ሐዋርያት ሥራ 4

4 ¹ጴጥሮስና ዮሐንስ ለሕዝቡ ሲናገሩ ሳሉ፣ ካህናቱ፣ የቤተ መቅደሱ አዛዥና ሰዱቃውያን ወደ እነርሱ መጡ፤ ²ሕዝቡን ስለሚያስተምሩና በኢየሱስ የሙታንን ትንሣኤ ስለሚሰብኩ እጅግ ተበሳጩ። ³ጊዜው አስቀድሞ ምሽት ስለ ነበር፣ ይዘው እስከ ማግስቱ ድረስ በጥበቃ ሥር አኖሩአቸው። ⁴ነገር ግን መልእክቱን ከሰሙት ብዙዎች አመኑ፤ የሰዎቹም ቍጥር አምስት ሺህ ያህል ደረሰ።

⁵በማግስቱ አለቆቻቸው፣ ሽማግሌዎችና የሕግ መምህራን በኢየሩሳሌም ተሰበሰቡ፤ ⁶ሊቀ ካህናቱ ሐናም፣ ቀያፋ፣ ዮሐንስ፣ እስክንድርና ከሊቀ ካህናት ቤተ ሰብ የነበሩ ሁሉ ከእነርሱ ጋራ ነበሩ። ^a a v6 ሐና ከዓመታት በፊት ሊቀ ካህናት ሆኖ አገልግሎ ነበር፤ አሁንም ታላቅ ተጽዕኖ ነበረው፤ ቀያፋ ግን በወቅቱ የነበረው ሊቀ ካህናት ነበር። ⁷በመካከል አቁመዋቸው፣ “ይህን በምን ኀይል ወይም በማን ስም አደረጋችሁ?” ብለው ጠየቋቸው።

⁸ያን ጊዜ ጴጥሮስ በመንፈስ ቅዱስ ተሞልቶ እንዲህ አላቸው፤ “እናንተ የሕዝብ አለቆችና ሽማግሌዎች፣ ⁹ለታመመ ሰው ስለ ተደረገ መልካም ሥራ፣ እርሱም እንዴት እንደ ተፈወሰ ዛሬ የምንጠየቅ ከሆነ፣ ¹⁰እናንተም ሁላችሁ የእስራኤልም ሕዝብ ሁሉ ይህን እወቁ፤ እናንተ በሰቀላችሁት፣ አባታችን ከሙታን ባስነሣው በናዝሬቱ በኢየሱስ ክርስቶስ ስም ነው፤ ይህ ሰው በእርሱ ተፈውሶ በፊታችሁ ቆሞአል። ¹¹ይህ ኢየሱስ፣ “እናንተ ግንበኞች የናቃችሁት፣ የማእዘን ራስ የሆነው ድንጋይ” ነው። ^b b v11 ከመዝሙር 118፥22 የተወሰደ ጥቅስ። ¹²ድነት በሌላ በማንም የለም፤ እንድንድንበት ከሰማይ በታች ለሰዎች የተሰጠ ሌላ ስም የለም።”

¹³የጴጥሮስንና የዮሐንስን ድፍረት አይተው፣ ያልተማሩና ተራ ሰዎች መሆናቸውን ተረድተው ተደነቁ፤ ከኢየሱስም ጋራ እንደ ነበሩ አወቁ። ¹⁴የተፈወሰውን ሰው ከእነርሱ ጋራ ቆሞ ባዩ ጊዜ፣ የሚቃወሙት ምንም አልነበራቸውም። ¹⁵ስለዚህ ከሸንጎው እንዲወጡ አዘዟቸው፤ ከዚያም እርስ በርሳቸው ተመካከሩ፤ ¹⁶እንዲህም አሉ፤ “እነዚህን ሰዎች ምን እናድርጋቸው? በእነርሱ በኩል የታወቀ ምልክት ተደርጎአል፤ ይህም በኢየሩሳሌም ለሚኖሩ ሁሉ ግልጽ ነው፤ ልንክደውም አንችልም። ¹⁷ነገር ግን ይህ በሕዝቡ መካከል ከዚህ በላይ እንዳይስፋፋ፣ ከእንግዲህ በዚህ ስም ለማንም እንዳይናገሩ እናስጠንቅቃቸው።” ¹⁸ጠርተዋቸውም በኢየሱስ ስም ከቶ እንዳይናገሩና እንዳያስተምሩ አዘዟቸው። ¹⁹ጴጥሮስና ዮሐንስ መልሰው፣ “ከእርሱ ይልቅ እናንተን መስማት በአባታችን ፊት ትክክል መሆን አለመሆኑን እናንተው ፍረዱ። ²⁰እኛ ያየነውንና የሰማነውን ከመናገር ልንቈጠብ አንችልምና።”

²¹ተጨማሪ ዛቻ ካስጠነቀቋቸው በኋላ፣ በሕዝቡ ምክንያት የሚቀጡበትን መንገድ ስላጡ ፈቷቸው፤ ሁሉም በሆነው ነገር አባታችንን ያከብሩ ነበርና። ²²ይህ የመፈወስ ምልክት የተደረገለት ሰው ዕድሜው ከአርባ ዓመት በላይ ነበርና።

ቤተ ሰቡ በአንድነት ጸለየ

²³ከተፈቱም በኋላ ወደ ወገኖቻቸው ሄደው፣ የካህናት አለቆችና ሽማግሌዎች ያሉአቸውን ሁሉ ነገሩአቸው። ²⁴ይህን በሰሙ ጊዜ፣ በአንድነት ድምፃቸውን ወደ አባታችን ከፍ አድርገው እንዲህ አሉ፤ “ሉዓላዊ አባት ሆይ፣ አንተ ሰማይንና ምድርን፣ ባሕርንም፣ በእነርሱ ውስጥ ያለውንም ሁሉ ፈጠርህ። ²⁵አንተ በባሪያህ በአባታችን በዳዊት አፍ በመንፈስ ቅዱስ፣ “አሕዛብ ለምን አመፁ? ሕዝቦችስ ለምን በከንቱ አሤሩ?” ብለህ ተናገርህ። ²⁶የምድር ነገሥታት ተነሡ፤ ገዦችም በአባታችንና በቅቡዑ ላይ በአንድነት ተሰበሰቡ።”

²⁷በእውነት፣ በዚህች ከተማ ሄሮድስና ጴንጤናዊው ጲላጦስ ከአሕዛብና ከእስራኤል ሕዝቦች ጋራ አንተ በቀባኸው በቅዱስ ባሪያህ በኢየሱስ ላይ ተሰበሰቡ፤ ²⁸እጅህና አሳብህ አስቀድሞ እንዲሆን የወሰነውን ሁሉ ለማድረግ ነው። ²⁹አሁንም አባት ሆይ፣ ዛቻቸውን ተመልከት፤ ባሪያዎችህም ቃልህን በፍጹም ድፍረት እንዲናገሩ አድርግ፤ ³⁰ለመፈወስ እጅህን ስትዘረጋ፣ በቅዱስ ባሪያህ በኢየሱስ ስም ምልክቶችና ድንቆች ይፈጸሙ ዘንድ።

³¹ከጸለዩ በኋላ፣ ተሰብስበው የነበሩበት ስፍራ ተናወጠ፤ ሁሉም በመንፈስ ቅዱስ ተሞሉ፤ የአባታችንንም ቃል በድፍረት ተናገሩ።

አንድ ልብ፣ አንድ ቤተ ሰብ

³²ያመኑት ሁሉ በልብና በነፍስ አንድ ነበሩ፤ ማንም ከንብረቱ አንዳች የራሱ እንደ ሆነ አይናገርም ነበር፤ ነገር ግን ሁሉ ነገር የጋራቸው ነበር። ³³ሐዋርያትም በታላቅ ኀይል ለጌታ ኢየሱስ ትንሣኤ ይመሰክሩ ነበር፤ በሁሉም ላይ ታላቅ ጸጋ ነበረ። ³⁴በመካከላቸው ችግረኛ ማንም አልነበረም፤ መሬት ወይም ቤት የነበራቸው ሁሉ ሸጠው የተሸጠውን ዋጋ ያመጡ ነበር፤ ³⁵በሐዋርያትም እግር ሥር ያኖሩ ነበር፤ ለእያንዳንዱም እንደ ፍላጎቱ ይከፋፈል ነበር።

³⁶ሐዋርያት በርናባስ ብለው የጠሩት፣ ከቆጵሮስ የመጣ ሌዋዊ የሆነ ዮሴፍ (ትርጓሜውም የመጽናናት ልጅ ማለት ነው)፣ ³⁷የነበረውን መሬት ሸጦ ገንዘቡን አመጣ፤ በሐዋርያትም እግር ሥር አኖረ።