پدر از طریق دستهای پطرس شفا میبخشد
مردی که بر دروازهٔ معبد گدایی میکند، در تمام روزهای عمرش او را به آنجا آوردهاند. پطرس سکهای ندارد، در عوض دستش را میگیرد، و آن مرد جستوخیزکنان وارد میشود. پطرس به جمعیت شگفتزده تأکید میکند که این قدرت از خودِ او نیست بلکه از پدرِ ماست.
3 1پطرس و یوحنا حدود ساعت سه بعدازظهر، هنگام دعا، به معبد بالا میرفتند. 2مردی را که از بدوِ تولد لنگ بود، هر روز میآوردند و بر دروازهٔ معبد که «زیبا» نامیده میشد، مینهادند تا از واردشوندگان به معبد صدقه بخواهد. 3او چون پطرس و یوحنا را دید که میخواستند به معبد درآیند، از آنان درخواست پول کرد. 4پطرس همراه با یوحنا به او خیره شد و گفت: «به ما بنگر.» 5او به آنان توجه کرد، به این امید که چیزی از ایشان دریافت کند. 6پطرس گفت: «نقره و طلایی ندارم، اما آنچه دارم به تو میدهم: به نامِ عیسی مسیحِ ناصری، برخیز و راه برو.» 7و دست راست او را گرفت و او را برخیزانید؛ در همان دم پاها و قوزکهایش نیرومند شد. 8از جا جَست و بر پاها ایستاد و شروع به راه رفتن کرد و همراه ایشان، در حالی که راه میرفت و میجهید و پدر ما را میستود، به معبد درآمد. 9و همهٔ مردم او را دیدند که راه میرفت و پدر ما را میستود. 10و او را شناختند که همان گدایی است که بر دروازهٔ «زیبا»ی معبد مینشست، و از آنچه بر او واقع شده بود، غرق در شگفتی و حیرت شدند.
پطرس خادمِ پدر را اعلام میکند
11و در حالی که او به پطرس و یوحنا چسبیده بود، همهٔ مردم مبهوت و حیران به سوی ایشان، به رواقی که «رواقِ سلیمان» نامیده میشد، دویدند. 12پطرس چون این را دید، به مردم گفت: «ای مردانِ اسرائیل، چرا از این کار در شگفتید؟ چرا چنان به ما خیره شدهاید که گویی به نیرو یا پارساییِ خودمان او را به راه رفتن واداشتهایم؟ 13خدای ابراهیم و اسحاق و یعقوب، خدای پدرانِ ما، خادمِ خود عیسی را جلال داد؛ همان که شما او را تسلیم کردید و در حضور پیلاتُس انکارش نمودید، هنگامی که پیلاتُس رأی به آزادیاش داده بود. 14اما شما آن قدّوس و عادل را انکار کردید و درخواست کردید که قاتلی به شما بخشیده شود. 15شما سرچشمهٔ حیات را کشتید؛ اما پدر ما او را از مردگان برخیزانید و ما بر این امر شاهدیم. 16نامِ او، از راهِ ایمان به نامش، این مرد را نیرومند ساخته است—همین مردی که میبینید و میشناسید. و ایمان به عیسی، این تندرستیِ کامل را در برابر چشمان همهٔ شما به او بخشیده است.
17«و اکنون، ای برادران، میدانم که شما از روی نادانی چنین کردید، همچنانکه حاکمانتان نیز. 18اما پدر ما آنچه را که از پیش، به زبانِ همهٔ پیامبران خبر داده بود، به انجام رسانید: اینکه مسیحِ او رنج خواهد کشید. 19پس توبه کنید و بازگردید تا گناهانتان محو شود، 20تا زمانهای تازگی و طراوت از حضور پدر ما فرا رسد، و او مسیحی را که برای شما معیّن شده است، یعنی عیسی، بفرستد؛ 21همان که میباید آسمان او را تا زمان بازآوریِ همه چیز بپذیرد، همان چیزهایی که پدر ما از دیرباز به زبانِ پیامبرانِ مقدّس خود دربارهٔ آن سخن گفت. 22موسی گفت: ‹پدرِ شما پیامبری همچون من از میان برادرانتان برای شما برخواهد انگیخت. در هر آنچه به شما بگوید، به او گوش فرا دهید.› 23‹هر که به آن پیامبر گوش ندهد، بهکلّی از میان قوم ریشهکن خواهد شد.› 24و همهٔ پیامبران، از سموئیل به بعد، هر که سخن گفت، این روزها را نیز اعلام کردند. 25شما فرزندانِ پیامبران و آن عهدی هستید که پدر ما با پدرانتان بست، آنگاه که به ابراهیم گفت: ‹از نسلِ تو همهٔ قبیلههای زمین برکت خواهند یافت.› 26پدر ما خادمِ خود را برخیزانید و او را نخست نزد شما فرستاد تا با بازگردانیدنِ هر یک از شما از راههای شریرانهتان، شما را برکت دهد.»