ሐዋርያት ሥራ 5

5 ¹ሐናንያ የሚባል አንድ ሰው ከሚስቱ ከሰጲራ ጋር አንድ መሬት ሸጠ። ²ሚስቱ እያወቀች ከሽያጩ ዋጋ ከፊሉን ለራሱ አስቀረ፤ ከፊሉን ብቻ አምጥቶ በሐዋርያት እግር ሥር አኖረ። ³ጴጥሮስ ግን እንዲህ አለ፤ “ሐናንያ ሆይ፣ መንፈስ ቅዱስን ለመዋሸትና ከመሬቱ ዋጋ ከፊሉን ለማስቀረት ሰይጣን ልብህን ለምን ሞላው? ⁴ሳይሸጥ ሳለ የአንተ አልነበረም? ከተሸጠ በኋላስ ገንዘቡ በእጅህ አልነበረም? ይህን ነገር በልብህ ለምን አሰብህ? አንተ ለሰው አልዋሸህም፤ ለአባታችን እንጂ።” ^a a v4 ጴጥሮስ መንፈስ ቅዱስን መዋሸት አባታችንን መዋሸት ነው ሲል፣ መንፈሱ ኀይል ሳይሆን መለኰታዊ አካል፣ ፍጹም እግዚአብሔር መሆኑን ያሳያል።

⁵ሐናንያም ይህን ቃል በሰማ ጊዜ ወድቆ ሞተ፤ የሰሙትንም ሁሉ ታላቅ ፍርሃት ያዛቸው። ⁶ጐበዛዝቱም ተነሥተው ሬሳውን ገንዘው አወጡት፤ ቀበሩትም። ⁷ከሦስት ሰዓት ያህል በኋላም ሚስቱ የሆነውን ሳታውቅ ገባች። ⁸ጴጥሮስም፣ “ንገሪኝ፤ መሬቱን በዚህን ያህል ዋጋ ሸጣችሁትን?” አላት። እርሷም፣ “አዎን፣ በዚህን ያህል” አለች።

⁹ጴጥሮስም፣ “የአባታችንን መንፈስ ለመፈታተን ለምን ተስማማችሁ? እነሆ፣ ባልሽን የቀበሩት ሰዎች እግር በደጅ ነው፤ አንቺንም ይሸከሙሻል” አላት።

¹⁰ወዲያውም በእግሩ ሥር ወድቃ ሞተች። ጐበዛዝቱም ገብተው ሞታ አገኟት፤ አውጥተውም ከባልዋ አጠገብ ቀበሯት። ¹¹በመላው ቤተ ክርስቲያንና ይህን በሰሙ ሁሉ ላይ ታላቅ ፍርሃት ወደቀ።

በሐዋርያት በኩል የተደረጉ ምልክቶችና ድንቆች

¹²በሐዋርያት እጅ በሕዝቡ መካከል ብዙ ምልክቶችና ድንቆች ተደረጉ። ሁሉም በሰሎሞን ደጅ መመላለሻ በአንድነት ይሰበሰቡ ነበር። ¹³ከሌሎቹ ማንም ይተባበራቸው ዘንድ አልደፈረም፤ ሕዝቡ ግን እጅግ ያከብራቸው ነበር። ¹⁴ይልቁንም የሚያምኑ ወንዶችና ሴቶች ብዙ ሕዝብ ሆነው ወደ ጌታ ይጨመሩ ነበር፤ ¹⁵ስለዚህ ጴጥሮስ ሲያልፍ ጥላው ቢያንስ በአንዳንዶቹ ላይ ያርፍ ዘንድ በማሰብ፣ ድውዮችን ወደ አደባባይ አውጥተው በአልጋና በፍራሽ ያኖሯቸው ነበር። ¹⁶ከኢየሩሳሌም ዙሪያ ካሉ ከተሞችም ብዙ ሕዝብ ድውዮችንና በርኩሳን መናፍስት የተሠቃዩትን እያመጡ ይሰበሰቡ ነበር፤ ሁሉም ተፈወሱ።

መታሰር፣ መፈታትና መመለስ

¹⁷ሊቀ ካህናቱና ከእርሱ ጋር የነበሩት ሁሉ፣ ማለትም የሰዱቃውያን ወገን፣ ተነሥተው በቅናት ተሞሉ። ¹⁸ሐዋርያትንም ይዘው በሕዝብ እስር ቤት አኖሩአቸው። ¹⁹በሌሊት ግን የአባታችን መልአክ የእስር ቤቱን ደጆች ከፍቶ አወጣቸውና እንዲህ አለ፤ ²⁰“ሂዱ፤ በቤተ መቅደስ ቆማችሁ የዚህን ሕይወት ቃል ሁሉ ለሕዝቡ ተናገሩ።”

²¹ይህንም ሰምተው ማለዳ ወደ ቤተ መቅደስ ገብተው ያስተምሩ ጀመር። ሊቀ ካህናቱና ከእርሱ ጋር የነበሩትም በመጡ ጊዜ፣ ሸንጎውን ማለትም የእስራኤልን ሽማግሌዎች ሁሉ ጉባኤ ሰብስበው ሐዋርያትን ለማስመጣት ወደ እስር ቤት ላኩ። ²²ጠባቂዎቹ ግን በደረሱ ጊዜ በዚያ ማንንም አላገኙም፤ ተመልሰውም እንዲህ ብለው ተናገሩ፤ ²³“እስር ቤቱን አጥብቀው ዘግተውት፣ ጠባቂዎችም በደጆች ቆመው አገኘን፤ በከፈትን ጊዜ ግን በውስጡ ማንንም አላገኘንም።”

²⁴ይህን ቃል በሰሙ ጊዜ የቤተ መቅደሱ ጠባቂዎች አለቃና የካህናት አለቆች ይህ ነገር ወዴት እንደሚደርስ እያሰቡ ግራ ተጋቡ። ²⁵አንድ ሰውም መጥቶ፣ “እነሆ፣ በእስር ቤት ያኖራችኋቸው ሰዎች በቤተ መቅደስ ቆመው ሕዝቡን እያስተማሩ ነው!” ብሎ ተናገረ። ²⁶በዚህ ጊዜ አለቃውና ሹማምቱ ሄደው አመጧቸው፤ ሕዝቡ በድንጋይ ይወግረናል ብለው ስለፈሩ በኀይል አልያዙአቸውም። ²⁷ባመጡአቸውም ጊዜ በሸንጎው ፊት አቆሟቸው። ሊቀ ካህናቱም እንዲህ ብሎ ጠየቃቸው፤ ²⁸“በዚህ ስም እንዳታስተምሩ አጥብቀን አዘዝናችሁ፤ እናንተ ግን ኢየሩሳሌምን በትምህርታችሁ ሞልታችኋል፤ የዚህንም ሰው ደም በእኛ ላይ ለማምጣት ታስባላችሁ።”

²⁹ጴጥሮስና ሐዋርያቱም መልሰው እንዲህ አሉ፤ “ከሰው ይልቅ ለአባታችን ልንታዘዝ ይገባናል። ³⁰እናንተ በእንጨት ሰቅላችሁ የገደላችሁትን ኢየሱስን የአባቶቻችን አምላክ አስነሣው። ³¹አባታችን ለእስራኤል ንስሓንና የኀጢአትን ስርየት ይሰጥ ዘንድ፣ እርሱን ገዥና አዳኝ አድርጎ ወደ ቀኙ ከፍ ከፍ አደረገው። ³²የዚህ ነገር ምስክሮች እኛ ነን፤ አባታችን ለሚታዘዙት የሰጠው መንፈስ ቅዱስም ምስክር ነው።”

³³ይህን በሰሙ ጊዜ እጅግ ተቈጡ፤ ሊገድሉአቸውም ፈለጉ። ³⁴በሕዝቡ ሁሉ ዘንድ የተከበረ የሕግ መምህር የሆነ ገማልያል የሚባል አንድ ፈሪሳዊ ግን በሸንጎው ተነሥቶ ሰዎቹን ለጥቂት ጊዜ ወደ ውጭ እንዲያወጡአቸው አዘዘ። ³⁵እነርሱንም እንዲህ አላቸው፤ “እናንተ የእስራኤል ሰዎች፣ በእነዚህ ሰዎች ልታደርጉ ስላላችሁ ነገር በጥንቃቄ አስቡ። ³⁶ከዚህ በፊት ቴዎዳስ ተነሥቶ ራሱን ትልቅ ሰው አድርጎ ይቈጥር ነበር፤ አራት መቶ የሚያህሉ ሰዎችም ተከተሉት። እርሱ ተገደለ፤ ተከታዮቹም ሁሉ ተበተኑ፤ ነገሩም ከንቱ ሆነ። ³⁷ከእርሱ በኋላ የገሊላው ይሁዳ በቈጠራው ዘመን ተነሥቶ ሕዝቡን ወደ ራሱ ስቦ አስከተለ። እርሱም ጠፋ፤ የተከተሉትም ሁሉ ተበተኑ። ³⁸አሁንም እላችኋለሁ፤ ከእነዚህ ሰዎች ራቁ፤ ተዉአቸውም። ይህ አሳብ ወይም ሥራ ከሰው ከሆነ ይጠፋልና፤ ³⁹ከአባታችን ከሆነ ግን ልታፈርሱአቸው አትችሉም፤ ምናልባትም ከአባታችን ጋር የምትጣሉ ሆናችሁ ትገኛላችሁ።” በእርሱም ተስማሙ።

⁴⁰በእርሱ ተስማምተውም ሐዋርያትን ጠርተው ገረፉአቸው፤ በኢየሱስም ስም እንዳይናገሩ አዘዙአቸው፤ ለቀቁአቸውም። ⁴¹እነርሱም ስለ ስሙ ይናቁ ዘንድ የተገባቸው ሆነው በመቈጠራቸው ደስ እያላቸው ከሸንጎው ፊት ወጡ። ⁴²ዕለት ዕለትም በቤተ መቅደስና ከቤት ወደ ቤት ክርስቶስ ኢየሱስ እንደሆነ እያስተማሩና የምሥራቹን እየሰበኩ አላቋረጡም።