Ny Ray no manasitrana amin’ny alalan’ny tanan’i Petera

Lehilahy mangataka eo am-bavahadin'ny tempoly no nentina teo isan'andro nandritra ny androm-piainany. Tsy nanana vola i Petera fa nitana ny tanany, ary niditra nitsambikina ilay lehilahy. Tamin'ny vahoaka gaga dia nohamafisin'i Petera fa tsy azy ny hery fa an'i Rayntsika.

Toko 3.

Niakatra tany amin’ny tempoly i Petera sy i Jaona tokony ho tamin’ny ora fahatelo tolakandro, izay ora fivavahana. Nisy lehilahy kamo hatrany an-kibon-dreniny, ary nentina sy napetraka isan’andro teo am-bavahadin’ny tempoly atao hoe Tsara Tarehy, mba hangataka amin’ireo miditra ao amin’ny tempoly. Rehefa nahita an’i Petera sy i Jaona efa hiditra ao amin’ny tempoly izy, dia nangataka vola taminy. Dia nibanjina azy i Petera niaraka tamin’i Jaona, ka hoy izy: «Mijere anay.» Dia nibanjina azy ireo izy, sady niandry hahazo zavatra aminy. Hoy Petera: «Tsy manana volafotsy na volamena aho, fa izay ananako no omeko anao: amin’ny anaran’i Jesosy Kristy avy any Nazareta, mitsangàna ka mandehana.» Dia noraisiny ny tànany ankavanana ka natsangany izy; ary niaraka tamin’izay dia natanjaka avy hatrany ny tongotrany sy ny rongony. Dia nitsambikina izy ka nijoro, ary nanomboka nandeha, ary niara-niditra taminy tao amin’ny tempoly, nandeha sy nitsambikina ary nidera an’i Raintsika. Ary hitan’ny olona rehetra izy nandeha sy nidera an’i Raintsika. Fantany fa izy no mpangataka izay nipetraka teo am-bavahadin’ny tempoly atao hoe Tsara Tarehy, ka dia feno fahagagana sy fahatalanjonana noho izay nanjo azy izy ireo.

Manambara ny Mpanompon’ny Ray i Petera

Raha mbola nihazona an’i Petera sy i Jaona izy, dia nihazakazaka nankeny aminy teo amin’ny lavarangana atao hoe an’i Solomona ny olona rehetra, gaga indrindra. Rehefa nahita izany i Petera, dia hoy izy tamin’ny olona: «Ry lehilahy Israelita ô, nahoana no gaga amin’izany ianareo? Nahoana no mibanjina anay, toy ny hoe ny herinay na ny fivavahanay no nampandeha azy? Ny Andriamanitr’i Abrahama sy Isaka ary Jakoba, ny Andriamanitry ny razantsika, no nanome voninahitra ny mpanompony Jesosy, izay natolotrareo sy nolavinareo teo anatrehan’i Pilato, rehefa nanapa-kevitra hamoy azy izy. Fa ianareo nandà ilay Masina sy Marina, ary nangataka ho nomena anareo ny mpamono olona. Novonoinareo ilay Mpanomboka ny fiainana; Raintsika nanangana Azy tamin’ny maty. Ary izahay no vavolombelona amin’izany. Ny anarany, noho ny finoana ny anarany, no nanatanjaka an’io lehilahy io, izay hitanareo sy fantatrareo. Ary ny finoana an’i Jesosy no nanome azy ity fahasalamana tanteraka ity teo imasonareo rehetra.

«Ary ankehitriny, ry rahalahy, fantatro fa tamin’ny tsy fahalalana no nanaovanareo izany, toy ny mpanapaka anareo koa. Fa Raintsika kosa dia nahatanteraka izay nambarany ho aloha tamin’ny vavan’ny mpaminany rehetra, fa hijaly ny Kristiny. Koa mibebaha ary miverena, mba hofafana ny helokareo, mba hahatongavan’ny andro fahafaham-po avy eo anatrehan’i Raintsika, ary mba handefasany ilay Kristy voatendry ho anareo, dia Jesosy, Izay tsy maintsy raisin’ny lanitra mandra-pahatsaraina indray ny zavatra rehetra, izay efa nambaran’i Raintsika tamin’ny vavan’ny mpaminaniny masina fahiny. Nilaza Mosesy hoe: “Hanangana mpaminany tahaka ahy avy amin’ny rahalahinareo ho anareo ny Rainareo. Mihainoa Azy amin’izay rehetra holazainy aminareo. Izay tsy mihaino an’io mpaminany io dia haringana tanteraka amin’ny olona.” Ary ny mpaminany rehetra izay niteny, hatramin’i Samoela sy ny taorian’izy, dia nanambara koa ireo andro ireo. Ianareo no zanaky ny mpaminany sy ny fanekena izay nataon’i Raintsika tamin’ny razanareo, raha nilaza tamin’i Abrahama hoe: “Ny taranakao no hitahiana ny fianakaviana rehetra amin’ny tany.” Nanangana ny mpanompony i Raintsika ka naniraka Azy aminareo aloha, mba hitahy anareo amin’ny fampiverenana ny tsirairay aminareo amin’ny faharatsiany.»