Elçilerin İşleri 5

5 ¹Hananya adında bir adam, karısı Safira ile birlikte bir mülk sattı. ²Karısının da bilgisiyle, paranın bir kısmını kendisine ayırdı ve yalnızca bir bölümünü getirip elçilerin ayaklarının dibine koydu. ³Ama Petrus şöyle dedi: «Hananya, Kutsal Ruh'a yalan söyleyip tarlanın parasının bir kısmını kendine ayırman için Şeytan neden yüreğini doldurdu? ⁴Satılmadan önce bu mülk senin değil miydi? Satıldıktan sonra da parası senin elinde değil miydi? Neden bunu yüreğinde tasarladın? Sen insanlara değil, Babamız'a yalan söyledin.» ^a a v4 Petrus, Kutsal Ruh'a yalan söylemenin Babamız'a yalan söylemek olduğunu belirtirken, Ruh'un tümüyle Tanrı olduğunu gösterir — bir güç değil, ilahi bir Kişidir.

⁵Hananya bu sözleri duyunca yere yıkılıp öldü; işitenlerin hepsini büyük bir korku sardı. ⁶Sonra gençler kalkıp onun bedenini sardılar, dışarı çıkarıp gömdüler. ⁷Yaklaşık üç saat sonra, olup biteni bilmeyen karısı içeri girdi. ⁸Petrus ona, «Söyle bana, tarlayı bu fiyata mı sattınız?» diye sordu. Kadın, «Evet, bu fiyata» dedi.

⁹Bunun üzerine Petrus ona, «Babamız'ın Ruhu'nu sınamak için neden anlaştınız? İşte, kocanı gömenlerin ayak sesleri kapıda; seni de dışarı taşıyacaklar» dedi.

¹⁰Kadın hemen onun ayaklarının dibine yıkılıp öldü. İçeri giren gençler onu ölü buldular, dışarı taşıyıp kocasının yanına gömdüler. ¹¹Bütün topluluğu ve bunları duyanların hepsini büyük bir korku sardı.

Elçiler Aracılığıyla Belirtiler ve Harikalar

¹²Elçilerin elleriyle halk arasında birçok belirti ve harika gerçekleşiyordu. Hepsi Süleyman'ın Eyvanı'nda bir araya gelirdi. ¹³Dışarıdan hiç kimse onlara katılmaya cesaret edemiyordu; ama halk onları büyük saygıyla anıyordu. ¹⁴Rab'be iman edenlerin sayısı giderek artıyordu; erkekli kadınlı büyük kalabalıklar katılıyordu. ¹⁵Öyle ki, Petrus geçerken hiç değilse gölgesi bazılarının üzerine düşsün diye hastaları sokaklara çıkarıp sedyelere ve döşeklere yatırıyorlardı. ¹⁶Yeruşalim çevresindeki kentlerden de kalabalıklar geliyor, hastaları ve kirli ruhların eziyet ettiği kişileri getiriyorlardı; hepsi iyileştiriliyordu.

Tutuklanma, Kurtulma ve Geri Dönüş

¹⁷Başkâhin ve yanındakilerin hepsi, yani Saduki tarikatından olanlar, kıskançlıkla doldular. ¹⁸Elçileri tutuklayıp genel hapishaneye attılar. ¹⁹Ama geceleyin Babamız'ın bir meleği hapishanenin kapılarını açtı, onları dışarı çıkarıp şöyle dedi: ²⁰«Gidin, tapınakta durup halka bu yaşamın bütün sözlerini bildirin.»

²¹Bunu duyunca gün doğarken tapınağa girip öğretmeye başladılar. Başkâhin ve yanındakiler gelince, kurulu, yani İsrail ileri gelenlerinin tam meclisini topladılar ve elçileri getirmeleri için hapishaneye adam gönderdiler. ²²Ama görevliler oraya vardıklarında elçileri bulamadılar; geri dönüp şöyle bildirdiler: ²³«Hapishaneyi sımsıkı kapalı, nöbetçileri de kapıların önünde durur bulduk; ama açtığımızda içeride kimseyi bulamadık.»

²⁴Bunu duyan tapınak koruma birliğinin komutanı ve başkâhinler, bu işin nereye varacağını merak ederek şaşkına döndüler. ²⁵Derken biri gelip, «Bakın, hapse attığınız adamlar tapınakta durmuş halka öğretiyorlar!» diye haber verdi. ²⁶Bunun üzerine komutan, görevlilerle birlikte gidip elçileri getirdi; ama halk kendilerini taşlar korkusuyla zor kullanmadılar. ²⁷Elçileri getirip kurulun önüne çıkardılar. Başkâhin onları sorguya çekerek şöyle dedi: ²⁸«Bu adı anarak öğretmemenizi size kesinlikle buyurmuştuk; oysa siz Yeruşalim'i öğretinizle doldurdunuz ve bu adamın kanını üzerimize getirmeye kalkışıyorsunuz.»

²⁹Petrus ve öbür elçiler şöyle karşılık verdiler: «İnsanlardan çok, Babamız'a itaat etmemiz gerek. ³⁰Atalarımızın Tanrısı, sizin bir ağaca asarak öldürdüğünüz İsa'yı diriltti. ³¹Babamız, İsrail'e günahlarından tövbe etme ve bağışlanma fırsatı vermek için, O'nu Önder ve Kurtarıcı olarak kendi sağına yükseltti. ³²Biz bu olayların tanıklarıyız; Babamız'ın kendisine itaat edenlere verdiği Kutsal Ruh da tanıktır.»

³³Bunu duyanlar öfkeden kudurdular ve elçileri öldürmek istediler. ³⁴Ama bütün halkın saygı duyduğu bir Kutsal Yasa öğretmeni olan Gamaliel adında bir Ferisi kurulda ayağa kalkıp adamların kısa bir süre için dışarı çıkarılmasını buyurdu. ³⁵Sonra onlara şöyle dedi: «Ey İsrailliler, bu adamlara yapacağınız şeyi iyice düşünün. ³⁶Bir süre önce Tevdas ortaya çıkıp kendisinin önemli biri olduğunu ileri sürdü; yaklaşık dört yüz kişi ona katıldı. Ama öldürüldü, ona uyanların hepsi dağıldı ve bu iş bir hiçe dönüştü. ³⁷Ondan sonra, sayım günlerinde Celileli Yahuda ortaya çıkıp halkı ardınca sürükledi. O da öldü ve ona uyanların hepsi dağıldı. ³⁸Şimdi size şunu söylüyorum: Bu adamlardan uzak durun, onları rahat bırakın. Çünkü bu tasarı ya da iş insanlardan kaynaklanıyorsa, boşa çıkacaktır. ³⁹Ama Babamız'dan kaynaklanıyorsa, onların üstesinden gelemezsiniz; hatta kendinizi Babamız'a karşı savaşırken bulabilirsiniz.» Böylece onun sözüne kandılar.

⁴⁰Onun sözünü dinleyip elçileri içeri çağırdılar, dövdüler, İsa'nın adını anmamalarını buyurdular ve onları salıverdiler. ⁴¹Elçiler ise o ad uğruna aşağılanmaya layık görüldükleri için sevinerek kurulun önünden ayrıldılar. ⁴²Her gün, tapınakta ve evden eve, öğretmekten ve müjdeyi duyurmaktan hiç geri durmadılar: Mesih, İsa'dır.