Havoriylar 5 FHB Father's Heart Bible™

5 ¹Ananiyo ismli bir kishi xotini Safira bilan birgalikda bir parcha yerini sotdi. ²U xotinining xabari bilan tushgan puldan bir qismini oʻziga olib qoldi-da, faqat bir qismini keltirib, havoriylarning oyogʻi ostiga qoʻydi. ³Lekin Butrus dedi: “Ananiyo, nega Shayton yuragingni egallab, sen Muqaddas Ruhga yolgʻon gapirding va yer pulining bir qismini oʻzingga olib qolding? ⁴Sotilmasdan oldin u seniki emasmidi? Sotgandan keyin ham puli sening ixtiyoringda emasmidi? Nega buni koʻnglingga tugding? Sen odamlarga emas, balki Otamizga yolgʻon gapirding.” ^a a v4 Butrus Muqaddas Ruhga yolgʻon gapirish Otamizga yolgʻon gapirish demakdir deganda, u Ruh toʻla-toʻkis Xudo ekanini — U bir kuch emas, balki ilohiy Shaxs ekanini koʻrsatadi.

⁵Ananiyo bu soʻzlarni eshitgach, yiqilib jon berdi. Buni eshitganlarning hammasini katta qoʻrquv bosdi. ⁶Shunda yigitlar oʻrinlaridan turib, uning jasadini kafanladilar-da, tashqariga olib chiqib, dafn qildilar. ⁷Taxminan uch soatdan keyin uning xotini, nima boʻlganini bilmay, ichkariga kirdi. ⁸Butrus undan soʻradi: “Menga ayt, yerni shu pulga sotdingmi?” U: “Ha, shu pulga”, — dedi.

⁹Shunda Butrus unga dedi: “Nega Otamizning Ruhini sinamoqchi boʻlib til biriktirdinglar? Mana, eringni dafn qilganlarning oyoqlari eshik oldida, ular seni ham olib chiqib ketishadi.”

¹⁰Shu zahoti u Butrusning oyoqlari ostiga yiqilib, jon berdi. Yigitlar ichkariga kirib, uning oʻlganini koʻrdilar-da, tashqariga olib chiqib, eri yoniga dafn qildilar. ¹¹Butun jamoatni va bularni eshitganlarning hammasini katta qoʻrquv bosdi.

Havoriylar orqali alomat va moʻjizalar

¹²Havoriylarning qoʻllari orqali xalq orasida koʻplab alomat va moʻjizalar roʻy berdi. Ularning hammasi Sulaymon ayvonida jam boʻlishardi. ¹³Boshqalardan hech kim ularga qoʻshilishga jurʼat eta olmasdi, ammo xalq ularni juda hurmat qilardi. ¹⁴Rabbimizga imon keltirganlar esa tobora koʻpayib bordi — erkagu ayol, olomon-olomon. ¹⁵Shu bois odamlar hatto kasallarni koʻchalarga olib chiqib, Butrus oʻtayotganda hech boʻlmasa Uning soyasi ularning baʼzilariga tushsin deya, soʻri va toʻshaklarga yotqizib qoʻyishardi. ¹⁶Quddus atrofidagi shaharlardan ham olomon kelib, kasallarni va nopok ruhlar azoblaganlarni olib kelishardi; hammasi shifo topardi.

Hibsga olinishi, ozod etilishi va qaytishi

¹⁷Oliy ruhoniy va uning tarafdorlari, yaʼni saduqiylar firqasi oʻrinlaridan turib, hasadga toʻldilar. ¹⁸Ular havoriylarni hibsga olib, umumiy qamoqxonaga tashladilar. ¹⁹Lekin kechasi Otamizning farishtasi qamoqxona eshiklarini ochib, ularni tashqariga olib chiqdi-da, dedi: ²⁰“Boringlar, maʼbadda turib, bu Hayotning barcha soʻzlarini xalqqa aytinglar.”

²¹Buni eshitgach, ular tong saharda maʼbadga kirib, taʼlim bera boshladilar. Oliy ruhoniy va uning hamrohlari kelib, Oliy kengashni — Isroil oqsoqollarining butun majlisini — toʻplab, havoriylarni olib kelish uchun qamoqxonaga odam yuborishdi. ²²Ammo soqchilar u yerga borganlarida, hech kimni topolmadilar. Ular qaytib kelib, xabar berishdi: ²³“Qamoqxonani mahkam qulflangan, soqchilarni eshiklar oldida turgan holda topdik, lekin ochib qaraganimizda, ichkarida hech kimni koʻrmadik.”

²⁴Buni eshitgan maʼbad soqchilari boshligʻi va oliy ruhoniylar, bu ish nima bilan tugarkin deb, hayron boʻlib qoldilar. ²⁵Kimdir kelib xabar berdi: “Mana, siz qamab qoʻygan kishilar maʼbadda turib, xalqqa taʼlim beryaptilar!” ²⁶Shunda soqchilar boshligʻi oʻz navkarlari bilan borib, ularni olib keldi, ammo zoʻrlik ishlatmadi, chunki xalq bizni toshboʻron qiladi deb qoʻrqishardi. ²⁷Havoriylarni olib kelib, Oliy kengash oldida turgʻizdilar. Oliy ruhoniy ulardan soʻradi: ²⁸“Bu nom bilan taʼlim bermanglar deb sizlarga qatʼiy buyurgan edik-ku! Mana, sizlar butun Quddusni oʻz taʼlimotingizga toʻldirib, bu odamning qoni uchun bizni javobgar qilmoqchisizlar.”

²⁹Lekin Butrus va havoriylar javob berishdi: “Biz odamlarga emas, balki Otamizga itoat etishimiz kerak. ³⁰Ota-bobolarimizning Xudosi Isoni tiriltirdi — siz Uni yogʻochga osib oʻldirgan edingiz. ³¹Otamiz Isroilga tavba va gunohlar kechirimini ato etish uchun Uni Hukmdor va Najotkor sifatida Oʻzining oʻng tomoniga koʻtardi. ³²Biz bularga guvohmiz, Otamiz Oʻziga itoat etadiganlarga ato etgan Muqaddas Ruh ham guvohdir.”

³³Buni eshitganlarida, ular gʻazablanib, havoriylarni oʻldirmoqchi boʻlishdi. ³⁴Lekin butun xalq hurmat qiladigan Tavrot muallimi, Gamaliyel ismli bir farziy Oliy kengashda oʻrnidan turib, havoriylarni bir ozga tashqariga chiqarishni buyurdi. ³⁵Soʻngra ularga dedi: “Ey Isroil xalqi, bu kishilarga nima qilmoqchi ekaningiz haqida yaxshilab oʻylab koʻringlar. ³⁶Bundan oldin Tevda paydo boʻlib, oʻzini kimdir deb daʼvo qilgandi. Unga taxminan toʻrt yuzga yaqin kishi ergashdi. U oʻldirildi, unga ergashganlarning hammasi tarqab ketdi va bu ish bir natijaga olib kelmadi. ³⁷Undan keyin, aholini roʻyxatga olish paytida jalilalik Yahudo paydo boʻldi va xalqni oʻz ortidan ergashtirib ketdi. U ham halok boʻldi, unga ergashganlarning hammasi tarqab ketdi. ³⁸Endi sizlarga aytamanki, bu kishilardan uzoqlashinglar, ularga tegmanglar. Agar bu niyat yoki ish insonlardan boʻlsa, oʻzi barbod boʻladi. ³⁹Lekin agar bu Otamizdan boʻlsa, ularni yengib boʻlmaydi; hatto Otamizga qarshi kurashayotganingizni koʻrib qolishingiz mumkin.” Shunda ular uning gapiga koʻndilar.

⁴⁰Uning gapiga koʻnib, havoriylarni chaqirtirib, ularni savaladilar va Iso nomidan gapirmasliklarini buyurib, ularni qoʻyib yuborishdi. ⁴¹Havoriylar esa bu nom uchun xoʻrlikka loyiq koʻrilganlaridan quvonib, Oliy kengashdan chiqib ketishdi. ⁴²Ular har kuni maʼbadda va uyma-uy yurib, Iso — Masih ekani haqidagi Xushxabarni taʼlim berish va eʼlon qilishdan toʻxtamadilar.