Asan’ny Apostoly 2 FHB Father's Heart Bible™

2 ¹Nony tonga ny andro Pentekosta, dia niara-nivory tao amin’ny toerana iray izy rehetra. ^a a v1 Ny Pentekosta dia ny Fetiben’ny Herinandro nataon’ny Jiosy, izay ankalazaina dimampolo andro aorian’ny Paska. ²Tampoka dia nisy feo toy ny rivotra mahery mivatravatra avy tany an-danitra, ka nameno ny trano rehetra nipetrahany. ³Niseho taminy ny zavatra toa lela afo voasaraka, ka nijanona tamin’ny tsirairay avy tamin’izy ireo. ⁴Henika ny Fanahy Masina izy rehetra ka nanomboka niteny tamin’ny fiteny hafa, araka izay nanomezan’ny Fanahy azy hilaza.

⁵Tamin’izany andro izany dia nonina tany Jerosalema ny Jiosy mpivavaka avy tamin’ny firenena rehetra eny ambanin’ny lanitra. ⁶Nony nanakoako izany feo izany, dia nivory ny vahoaka ka very hevitra, satria samy nandre azy ireo niteny tamin’ny fitenin’ny tenany avy. ⁷Gaga sy talanjona izy ka niteny hoe: «Moa tsy Galilianina va ireo rehetra miteny ireo? ⁸Ahoana àry no andrenesan’ny tsirairay antsika azy ireo miteny amin’ny fiteny nahaterahantsika? ⁹Partiana sy Medianina ary Elamita, ary ny mponina any Mesopotamia, Jodia sy Kapadosia, Pontosy sy Azia, ¹⁰Frigia sy Pamfilia, Egypta, ny faritr’i Libia akaikin’i Kirena; ary ny vahiny avy any Roma, na Jiosy na mpivily ho amin’ny Jiosy; ¹¹Kretanina sy Arabo—renintsika izy ireo manambara amin’ny fitenintsika ny asa lehibe nataon’i Raintsika!» ¹²Gaga sy very hevitra izy rehetra ka niteny tamin’ny namany hoe: «Inona moa no dikan’izany?» ¹³Fa ny sasany kosa nihomehy ka niteny hoe: «Feno divay vaovao izy ireo.»

Manambara ny Tompo Nitsangana i Petera

¹⁴Fa i Petera kosa nitsangana niaraka tamin’ireo iraika ambin’ny folo, ary nanandratra ny feony ka nanambara taminy hoe: «Ry lehilahy any Jodia, sy ianareo rehetra monina any Jerosalema, aoka ho fantatrareo izao ary henoy tsara ny teniko. ¹⁵Tsy mamo ireo olona ireo, araka ny heverinareo, fa sivy ora maraina ihany izao. ^b b v15 Ny ora fahatelo tamin’ny andro dia tokony ho sivy ora maraina—mbola aloha loatra raha ny fahamamoana noheverin’ny vahoaka. ¹⁶Fa izao no voalaza tamin’ny alalan’ny mpaminany Joela:

¹⁷“Ary amin’ny andro farany, hoy Raintsika, dia handatsaka ny Fanahiko amin’ny olona rehetra Aho; hanao faminaniana ny zanakareo lahy sy ny zanakareo vavy, hahita fahitana ny zatovonareo, ary hanonofy nofy ny anti-panahinareo. ¹⁸Eny, ny mpanompoko lahy sy ny mpanompoko vavy aza amin’izany andro izany dia handatsahako ny Fanahiko, ary hanao faminaniana izy. ¹⁹Hasehoko fahagagana any amin’ny lanitra ambony sy famantarana eto ambonin’ny tany ambany—ra sy afo ary setroka mikoriana. ²⁰Ny masoandro hovadika ho maizina, ary ny volana ho ra, mialoha ny tongan’ny andron’ny Tompo, ilay lehibe sady malaza. ²¹Ary izay rehetra miantso ny anaran’ny Tompo dia hovonjena.”»

²²«Ry lehilahy Israely, henoy ireto teny ireto: Jesosy avy any Nazareta—lehilahy nampiharihary azy taminareo Raintsika tamin’ny fahagagana sy fahatalanjonana ary famantarana izay nataon’i Raintsika tamin’ny alalany teo aminareo, araka ny fantatrareo ihany. ²³Ity lehilahy ity, izay natolotra araka ny fikasana voatendry sy ny fahalalan’i Raintsika rahateo, no nohomboanareo tamin’ny hazo fijaliana ka novonoinareo tamin’ny tanan’ny olona tsy manaja lalàna. ²⁴Fa Izy kosa natsangan’i Raintsika tamin’ny maty ka nafaka tamin’ny fanaintainan’ny fahafatesana, satria tsy azon’ny fahafatesana nohazonina Izy. ²⁵Fa hoy i Davida milaza Azy: “Hitako Raintsika teo anatrehako mandrakariva, fa eo ankavanako Izy, ka tsy ho lavo aho.” ²⁶Koa faly ny foko ary nifaly ny lelako; ary ny tenako koa hitoetra amin’ny fanantenana. ²⁷Fa tsy havelanao ao amin’ny fasana ny fanahiko, ary tsy havelanao hahita fahalotoana ny Masinao. ²⁸Nasehonao ahy ny lalan’ny fiainana; hofenoinao fifaliana aho eo anatrehanao.»

²⁹«Ry rahalahy, azoko lazaina mazava aminareo fa i Davida razambentsika dia maty sady nalevina, ary mbola eto amintsika ny fasany mandraka androany. ³⁰Satria mpaminany izy, dia fantany fa nianiana tamin’ny fianianana Raintsika fa hampipetraka ny sasany amin’ny taranany eo amin’ny seza fiandrianany, ³¹dia nahita mialoha izy ka niteny ny amin’ny fitsanganan’i Kristy tamin’ny maty, fa tsy nafoy tao amin’ny fasana Izy, ary tsy nahita fahalotoana ny nofony. ³²Io Jesosy io no natsangan’i Raintsika, ary izahay rehetra no vavolombelona amin’izany. ³³Koa rehefa nasandratra ho eo an-kavanan’i Raintsika Izy ka nahazo ny Fanahy Masina nampanantenaina avy amin’ny Ray, dia nandatsaka izay hitanareo sy renareo ankehitriny Izy.

³⁴Fa tsy niakatra tany an-danitra i Davida, fa izy ihany no milaza hoe: “Hoy Raintsika tamin’ny Tompoko: ‘Mipetraha eo an-kavanako, ³⁵mandra-panaoko ny fahavalonao ho fitoeran-tongotrao.’”

³⁶«Koa aoka ho fantatry ny ankohonan’i Israely manontolo marimarina fa io Jesosy io, izay nohomboanareo tamin’ny hazo fijaliana, dia nataon’i Raintsika Tompo sy Kristy.»

³⁷Nony nandre izany izy dia voatsindrona tao am-po, ka nanontany an’i Petera sy ny apostoly hafa hoe: «Ry rahalahy, inona no hataonay?»

³⁸Hoy Petera taminy: «Mibebaha, ary aoka hatao batisa amin’ny anaran’i Jesosy Kristy ianareo tsirairay ho famelan-keloka, dia handray ny fanomezana, dia ny Fanahy Masina. ³⁹Fa anareo sy ny zanakareo ary izay rehetra lavitra ny teny fikasana—dia izay rehetra hantsoin’ny Tompo Raintsika ho Azy.» ⁴⁰Ary tamin’ny teny maro hafa koa dia nananatra sy nandrisika azy izy hoe: «Vonjeo ny tenanareo amin’izao taranaka korontana izao.» ⁴¹Koa izay nandray ny teniny dia natao batisa, ary tokony ho telo arivo ny olona nampian’ny isany tamin’izany andro izany.

Miaina ho Fianakavian’ny Ray

⁴²Nanokan-tena tamin’ny fampianaran’ny apostoly sy ny fiombonana lalina izy, ary tamin’ny fanapahana ny mofo sy ny fivavahana. ⁴³Nisy tahotra mirotsaka tamin’ny olona rehetra, ary maro ny fahagagana sy ny famantarana natao tamin’ny alalan’ny apostoly. ⁴⁴Niara-nitoetra ny mpino rehetra ary iombonany ny zavatra rehetra. ⁴⁵Namidiny ny taniny sy ny fananany, ary zarainy tamin’ny rehetra ny vidiny, araka izay nilain’ny tsirairay. ⁴⁶Isan’andro dia niara-nanokan-tena tao amin’ny tempoly izy, ary nanapaka mofo tao an-trano isan-trano, ka niara-nihinana tamin’ny fo faly sy mahitsy, ⁴⁷ka nidera an’i Raintsika sady nahita sitraka tamin’ny vahoaka rehetra. Ary nampiana isan’andro ny isany ny Tompo, dia izay voavonjy.