hev re parve dikirin, ⁴⁷Bavê me pesn didan, û di nav hemû gel de hezkirî bûn. Xudan her roj yên ku dihatin rizgarkirin li hejmara wan zêde dikir.