Ayeuna parantos aya citakanana

Rasul-Rasul 5 FHB Father's Heart Bible™

RamaYesusRoh
15% off your first order →
Kitab

Ngabobodo di Payuneun Rama

Ananias jeung Safira ngajual taneuh, cicingeun nyimpen sabagian, ngaku sabalikna, sarta ragrag maot lantaran ngabohong ka Rama urang. Kasieun sumebar bari jalma rea tetep mawa nu garering. Ditahan deui sarta dibebaskeun peuting-peuting ku malaikat, para rasul disebat sarta ninggalkeun dewan kalawan bungah lantaran diwirangkeun.

Pasal 5.

Harita aya hiji jalma ngaranna Ananias, jeung pamajikanana, Safira, ngajual sabidang tanah. Sabagian tina hasilna ku manehna disidem keur sorangan, kalawan kanyaho pamajikanana, tuluy ngan sabagian anu dibawa, terus diteundeun hareupeun suku para rasul. Tapi ceuk Petrus, “Ananias, naha nepi ka ati maneh dieusi ku Iblis, nepi ka ngabohong ka Roh Suci jeung nyidem sabagian tina pangaji eta tanah? Memeh dijual, lain eta teh milik maneh? Sanggeus dijual, lain duitna oge aya dina kakawasaan maneh? Naha maneh nepi ka nganiatkeun hal ieu dina hate? Maneh lain ngabohong ka manusa, tapi ka Rama urang.” a a v4 Waktu Petrus nyebutkeun yen ngabohong ka Roh Suci teh sarua jeung ngabohong ka Rama urang, anjeunna nembongkeun yen Roh teh saestuna Allah — lain ngan saukur hiji kakuatan, tapi hiji Pribadi anu ilahi.

Barang ngadenge eta omongan, Ananias ngudupruk tuluy maot; kabeh anu ngadarenge jadi kacida sarieuneunana. Tuluy para nonoman narangtung, mayitna digulung, dibawa ka luar, terus dikubur. Kira-kira tilu jam ti harita, pamajikanana asup, teu nyahoeun kana naon anu geus kajadian. Petrus mariksa ka manehna, “Coba bejakeun, naha eta tanah teh dijualna ngan sakieu?” Tembalna, “Enya, ngan sakitu.”

Tuluy ceuk Petrus ka manehna, “Naha maneh jeung salaki nepi ka sapuk rek nyoba-nyoba ka Roh Rama urang? Tuh, suku jalma-jalma anu ngaruburkeun salaki maneh geus aya di lawang panto, tuluy maneh oge bakal dibawa ka luar.”

Harita keneh manehna ngarumpuyuk hareupeun suku Petrus tuluy maot. Para nonoman arasup, manggihan manehna geus maot, tuluy dibawa ka luar, terus dikubur gigireun salakina. Jamaah sakabehna jeung sakur anu ngadarenge hal eta jadi kacida sarieuneunana.

Tanda-tanda jeung Mujijat ngaliwatan Para Rasul

Loba pisan tanda jeung mujijat anu lumangsung di tengah-tengah jalma rea ku leungeun para rasul. Maranehna kabeh karumpul ngariung di Serambi Sulaeman. Ti nu sejenna taya saurang oge anu wani ngagabung ka maranehna, tapi jalma rea ngaajenan ka maranehna kacida. Malah beuki loba nu palercaya nu ditambahkeun ka Gusti — jalma rea, lalaki jeung awewe, nepi ka jalma garering oge dibarawa ka jalan-jalan terus dinariihkeun dina ranjang jeung samak, ngarah sahenteu-henteuna kalangkang Petrus bisa ngeunaan ka sawareh ti maranehna waktu Petrus ngaliwat. Jalma rea oge daratang ti kota-kota sakurilingeun Yerusalem, marawa nu garering jeung nu disiksa ku roh-roh jahat, tuluy kabeh dicageurkeun.

Ditangkep, Dibebaskeun, tuluy Mulang Deui

Imam Agung jeung sakabeh pangiringna, nya eta golongan Saduki, narangtung, tuluy haratena pinuh ku rasa sirik. Para rasul ditarangkep tuluy dijebloskeun ka panjara umum. Tapi peutingna, hiji malaikat Rama urang muka panto-panto panjara, nungtun maranehna ka luar, tuluy saurna, “Geura indit, nangtung di Bait Allah, tuluy wawarkeun ka jalma rea sakabeh ucapan ngeunaan Hirup anu ieu.”

Ngadenge eta, isuk-isuk keneh maranehna arasup ka Bait Allah tuluy mimiti ngawuruk. Barang Imam Agung jeung pangiringna daratang, maranehna ngayakeun sidang Mahkamah Agama — nya eta sakumna para kokolot Israil — tuluy nitah jelema ka panjara sangkan para rasul dibawa ka hareup. Tapi barang nepi ka dinya, para jaga teu manggihan saurang-urang acan di jero panjara; maranehna baralik tuluy ngalaporkeun, “Panjara kapanggih dikonci rapet, para jaga narangtung di hareupeun panto, tapi barang dibuka, taya saurang-urang acan di jerona.”

Ngadenge laporan kitu, kapala jaga Bait Allah jeung para imam kapala jadi bingung, mikiran kumaha tungtungna eta perkara. Tuluy aya nu datang ngalaporkeun, “Tuh, jalma-jalma anu ku aranjeun dipanjara teh keur narangtung di Bait Allah ngawurukan jalma rea!” Geus kitu, kapala jaga jeung para pangawalna indit tuluy mawa para rasul, tapi teu make kakerasan, sabab sarieun dibaledogan batu ku jalma rea. Sanggeus kabawa, para rasul dijagragkeun ka hareupeun Mahkamah Agama. Tuluy Imam Agung mariksa maranehna, pokna, “Kami geus mepelingan maraneh sing teuas sangkan ulah ngawurukkeun deui make ngaran ieu, tapi maraneh malah ngeusian Yerusalem ku pangajaran maraneh, jeung rek numpukeun kasalahan getih jelema ieu ka kami.”

Tapi Petrus jeung para rasul ngajawab, “Kami kudu leuwih nurut ka Rama urang tinimbang ka manusa. Allah karuhun urang geus ngahirupkeun deui Yesus, anu ku aranjeun dipaehan ku jalan digantung dina kayu. Rama urang parantos ngagungkeun Anjeunna dina panangan tengen-Na nyalira salaku Pamingpin jeung Jurusalamet, pikeun maparin tarobat jeung panghampura dosa ka urang Israil. Kami jaradi saksi kana hal-hal ieu, kitu deui Roh Suci, anu dipaparinkeun ku Rama urang ka jalma-jalma anu narurut ka Mantenna.”

Barang ngadarenge kitu, maranehna kacida arameraheunana tuluy harayang maehan para rasul. Tapi aya hiji urang Parisi ngaranna Gamaliel, hiji guru hukum Toret anu dihormat ku sakabeh jalma, nangtung dina sidang Mahkamah tuluy marentah sangkan para rasul dikaluarkeun ti heula sakeudeung. Pok anjeunna ngomong, “Para urang Israil, sing ati-ati mikir kana naon anu rek dipigawe ku aranjeun ka jalma-jalma ieu. Memeh ieu, geus aya Teudas anu ngaku-ngaku dirina jelema penting; kira-kira opat ratus urang ngariringkeun ka manehna. Manehna dipaehan, para pangiringna kabeh paburencay, tuluy teu ngahasilkeun nanaon. Sanggeus manehna, aya deui Yudas urang Galilea anu cengkat dina mangsa cacah jiwa, tuluy narik jalma rea sangkan milu ka manehna. Manehna oge maot, jeung sakabeh anu ngiringkeun ka manehna paburencay. Ku sabab eta, ieu caritaan kaula: ulah ngaganggu jalma-jalma ieu, antepkeun bae. Lamun ieu rarancang atawa pagawean asalna ti manusa, tangtu bakal gagal. Tapi lamun asalna ti Rama urang, aranjeun moal bisa ngarurug maranehna; bisa-bisa aranjeun kalah ka nangtang ka Rama urang.” Tungtungna maranehna nurut kana saran anjeunna.

Sanggeus katarima ku saran anjeunna, maranehna nyalukan para rasul, tuluy dirarangket, dipepelingan ulah nyarita make ngaran Yesus deui, tuluy dilesotkeun. Para rasul tuluy ninggalkeun sidang Mahkamah bari aratoheun, sabab geus dianggap pantes narima kaera ku karana ngaran eta. Unggal poe, di Bait Allah jeung ti imah ka imah, maranehna teu petot-petot ngawuruk jeung ngawawarkeun Injil, yen Yesus teh Kristus.