Rama kita Paring Kasarasan lumantar Tangane Petrus
Ana wong sing ngemis ing gapura padalemané Allah, digotong mrana saben dina salawasé uripé. Petrus ora duwé dhuwit, nanging nyekel tangané, lan wong mau mlebu karo jingklak-jingklak. Marang wong akèh sing gumun, Petrus negesaké yèn panguwasa iku dudu duwèké dhéwé, nanging kagungané Rama kita.
3 1Petrus lan Yokanan padha munggah menyang Padaleman Suci watara jam telu sore, yaiku wayahe ndedonga. 2Ana wong lumpuh wiwit lair kang digotong lan saben dina didokokake ing gapurane Padaleman Suci kang aran Endah, supaya bisa ngemis marang wong-wong kang padha mlebu menyang Padaleman Suci. 3Bareng weruh Petrus lan Yokanan arep mlebu menyang Padaleman Suci, wong mau njaluk dhuwit marang wong loro iku. 4Petrus bebarengan karo Yokanan mandeng wong mau, banjur kandha: “Ndelenga marang aku.” 5Wong mau banjur mandeng wong loro iku, ngarep-arep bakal diwenehi apa-apa. 6Petrus kandha: “Aku ora duwe salaka utawa emas, nanging apa kang dakduweni dakwenehake marang kowe: atas asmane Gusti Yesus Kristus saka Nasaret, ngadega lan mlakua.” 7Tangane tengen wong mau banjur dicekel, diadegake; sanalika sikil lan polok-poloke dadi kuwat. 8Wong mau mancolot ngadeg, banjur wiwit mlaku, sarta mlebu menyang Padaleman Suci bareng karo wong loro mau, karo mlaku, mancolot-mancolot, lan memuji marang Rama kita. 9Wong akeh kabeh padha weruh wong mau mlaku lan memuji marang Rama kita. 10Wong-wong padha ngerti yen wong iku pengemis kang biyasane linggih ing Gapura Endah Padaleman Suci, mulane padha kebak ing rasa gumun lan eram marga saka apa kang kelakon tumrap wong mau.
Petrus Martakake Abdine Rama kita
11Nalika wong mau isih nggandholi Petrus lan Yokanan, wong akeh kabeh padha mlayu marani wong-wong mau menyang bangsal kang aran Bangsal Suleman, kanthi rasa gumun banget. 12Bareng weruh iku, Petrus kandha marang wong akeh mau: “He, para wong Israel, yagene kowe padha gumun marang prastawa iki? Yagene kowe padha mandeng marang aku sakloron, kaya-kaya marga saka panguwasa utawa kamursidanku dhewe anggonku njalari wong iki bisa mlaku? 13Gusti Allahe Abraham, Iskak, lan Yakub, Gusti Allahe para leluhur kita, wis ngluhurake Abdine, yaiku Gusti Yesus, kang wis kokpasrahake lan kokselaki ana ing ngarsane Pilatus, nalika Pilatus mutusake arep ngluwari Panjenengane. 14Nanging kowe padha nyelaki Panjenengane kang Suci lan kang Bener, malah njaluk supaya wong gawe pati kaparingake marang kowe. 15Kowe padha mateni Sang Sumbere Urip, nanging Rama kita wis mungokake Panjenengane saka ing antarane wong mati. Tumrap prakara iku aku kabeh padha dadi seksi. 16Marga saka pangandel marang asmane, asmane iku wis nyantosakake wong iki, yaiku wong kang kokdeleng lan kokkenal. Lan pracaya marang Gusti Yesus iku kang wis maringi kasarasan kang sampurna marang wong iki ana ing ngarepmu kabeh.
17“Nanging saiki, para sadulur, aku ngerti yen anggonmu padha tumindak mangkono iku marga saka ora ngerti, kaya uga para panggedhemu. 18Nanging Rama kita wis netepi apa kang wis dipangandikakake lumantar sakehe para nabi, yaiku yen Sang Kristuse bakal nandhang sangsara. 19Mulane padha mratobata lan padha baliya marang Rama kita, supaya dosamu diresiki, 20supaya mangsa kasegeran teka saka ing ngarsane Rama kita, sarta supaya Panjenengane ngutus Sang Kristus kang wis katetepake kanggo kowe, yaiku Gusti Yesus, 21kang kudu dumunung ing swarga nganti tekan wektu kabeh prakara dipulihake, kang bab iku wis dipangandikakake dening Rama kita lumantar para nabine kang suci wiwit jaman kuna. 22Nabi Musa wis ngandika: ‘Ramamu bakal njumenengake sawijining nabi kaya aku kanggo kowe, saka antarane para sadulurmu. Padha rungokna marang Panjenengane ing samubarang kang dipangandikakake marang kowe.’ 23Sing sapa ora ngrungokake nabi iku, bakal katumpes babar pisan saka ing antarane umat.’ 24Sakehe para nabi kang wis padha ngandika, wiwit Nabi Samuel sabanjure, uga wis padha ngabarake bab jaman iki. 25Kowe iku padha dadi putrane para nabi lan ahli warise prajanjian kang wis diadani dening Rama kita karo para leluhurmu, nalika Panjenengane ngandika marang Abraham: ‘Lantaran turunmu, sakehe bangsa ing bumi bakal padha binerkahan.’ 26Rama kita wis njumenengake Abdine, sarta ngutus Panjenengane marang kowe luwih dhisik, prelu mberkahi kowe kabeh kanthi mbalekake saben wong panunggalanmu saka pialamu.”