ಪ್ರೇಷಿತರ ಕಾರ್ಯಕಲಾಪಗಳು 5 FHB Father's Heart Bible™

5 ¹ಅನನೀಯ ಎಂಬ ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನು ತನ್ನ ಹೆಂಡತಿ ಸಪ್ಫೈರಳೊಂದಿಗೆ ಒಂದು ಆಸ್ತಿಯನ್ನು ಮಾರಿದನು. ²ಅವನು ತನ್ನ ಹೆಂಡತಿಗೆ ತಿಳಿದಿರಲಾಗಿ, ಬಂದ ಹಣದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಭಾಗವನ್ನು ತನಗಾಗಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು, ಉಳಿದ ಒಂದು ಭಾಗವನ್ನು ಮಾತ್ರ ತಂದು ಅಪೊಸ್ತಲರ ಪಾದಗಳ ಬಳಿ ಇಟ್ಟನು. ³ಆದರೆ ಪೇತ್ರನು, “ಅನನೀಯನೇ, ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರಿಗೆ ಸುಳ್ಳು ಹೇಳುವಂತೆಯೂ ಭೂಮಿಯ ಬೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಭಾಗವನ್ನು ಬಚ್ಚಿಡುವಂತೆಯೂ ಸೈತಾನನು ನಿನ್ನ ಹೃದಯವನ್ನು ತುಂಬಿಸಿದ್ದೇಕೆ? ⁴ಮಾರುವ ಮೊದಲು ಅದು ನಿನ್ನದಾಗಿರಲಿಲ್ಲವೇ? ಮಾರಿದ ಮೇಲೆ ಆ ಹಣ ನಿನ್ನ ಅಧೀನದಲ್ಲಿ ಇರಲಿಲ್ಲವೇ? ಈ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನಿನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಯೋಚಿಸಿದ್ದೇಕೆ? ನೀನು ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಅಲ್ಲ, ನಮ್ಮ ತಂದೆಗೆ ಸುಳ್ಳು ಹೇಳಿದ್ದೀ,” ಎಂದರು. ^a a v4 ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರಿಗೆ ಸುಳ್ಳು ಹೇಳುವುದು ನಮ್ಮ ತಂದೆಗೆ ಸುಳ್ಳು ಹೇಳಿದಂತೆ ಎಂದು ಪೇತ್ರನು ಹೇಳುವಾಗ, ಆ ಆತ್ಮ ಬರೀ ಒಂದು ಶಕ್ತಿಯಲ್ಲ, ಪೂರ್ಣ ದೇವರೇ ಆಗಿರುವ ಒಬ್ಬ ದೈವಿಕ ವ್ಯಕ್ತಿ ಎಂದು ತೋರಿಸುತ್ತಾರೆ.

⁵ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಅನನೀಯನು ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದು ಪ್ರಾಣಬಿಟ್ಟನು; ಕೇಳಿದವರೆಲ್ಲರಿಗೂ ಮಹಾಭಯ ಉಂಟಾಯಿತು. ⁶ಆಗ ಯುವಕರು ಎದ್ದು ಅವನ ಶವವನ್ನು ಸುತ್ತಿ, ಹೊರಗೆ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ಹೂಳಿದರು. ⁷ಸುಮಾರು ಮೂರು ತಾಸುಗಳ ನಂತರ, ನಡೆದದ್ದನ್ನು ತಿಳಿಯದೆ ಅವನ ಹೆಂಡತಿ ಒಳಗೆ ಬಂದಳು. ⁸ಪೇತ್ರನು ಆಕೆಯನ್ನು, “ನನಗೆ ಹೇಳು, ನೀವು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಇಷ್ಟಕ್ಕೇ ಮಾರಿದಿರಾ?” ಎಂದು ಕೇಳಿದರು. ಆಕೆ, “ಹೌದು, ಅಷ್ಟಕ್ಕೇ,” ಎಂದಳು.

⁹ಆಗ ಪೇತ್ರನು ಆಕೆಗೆ, “ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಆತ್ಮವನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸುವುದಕ್ಕೆ ನೀವು ಒಳಸಂಚು ಮಾಡಿದ್ದೇಕೆ? ಇಗೋ, ನಿನ್ನ ಗಂಡನನ್ನು ಹೂಳಿದವರ ಪಾದಗಳು ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿವೆ; ಅವರು ನಿನ್ನನ್ನೂ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಹೋಗುವರು,” ಎಂದರು.

¹⁰ಆ ಕ್ಷಣವೇ ಆಕೆ ಅವನ ಪಾದಗಳ ಬಳಿ ಬಿದ್ದು ಪ್ರಾಣಬಿಟ್ಟಳು. ಯುವಕರು ಒಳಗೆ ಬಂದು ಆಕೆ ಸತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು, ಹೊರಗೆ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ಆಕೆಯ ಗಂಡನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಹೂಳಿದರು. ¹¹ಇಡೀ ಸಭೆಯ ಮೇಲೆಯೂ ಈ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದವರೆಲ್ಲರ ಮೇಲೆಯೂ ಮಹಾಭಯ ಉಂಟಾಯಿತು.

ಅಪೊಸ್ತಲರ ಮೂಲಕ ಸೂಚಕಕಾರ್ಯಗಳೂ ಅದ್ಭುತಗಳೂ

¹²ಅಪೊಸ್ತಲರ ಕೈಗಳ ಮೂಲಕ ಜನರ ನಡುವೆ ಅನೇಕ ಸೂಚಕಕಾರ್ಯಗಳೂ ಅದ್ಭುತಗಳೂ ನಡೆದವು. ಅವರೆಲ್ಲರು ಸೊಲೊಮೋನನ ಮಂಟಪದಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಸೇರಿಬಂದರು. ¹³ಉಳಿದವರಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಅವರೊಡನೆ ಸೇರಲು ಧೈರ್ಯಪಡಲಿಲ್ಲ; ಆದರೆ ಜನರು ಅವರನ್ನು ಬಹಳವಾಗಿ ಗೌರವಿಸಿದರು. ¹⁴ಇದಲ್ಲದೆ ಗಂಡಸರ, ಹೆಂಗಸರ ಗುಂಪುಗುಂಪಾಗಿ ಹೆಚ್ಚುಹೆಚ್ಚು ವಿಶ್ವಾಸಿಗಳು ಪ್ರಭುವಿಗೆ ಸೇರಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು— ¹⁵ಆದ್ದರಿಂದ ಪೇತ್ರನು ಹಾದುಹೋಗುವಾಗ ಅವರ ನೆರಳಾದರೂ ರೋಗಿಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವರ ಮೇಲೆ ಬೀಳಬಹುದೆಂದು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಿ, ಅವರು ರೋಗಿಗಳನ್ನು ಬೀದಿಗಳಿಗೆ ಹೊತ್ತುತಂದು ಮಂಚಗಳ ಮೇಲೆಯೂ ಚಾಪೆಗಳ ಮೇಲೆಯೂ ಮಲಗಿಸಿದರು. ¹⁶ಯೆರೂಸಲೇಮಿನ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ಊರುಗಳಿಂದಲೂ ಜನಸಮೂಹಗಳು ರೋಗಿಗಳನ್ನೂ ಅಶುದ್ಧಾತ್ಮಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತರಾದವರನ್ನೂ ಕರೆತಂದರು; ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಗುಣಹೊಂದಿದರು.

ಬಂಧನ, ಬಿಡುಗಡೆ ಮತ್ತು ಪುನರಾಗಮನ

¹⁷ಆಗ ಮಹಾಯಾಜಕನೂ ಅವನೊಡನೆ ಇದ್ದ ಸದ್ದುಕಾಯರ ಪಂಗಡದವರೆಲ್ಲರೂ ಎದ್ದು ಹೊಟ್ಟೆಕಿಚ್ಚಿನಿಂದ ತುಂಬಿಹೋದರು. ¹⁸ಅವರು ಅಪೊಸ್ತಲರನ್ನು ಬಂಧಿಸಿ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸೆರೆಮನೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಕಿದರು. ¹⁹ಆದರೆ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ದೂತನು ಸೆರೆಮನೆಯ ಬಾಗಿಲುಗಳನ್ನು ತೆರೆದು ಅವರನ್ನು ಹೊರಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬಂದು, ²⁰“ನೀವು ಹೋಗಿ ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ ನಿಂತುಕೊಂಡು ಈ ಜೀವದ ಎಲ್ಲಾ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಜನರಿಗೆ ಹೇಳಿರಿ,” ಎಂದನು.

²¹ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ ಅವರು ಮುಂಜಾನೆ ದೇವಾಲಯದೊಳಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಬೋಧಿಸಲಾರಂಭಿಸಿದರು. ಮಹಾಯಾಜಕನೂ ಅವನೊಡನೆ ಇದ್ದವರೂ ಬಂದು ನ್ಯಾಯಸಭೆಯನ್ನೂ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಹಿರಿಯರ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸಭೆಯನ್ನೂ ಕೂಡಿಸಿ, ಅವರನ್ನು ಕರೆತರುವಂತೆ ಸೆರೆಮನೆಗೆ ಕಳುಹಿಸಿದರು. ²²ಆದರೆ ಕಾವಲುಗಾರರು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದಾಗ ಯಾರನ್ನೂ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ; ಅವರು ಹಿಂದಿರುಗಿ ಬಂದು ಹೀಗೆ ವರದಿ ಮಾಡಿದರು: ²³“ಸೆರೆಮನೆಯು ಭದ್ರವಾಗಿ ಬೀಗ ಹಾಕಲ್ಪಟ್ಟಿರುವುದನ್ನೂ ಕಾವಲುಗಾರರು ಬಾಗಿಲುಗಳ ಬಳಿ ನಿಂತಿರುವುದನ್ನೂ ನಾವು ಕಂಡೆವು; ಆದರೆ ತೆರೆದಾಗ ಒಳಗೆ ಯಾರನ್ನೂ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ.”

²⁴ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ದೇವಾಲಯದ ಕಾವಲಿನ ಅಧಿಪತಿಯೂ ಮುಖ್ಯಯಾಜಕರೂ, ಇದು ಎಲ್ಲಿಗೆ ಮುಟ್ಟುವುದೋ ಎಂದು ಕಳವಳಗೊಂಡು ದಿಕ್ಕುತೋಚದಾದರು. ²⁵ಆಗ ಒಬ್ಬನು ಬಂದು, “ಇಗೋ, ನೀವು ಸೆರೆಮನೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಕಿದ್ದ ಜನರು ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ ನಿಂತುಕೊಂಡು ಜನರಿಗೆ ಬೋಧಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ!” ಎಂದು ತಿಳಿಸಿದನು. ²⁶ಆಗ ಅಧಿಪತಿಯು ಸೇವಕರೊಂದಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಜನರು ತಮ್ಮನ್ನು ಕಲ್ಲೆಸೆದಾರೆಂದು ಭಯಪಟ್ಟು, ಬಲಾತ್ಕಾರವಿಲ್ಲದೆ ಅವರನ್ನು ಕರೆತಂದರು. ²⁷ಅವರನ್ನು ಕರೆತಂದು ನ್ಯಾಯಸಭೆಯ ಮುಂದೆ ನಿಲ್ಲಿಸಿದರು. ಆಗ ಮಹಾಯಾಜಕನು ಅವರನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿ, ²⁸“ಈ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಬೋಧಿಸಬಾರದೆಂದು ನಾವು ನಿಮಗೆ ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾಗಿ ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದೆವು; ಆದರೂ ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಬೋಧನೆಯಿಂದ ಯೆರೂಸಲೇಮನ್ನು ತುಂಬಿಸಿದ್ದೀರಿ; ಈ ಮನುಷ್ಯನ ರಕ್ತವನ್ನು ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಬರಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಬಗೆಯುತ್ತೀರಿ,” ಎಂದನು.

²⁹ಆದರೆ ಪೇತ್ರನೂ ಇತರ ಅಪೊಸ್ತಲರೂ, “ಮನುಷ್ಯರಿಗಿಂತ ನಮ್ಮ ತಂದೆಗೆ ನಾವು ವಿಧೇಯರಾಗಿರಬೇಕು. ³⁰ನೀವು ಮರದ ಮೇಲೆ ತೂಗುಹಾಕಿ ಕೊಂದ ಯೇಸುವನ್ನು ನಮ್ಮ ಪಿತೃಗಳ ದೇವರು ಜೀವಂತವಾಗಿ ಎಬ್ಬಿಸಿದರು. ³¹ಇಸ್ರಾಯೇಲಿಗೆ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪವನ್ನೂ ಪಾಪಕ್ಷಮೆಯನ್ನೂ ದಯಪಾಲಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ನಮ್ಮ ತಂದೆ ಅವರನ್ನು ಅಧಿಪತಿಯಾಗಿಯೂ ರಕ್ಷಕನಾಗಿಯೂ ತಮ್ಮ ಬಲಗಡೆಗೆ ಉನ್ನತಿಗೇರಿಸಿದರು. ³²ಈ ಸಂಗತಿಗಳಿಗೆ ನಾವು ಸಾಕ್ಷಿಗಳು; ನಮ್ಮ ತಂದೆ ತಮಗೆ ವಿಧೇಯರಾದವರಿಗೆ ದಯಪಾಲಿಸಿದ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರೂ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿದ್ದಾರೆ,” ಎಂದರು.

³³ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದಾಗ ಅವರು ಕೋಪಾವೇಶಗೊಂಡು ಅವರನ್ನು ಕೊಲ್ಲಬೇಕೆಂದಿದ್ದರು. ³⁴ಆದರೆ ಎಲ್ಲಾ ಜನರಿಂದ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಧರ್ಮೋಪದೇಶಕನೂ ಗಮಲಿಯೇಲ ಎಂಬ ಒಬ್ಬ ಫರಿಸಾಯನೂ ನ್ಯಾಯಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಎದ್ದುನಿಂತು, ಆ ಜನರನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಹೊರಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುವಂತೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದನು. ³⁵ಅವನು ಅವರಿಗೆ, “ಇಸ್ರಾಯೇಲ್ಯರೇ, ಈ ಜನರ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ನೀವು ಮಾಡಲಿರುವುದನ್ನು ಕುರಿತು ಜಾಗರೂಕತೆಯಿಂದ ಯೋಚಿಸಿರಿ. ³⁶ಇದಕ್ಕೆ ಮೊದಲು ಥೆಯುದನು ಎದ್ದು, ತಾನು ಯಾರೋ ಒಬ್ಬ ದೊಡ್ಡವನೆಂದು ಹೇಳಿಕೊಂಡನು; ಸುಮಾರು 400 ಮಂದಿ ಅವನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದರು. ಅವನು ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟನು, ಅವನ ಹಿಂಬಾಲಕರೆಲ್ಲರೂ ಚದರಿಹೋದರು, ಅದು ಶೂನ್ಯವಾಯಿತು. ³⁷ಅವನ ತರುವಾಯ ಜನಗಣತಿಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಗಲಿಲಾಯದ ಯೂದನು ಎದ್ದು ಜನರನ್ನು ತನ್ನ ಹಿಂದೆ ಸೆಳೆದುಕೊಂಡನು. ಅವನೂ ನಾಶವಾದನು, ಅವನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದವರೆಲ್ಲರೂ ಚದರಿಹೋದರು. ³⁸ಆದ್ದರಿಂದ ನಾನು ನಿಮಗೆ ಹೇಳುವುದೇನೆಂದರೆ: ಈ ಜನರಿಂದ ದೂರವಿದ್ದು ಅವರ ಗೊಡವೆಗೆ ಹೋಗಬೇಡಿರಿ. ಈ ಉಪಾಯವಾಗಲೀ ಈ ಕಾರ್ಯವಾಗಲೀ ಮನುಷ್ಯರಿಂದ ಉಂಟಾಗಿದ್ದರೆ, ಅದು ನಾಶವಾಗುವುದು. ³⁹ಆದರೆ ಅದು ನಮ್ಮ ತಂದೆಯಿಂದ ಉಂಟಾಗಿದ್ದರೆ, ನೀವು ಅವರನ್ನು ಕೆಡವಲಾರಿರಿ; ಒಂದುವೇಳೆ ನೀವು ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಡುವವರಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡೀರಿ,” ಎಂದನು. ಆದ್ದರಿಂದ ಅವರು ಅವನ ಮಾತಿಗೆ ಒಪ್ಪಿದರು.

⁴⁰ಅವನ ಮಾತಿಗೆ ಒಪ್ಪಿ, ಅವರು ಅಪೊಸ್ತಲರನ್ನು ಒಳಗೆ ಕರೆದು, ಹೊಡಿಸಿ, ಯೇಸುವಿನ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡಬಾರದೆಂದು ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿ, ಅವರನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿದರು. ⁴¹ಆ ಹೆಸರಿಗೋಸ್ಕರ ಅವಮಾನ ಹೊಂದಲು ಯೋಗ್ಯರೆಂದು ಎಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ಸಂತೋಷಿಸುತ್ತಾ ಅವರು ನ್ಯಾಯಸಭೆಯಿಂದ ಹೊರಟುಹೋದರು. ⁴²ಪ್ರತಿದಿನವೂ ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿಯೂ ಮನೆಮನೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಅವರು ಬೋಧಿಸುವುದನ್ನೂ, ಯೇಸುವೇ ಕ್ರಿಸ್ತ ಎಂಬ ಶುಭವಾರ್ತೆಯನ್ನು ಸಾರುವುದನ್ನೂ ನಿಲ್ಲಿಸಲೇ ಇಲ್ಲ.