Lelakone Para Rasul 2 FHB Father's Heart Bible™

2 ¹Nalika dina Pentakosta wis tekan, wong-wong mau kabeh padha nglumpuk ana ing sawijining panggonan. ^a a v1 Pentakosta iku Riaya Minggon-minggon tumrap wong Yahudi, kang dirayakake seket dina sawise Riaya Paskah. ²Dumadakan ana swara saka langit kaya angin gedhe kang nyamber banter, lan ngebaki saomah kabeh panggonane wong-wong mau padha lungguh. ³Banjur katon kaya ilat-ilat geni kang mencar, lan mapan ing saben wong siji-siji. ⁴Wong kabeh padha kapenuhan ing Sang Roh Suci lan wiwit padha guneman nganggo basa-basa liya, cundhuk karo apa kang diparingake dening Sang Roh supaya diucapake.

⁵Nalika iku ing Yerusalem ana wong-wong Yahudi kang mursid saka sakabehing bangsa sangisoring langit padha manggon. ⁶Bareng ana swara iku, wong akeh padha nglumpuk lan bingung, amarga saben wong krungu wong-wong mau guneman nganggo basane dhewe-dhewe. ⁷Wong-wong mau padha kaeraman lan gumun, pangucape: “Apa wong-wong kang padha guneman iki ora kabeh wong Galilea? ⁸Lah kepriye dene saben wong panunggalan kita krungu wong-wong mau nganggo basa kita dhewe-dhewe? ⁹Wong Partia, wong Media lan wong Elam; sarta wong kang manggon ing Mesopotamia, Yudea lan Kapadokia, Pontus lan Asia, ¹⁰Frigia, Pamfilia, Mesir, sarta wilayah Libia kang cedhak Kirene; uga para tamu saka Rum, yaiku wong Yahudi lan wong kang mlebu agama Yahudi; ¹¹wong Kreta lan wong Arab—kita padha krungu wong-wong mau nyritakake pakaryan-pakaryan kang agung saka Rama kita nganggo basa kita dhewe-dhewe!” ¹²Wong kabeh padha kaeraman lan bingung, padha sapocapan: “Apa ta tegese iki?” ¹³Nanging ana liyane kang padha moyoki, pangucape: “Wong-wong iku padha mendem anggur legi.”

Petrus Ngabarake Gusti kang Wis Wungu

¹⁴Nanging Petrus ngadeg bebarengan karo sakabat sewelas mau, banjur ngangkat swarane lan kandha seru marang wong-wong mau: “He para wong Yudea lan sakabehing wong kang manggon ing Yerusalem—kowe kabeh padha ngertia bab iki lan rungokna kanthi premati tembung-tembungku. ¹⁵Wong-wong iki ora mendem kaya panyanamu, awit lagi jam sanga esuk. ^b b v15 Jam katelu ing wayah awan iku kira-kira jam sanga esuk—isih kesuwen banget kanggo mendem kaya panyanane wong akeh. ¹⁶Ora, iki kang wis kapangandikakake lumantar Nabi Yoel:

¹⁷‘Ing dina-dina wekasan, mangkono pangandikane Rama kita, Aku bakal ngesokake RohKu marang sakabehing manungsa; anak-anakmu lanang lan wadon bakal padha medhar wangsit, para nom-nomanmu bakal padha ndeleng wahyu, lan para wong tuwamu bakal padha ngimpi. ¹⁸Malah marang para abdiKu lanang lan abdiKu wadon ing dina-dina iku Aku bakal ngesokake RohKu, lan wong-wong mau bakal padha medhar wangsit. ¹⁹Aku bakal nekakake kaelokan ing langit ing dhuwur lan pratandha ing bumi ing ngisor—getih lan geni lan gumpalan kukus. ²⁰Srengenge bakal malih dadi peteng lan rembulan dadi getih, sadurunge tekane dinane Sang Yehuwah kang agung lan mulya. ²¹Lan saben wong kang nyebut asmane Sang Yehuwah bakal kaslametake.’”

²²“He para wong Israel, rungokna tembung-tembung iki: Gusti Yesus saka Nasaret—yaiku priya kang wis kacihnakake dening Rama kita marang kowe kabeh srana mukjijat, kaelokan lan pratandha kang ditindakake dening Rama kita lumantar Panjenengane ing satengahmu, kaya kang wis padha kokweruhi dhewe. ²³Priya iki kang wis kapasrahake adhedhasar rancangan Rama kita kang wis katetepake lan pamirsane ing sadurunge, iku wis koksalib lan kokpateni srana tangane wong-wong kang duraka. ²⁴Nanging Rama kita wis mungokake Panjenengane, kanthi ngluwari Panjenengane saka siksaning pati, amarga pati ora bisa nahan Panjenengane. ²⁵Awit Prabu Dawud ngandika ngenani Panjenengane: ‘Kawula tansah ningali Rama kita wonten ing ngajeng kawula, amargi Panjenengane wonten ing tengen kawula, supados kawula boten gonjing. ²⁶Pramila manah kawula bingah lan ilat kawula giyak-giyak; malah badan kawula ugi badhe ngaso wonten ing pangajeng-ajeng. ²⁷Awit Paduka boten badhe negakaken nyawa kawula wonten ing kubur, saha boten badhe nglilani Ingkang Suci Kagungan Paduka ningali karisakan. ²⁸Paduka sampun nedahaken dhateng kawula margi-marginipun gesang; Paduka badhe ngebaki kawula kanthi kabingahan wonten ing ngarsa Paduka.’”

²⁹“He para sedulur, aku bisa ngandhakake marang kowe kabeh kanthi cetha: leluhur kita, Prabu Dawud, wis seda, dikubur, lan pasareane isih ana ing antara kita nganti saiki. ³⁰Sarehne panjenengane iku nabi, mula panjenengane ngerti yen Rama kita wis prasetya kanthi sumpah bakal nglenggahake salah sawijining tedhak-turune ing dhampare, ³¹panjenengane wis weruh ing sadurunge lan ngandika bab wungune Sang Kristus, yen Panjenengane ora ditegakake ana ing kubur, lan sarirane ora nandhang karisakan. ³²Gusti Yesus iki wis diwungokake dening Rama kita, lan kita kabeh padha dadi seksine bab iku. ³³Mulane, sawise kasengkakake marang tengene Rama kita, lan wis nampani Sang Roh Suci kang dijanjekake saka Sang Rama, Panjenengane wis ngesokake apa kang saiki kokdeleng lan kokrungu.

³⁴Awit Prabu Dawud ora tau sumengka menyang swarga, nanging panjenengane dhewe ngandika: ‘Rama kita ngandika marang Gustiku: “Lenggaha ing tengenKu, ³⁵nganti satru-satrumu Dakdadekake ancik-anciking tlapakanmu.”’”

³⁶“Mulane sakabehing turune Israel padha ngertia kanthi mesthi: Rama kita wis ndadekake Gusti Yesus iki, kang wis koksalib, dadi Gusti lan Sang Kristus.”

³⁷Bareng krungu bab iku, atine wong-wong mau kaya ketaman, banjur padha takon marang Petrus lan para rasul liyane: “He para sedulur, apa kang kudu kita tindakake?”

³⁸Petrus kandha marang wong-wong mau: “Padha mratobata, lan saben wong panunggalanmu kababtisa ing asmane Gusti Yesus Kristus kanggo pangapuraning dosamu, lan kowe bakal padha nampani peparing, yaiku Sang Roh Suci. ³⁹Awit prajanji iku kanggo kowe, anak-anakmu, lan kabeh wong kang ana ing kadohan—yaiku sapira akehe wong kang bakal ditimbali dening Rama kita, Sang Mahakwasa, supaya marek marang Panjenengane.” ⁴⁰Lan kanthi akeh tembung liyane maneh Petrus ngelikake lan ngatag-atag marang wong-wong mau, pangucape: “Padha slametna awakmu saka golongan kang rusak iki.” ⁴¹Dadi wong-wong kang nampa pawartane padha dibaptis, lan ing dina iku kira-kira ana telung ewu wong kang kawuwuhake.

Urip minangka Brayate Rama kita

⁴²Wong-wong mau padha tumemen ing piwulange para rasul lan ing patunggilan kang jero, ing pamecahing roti lan ing pandonga. ⁴³Saben wong padha kataman ing rasa wedi lan eram, lan akeh kaelokan sarta pratandha kang katindakake lumantar para rasul. ⁴⁴Sakehing wong kang pracaya padha nunggal lan padha nduwe samubarang kabeh kanthi bebarengan. ⁴⁵Wong-wong mau padha ngedol barang darbeke lan duwek-duweke, banjur asile diedum-edum marang wong kabeh, miturut kabutuhane saben wong. ⁴⁶Saben dina wong-wong mau padha tumemen nunggal ana ing Padaleman Suci, lan padha mecah roti saka omah menyang omah, sarta padha mangan bebarengan kanthi ati kang bungah lan tulus, ⁴⁷karo memuji marang Rama kita, lan padha dikasihi dening wong akeh kabeh. Gusti saben dina nambahi cacahe wong-wong mau kanthi wong-wong kang padha kaslametake.