اعمال رسولان 4

4 ¹هنگامی که پطرس و یوحنا با مردم سخن می‌گفتند، کاهنان و فرماندهٔ نگهبانان معبد و صَدّوقیان نزد ایشان آمدند، ²زیرا سخت برآشفته بودند که آن دو، مردم را تعلیم می‌دادند و در عیسی قیامت از مردگان را اعلام می‌کردند. ³پس ایشان را گرفتند و چون دیگر شب شده بود، تا روز بعد در بازداشت نگاه داشتند. ⁴اما بسیاری از کسانی که آن پیام را شنیدند، ایمان آوردند و شمار مردان به حدود پنج هزار تن رسید.

⁵روز بعد، بزرگان و مشایخ و علمای دین ایشان در اورشلیم گرد آمدند، ⁶با حَنّا، کاهن اعظم، و قیافا و یوحنا و اسکندر و همهٔ کسانی که از خاندان کاهن اعظم بودند. ^a a v6 حَنّا سال‌ها پیش‌تر به‌عنوان کاهن اعظم خدمت کرده بود و همچنان نفوذی عظیم داشت؛ قیافا کاهن اعظمِ رسمیِ آن زمان بود. ⁷ایشان را در میان خود ایستانده، پرسیدند: «شما این کار را به چه قدرت یا به چه نامی انجام دادید؟»

⁸آنگاه پطرس، پُر از روح‌القدس، به ایشان گفت: «ای بزرگان قوم و ای مشایخ، ⁹اگر امروز دربارهٔ کار نیکی که در حق مردی بیمار انجام شد بازخواست می‌شویم، که او چگونه شفا یافت، ¹⁰همهٔ شما و تمامی قوم اسرائیل این را بدانید: به نام عیسی مسیحِ ناصری، همان که شما مصلوبش کردید و پدر ما او را از مردگان برخیزانید — به‌واسطهٔ اوست که این مرد تندرست در برابر شما ایستاده است. ¹¹این عیسی همان «سنگی است که شما معماران رد کردید، و اکنون سنگِ اصلیِ بنا شده است.» ^b b v11 نقل‌قولی از مزمور ۱۱۸:۲۲. ¹²نجات در هیچ‌کس دیگری نیست؛ زیر آسمان هیچ نام دیگری به مردمان داده نشده تا به‌واسطهٔ آن نجات یابیم.»

¹³چون جسارت پطرس و یوحنا را دیدند و دریافتند که مردمانی درس‌ناخوانده و عامی‌اند، در شگفت شدند و پی بردند که با عیسی بوده‌اند. ¹⁴و چون آن مردِ شفایافته را دیدند که با ایشان ایستاده است، چیزی برای گفتن در ردِّ آن نداشتند. ¹⁵پس به ایشان فرمان دادند که از شورا بیرون روند، و آنگاه با یکدیگر به مشورت پرداختند، ¹⁶و گفتند: «با این مردان چه کنیم؟ زیرا نشانه‌ای آشکار به‌واسطهٔ ایشان رخ داده که بر همهٔ ساکنان اورشلیم روشن است و نمی‌توانیم آن را انکار کنیم. ¹⁷اما برای اینکه این امر بیش از این در میان مردم پخش نشود، بیایید ایشان را تهدید کنیم که دیگر با هیچ‌کس به این نام سخن نگویند.» ¹⁸پس ایشان را فراخواندند و فرمان دادند که به‌هیچ‌وجه به نام عیسی سخن نگویند و تعلیم ندهند. ¹⁹اما پطرس و یوحنا در پاسخ ایشان گفتند: «خودتان داوری کنید که آیا در نظر پدر ما درست است که به‌جای او، از شما اطاعت کنیم. ²⁰زیرا ما نمی‌توانیم از گفتن آنچه دیده و شنیده‌ایم خاموش بمانیم.»

²¹پس از تهدیدهای بیشتر، ایشان را آزاد کردند، زیرا به‌خاطر مردم راهی برای مجازاتشان نیافتند، چون همه پدر ما را برای آنچه رخ داده بود تمجید می‌کردند. ²²زیرا مردی که این نشانهٔ شفا در او پدید آمده بود، بیش از چهل سال داشت.

خانواده با هم دعا می‌کنند

²³چون آزاد شدند، نزد کسانِ خود رفتند و هرآنچه را که رؤسای کاهنان و مشایخ به ایشان گفته بودند، بازگفتند. ²⁴چون این را شنیدند، یک‌دل صدای خود را به‌سوی پدر ما بلند کرده، گفتند: «ای پدرِ حاکمِ مطلق، تو آسمان و زمین و دریا و هرآنچه را که در آن‌هاست آفریدی. ²⁵تو به‌واسطهٔ روح‌القدس، از زبان پدر ما داوود، بندهٔ خود، گفتی: ‹چرا قوم‌ها خشم گرفتند و ملت‌ها بیهوده اندیشیدند؟› ²⁶‹پادشاهانِ زمین برخاستند، و حاکمان با هم گرد آمدند، بر ضدِّ پدر ما و بر ضدِّ مسیحِ او.›

²⁷زیرا به‌راستی، در این شهر، هیرودیس و پُنتیوس پیلاتُس با اقوام بیگانه و قوم‌های اسرائیل گرد آمدند، بر ضدِّ بندهٔ مقدّس تو عیسی، که او را مسح کردی، ²⁸تا هرآنچه را که دست تو و ارادهٔ تو از پیش مقرر کرده بود که واقع شود، به انجام رسانند. ²⁹و اکنون، ای پدر، تهدیدهای ایشان را ببین، و به بندگانت عطا کن تا کلام تو را با کمال جسارت بگویند، ³⁰در حالی که دست خود را برای شفا دادن دراز می‌کنی، و نشانه‌ها و شگفتی‌ها به نام بندهٔ مقدّس تو عیسی به‌ظهور می‌رسد.»

³¹چون دعا کردند، مکانی که در آن گرد آمده بودند به لرزه درآمد؛ همه پُر از روح‌القدس شدند و کلام پدر ما را با جسارت بیان کردند.

یک دل، یک خانواده

³²همهٔ ایمانداران یک دل و یک جان بودند؛ هیچ‌کس هیچ‌یک از دارایی‌های خود را از آنِ خود نمی‌خواند، بلکه همه‌چیز را در میان خود مشترک می‌دانستند. ³³رسولان با قدرتی عظیم به قیامت خداوند عیسی شهادت می‌دادند، و فیضی عظیم بر همهٔ ایشان بود. ³⁴و هیچ‌کس در میانشان محتاج نبود؛ زیرا همهٔ کسانی که صاحب زمین یا خانه بودند، آن‌ها را می‌فروختند و بهای آنچه فروخته بودند می‌آوردند، ³⁵و پیش پای رسولان می‌نهادند، و به هرکس بر حسب نیازش داده می‌شد.

³⁶یوسف، لاوی‌ای اهل قِبرِس، که رسولان او را برنابا می‌خواندند (که به‌معنای پسرِ تشویق است)، ³⁷مزرعه‌ای را که داشت فروخت و پول آن را آورد و پیش پای رسولان نهاد.