Πράξεις Αποστόλων 4 FHB Father's Heart Bible™

4 ¹Ενώ ο Πέτρος και ο Ιωάννης μιλούσαν στον λαό, τους πλησίασαν οι ιερείς, ο διοικητής του ναού και οι Σαδδουκαίοι, ²πολύ ενοχλημένοι, επειδή δίδασκαν τον λαό και κήρυτταν την ανάσταση από τους νεκρούς μέσω του Ιησού. ³Τους συνέλαβαν και τους έβαλαν υπό κράτηση ως την επόμενη μέρα, γιατί ήταν κιόλας βράδυ. ⁴Πολλοί όμως απ’ όσους άκουσαν τον λόγο πίστεψαν, και ο αριθμός των αντρών έφτασε περίπου τις 5.000.

⁵Την άλλη μέρα συγκεντρώθηκαν στην Ιερουσαλήμ οι άρχοντές τους, οι πρεσβύτεροι και οι νομοδιδάσκαλοι, ⁶μαζί με τον Άννα τον αρχιερέα, τον Καϊάφα, τον Ιωάννη, τον Αλέξανδρο και όλους όσοι ανήκαν στην αρχιερατική οικογένεια. ^a a v6 Ο Άννας είχε υπηρετήσει ως αρχιερέας χρόνια πριν και ασκούσε ακόμη τεράστια επιρροή· ο Καϊάφας ήταν ο επίσημος αρχιερέας εκείνης της εποχής. ⁷Τους έστησαν στη μέση και τους ρώτησαν: «Με ποια δύναμη ή με ποιο όνομα το κάνατε αυτό;»

⁸Τότε ο Πέτρος, γεμάτος με το Άγιο Πνεύμα, τους είπε: «Άρχοντες του λαού και πρεσβύτεροι, ⁹αν σήμερα ανακρινόμαστε για μια καλή πράξη προς έναν άρρωστο άνθρωπο, για το πώς θεραπεύτηκε, ¹⁰ας το ξέρετε όλοι εσείς και όλος ο λαός του Ισραήλ: με το όνομα του Ιησού Χριστού του Ναζωραίου, που εσείς τον σταυρώσατε και που ο Πατέρας μας τον ανέστησε από τους νεκρούς — μ’ αυτόν στέκεται αυτός ο άνθρωπος μπροστά σας υγιής. ¹¹Αυτός ο Ιησούς είναι «η πέτρα που εσείς οι οικοδόμοι την απορρίψατε, κι έγινε ακρογωνιαίος λίθος». ^b b v11 Παράθεση από τον Ψαλμό 118:22. ¹²Σε κανέναν άλλον δεν υπάρχει σωτηρία· ούτε άλλο όνομα δεν υπάρχει κάτω από τον ουρανό δοσμένο στους ανθρώπους, με το οποίο πρέπει να σωθούμε».

¹³Βλέποντας την τόλμη του Πέτρου και του Ιωάννη, και αντιλαμβανόμενοι πως ήταν αγράμματοι, απλοί άνθρωποι, έμειναν κατάπληκτοι και αναγνώρισαν ότι είχαν υπάρξει μαζί με τον Ιησού. ¹⁴Και βλέποντας τον θεραπευμένο άνθρωπο να στέκεται μαζί τους, δεν είχαν τίποτα να αντιτάξουν. ¹⁵Τους διέταξαν λοιπόν να βγουν από το συνέδριο, κι έπειτα συσκέφτηκαν μεταξύ τους, ¹⁶λέγοντας: «Τι να κάνουμε μ’ αυτούς τους ανθρώπους; Ένα αξιοσημείωτο θαύμα έγινε μέσω αυτών, φανερό σ’ όλους όσοι κατοικούν στην Ιερουσαλήμ, και δεν μπορούμε να το αρνηθούμε. ¹⁷Αλλά για να μη διαδοθεί αυτό περισσότερο ανάμεσα στον λαό, ας τους προειδοποιήσουμε να μη μιλήσουν πια σε κανέναν μ’ αυτό το όνομα». ¹⁸Τους κάλεσαν και τους διέταξαν να μη μιλούν ούτε να διδάσκουν καθόλου στο όνομα του Ιησού. ¹⁹Ο Πέτρος και ο Ιωάννης τους απάντησαν: «Κρίνετε εσείς αν είναι σωστό μπροστά στον Πατέρα μας να ακούμε εσάς παρά αυτόν. ²⁰Γιατί εμείς δεν μπορούμε παρά να μιλάμε γι’ αυτά που είδαμε και ακούσαμε».

²¹Αφού τους απείλησαν κι άλλο, τους άφησαν ελεύθερους, μη βρίσκοντας τρόπο να τους τιμωρήσουν εξαιτίας του λαού, γιατί όλοι δόξαζαν τον Πατέρα μας γι’ αυτό που έγινε. ²²Γιατί ο άνθρωπος που είχε δεχτεί αυτό το σημάδι της θεραπείας ήταν πάνω από σαράντα χρονών.

Η οικογένεια προσεύχεται μαζί

²³Μόλις αφέθηκαν ελεύθεροι, πήγαν στους δικούς τους και ανέφεραν όλα όσα τους είχαν πει οι αρχιερείς και οι πρεσβύτεροι. ²⁴Ακούγοντάς το, ύψωσαν όλοι μαζί τη φωνή τους στον Πατέρα μας και είπαν: «Κυρίαρχε Πατέρα, εσύ έκανες τον ουρανό, τη γη, τη θάλασσα και όλα όσα υπάρχουν σ’ αυτά. ²⁵Εσύ μίλησες με το Άγιο Πνεύμα, με το στόμα του πατέρα μας του Δαβίδ, του δούλου σου: «Γιατί ταράχτηκαν τα έθνη και οι λαοί σχεδίασαν μάταια πράγματα;» ²⁶Οι βασιλιάδες της γης πήραν θέση, και οι άρχοντες συγκεντρώθηκαν μαζί ενάντια στον Πατέρα μας και ενάντια στον Χριστό του».

²⁷Γιατί αλήθεια, σ’ αυτή την πόλη, ο Ηρώδης και ο Πόντιος Πιλάτος συγκεντρώθηκαν μαζί με τα έθνη και τους λαούς του Ισραήλ ενάντια στον άγιο δούλο σου τον Ιησού, που εσύ τον έχρισες, ²⁸για να κάνουν ό,τι το χέρι σου και το σχέδιό σου είχαν από πριν αποφασίσει να γίνει. ²⁹Τώρα, Πατέρα, δες τις απειλές τους, και δώσε στους δούλους σου να κηρύττουν τον λόγο σου με κάθε τόλμη, ³⁰καθώς απλώνεις το χέρι σου για να θεραπεύεις, και γίνονται σημεία και τέρατα μέσω του ονόματος του άγιου δούλου σου του Ιησού.

³¹Αφού προσευχήθηκαν, σείστηκε ο τόπος όπου ήταν συγκεντρωμένοι· όλοι γέμισαν με το Άγιο Πνεύμα και κήρυτταν τον λόγο του Πατέρα μας με τόλμη.

Μία καρδιά, μία οικογένεια

³²Όλοι οι πιστοί ήταν μία καρδιά και μία ψυχή· κανένας δεν έλεγε δικό του κάτι απ’ όσα είχε, αλλά τα είχαν όλα κοινά. ³³Με μεγάλη δύναμη οι απόστολοι έδιναν μαρτυρία για την ανάσταση του Κυρίου Ιησού, και μεγάλη χάρη ήταν πάνω σ’ όλους τους. ³⁴Κανένας ανάμεσά τους δεν ήταν φτωχός· γιατί όλοι όσοι είχαν χωράφια ή σπίτια τα πουλούσαν και έφερναν την τιμή απ’ αυτά που πουλούσαν, ³⁵και τα έβαζαν στα πόδια των αποστόλων, και μοιράζονταν στον καθένα ανάλογα με την ανάγκη του.

³⁶Ο Ιωσήφ, ένας Λευίτης από την Κύπρο, που οι απόστολοι τον ονόμασαν Βαρνάβα (που σημαίνει Γιος Παρηγοριάς), ³⁷πούλησε ένα χωράφι που είχε, έφερε τα χρήματα και τα έβαλε στα πόδια των αποστόλων.