પિતાની આગળ કપટ
અનાનિયા અને સાફીરા જમીન વેચે છે, છાની રીતે થોડો ભાગ રાખી લે છે, જુદું કહે છે, અને આપણા પિતા સામે જૂઠું બોલવાને કારણે ઢળી પડીને મરે છે. ભય ફેલાય છે, છતાં ટોળાં પોતાના બીમારોને લાવતાં રહે છે. ફરી કેદ થયેલા પ્રેરિતોને રાત્રે દૂત છોડાવે છે, તેઓને કોરડા મરાય છે, અને તેઓ અપમાન સહેવાનો આનંદ લઈને સભામાંથી નીકળે છે.
5 1હવે અનાન્યા નામના એક માણસે પોતાની પત્ની સાપ્ફિરા સાથે મળીને એક મિલકત વેચી. 2પોતાની પત્નીની જાણમાં જ તેણે વેચાણની રકમમાંથી થોડો ભાગ પોતાને માટે રાખી લીધો, અને માત્ર એક હિસ્સો લાવીને પ્રેષિતોના પગ આગળ મૂક્યો. 3પણ પિતરે કહ્યું, “અનાન્યા, પવિત્ર આત્માને છેતરીને જમીનની કિંમતમાંથી થોડો ભાગ રાખી લેવા માટે શેતાને તારું હૃદય શા માટે ભરી દીધું? 4વેચતાં પહેલાં શું તે તારી જ નહોતી? વેચ્યા પછી શું તે પૈસા તારા જ કબજામાં નહોતા? તેં તારા હૃદયમાં આવું શા માટે યોજ્યું? તેં માણસોને નહિ, પણ આપણા પિતાને છેતર્યા છે.” a a v4 જ્યારે પિતર કહે છે કે પવિત્ર આત્માને છેતરવું એ આપણા પિતાને છેતરવા સમાન છે, ત્યારે તે બતાવે છે કે આત્મા સંપૂર્ણ રીતે ઈશ્વર છે — કોઈ શક્તિ નહિ, પણ એક દૈવી વ્યક્તિ.
5આ શબ્દો સાંભળીને અનાન્યા નીચે પડ્યો અને મરણ પામ્યો; અને આ સાંભળનાર સૌને ભારે ભય લાગ્યો. 6પછી જુવાનોએ ઊઠીને તેના શરીરને વીંટાળ્યું, બહાર લઈ જઈને દફનાવ્યું. 7આશરે ત્રણ કલાક પછી તેની પત્ની શું બન્યું હતું તે જાણ્યા વગર અંદર આવી. 8પિતરે તેને પૂછ્યું, “મને કહે, શું તમે આટલામાં જ જમીન વેચી?” તેણે કહ્યું, “હા, આટલામાં જ.”
9ત્યારે પિતરે તેને કહ્યું, “આપણા પિતાના આત્માને કસોટીમાં નાખવાનું તમે શા માટે કાવતરું કર્યું? જો, જે લોકોએ તારા પતિને દફનાવ્યો તેમના પગ બારણા આગળ છે, અને તેઓ તને પણ બહાર લઈ જશે.”
10તરત જ તે તેના પગ આગળ પડી અને મરણ પામી. જુવાનોએ અંદર આવીને તેને મૂએલી જોઈ, બહાર લઈ જઈને તેના પતિની પડખે દફનાવી. 11અને આખી મંડળી પર તથા આ બાબતો સાંભળનાર સૌ પર ભારે ભય આવ્યો.
પ્રેષિતો દ્વારા ચિહ્નો તથા ચમત્કારો
12પ્રેષિતોના હાથે લોકોમાં ઘણાં ચિહ્નો તથા ચમત્કારો થયાં. તેઓ સર્વ સુલેમાનની પરસાળમાં એકઠા મળતા. 13બીજા કોઈની તેમની સાથે ભળવાની હિંમત ચાલતી નહિ, પણ લોકો તેમને ઘણા માનભાવથી જોતા. 14અને વિશ્વાસીઓ — પુરુષો તથા સ્ત્રીઓનાં ટોળેટોળાં — પ્રભુમાં વધારે ને વધારે ઉમેરાતાં ગયાં, 15એટલે સુધી કે તેઓ માંદાઓને રસ્તાઓમાં લઈ આવતા અને ખાટલાઓ તથા બિછાનાંઓ પર સુવાડતા, જેથી પિતર પસાર થાય ત્યારે તેમની છાયા પણ તેમાંના કોઈક પર પડે. 16યરુશાલેમની આસપાસનાં નગરોમાંથી પણ ટોળાં માંદાઓને તથા અશુદ્ધ આત્માઓથી પીડાતાઓને લઈને આવતાં, અને તેઓ સર્વ સાજા થતા.
ધરપકડ, મુક્તિ અને પુનરાગમન
17ત્યારે પ્રમુખ યાજક તથા તેમની સાથેના સૌ, એટલે સદૂકી પંથના લોકો, ઊભા થયા અને ઈર્ષ્યાથી ભરાઈ ગયા. 18તેમણે પ્રેષિતોની ધરપકડ કરીને તેમને જાહેર કેદખાનામાં પૂર્યા. 19પણ રાત્રે આપણા પિતાના એક દૂતે કેદખાનાનાં બારણાં ઉઘાડ્યાં, તેમને બહાર કાઢીને કહ્યું, 20“જાઓ, મંદિરમાં ઊભા રહીને આ જીવનની સર્વ વાતો લોકોને કહો.”
21આ સાંભળીને તેઓ પરોઢિયે મંદિરમાં ગયા અને શીખવવા લાગ્યા. જ્યારે પ્રમુખ યાજક તથા તેમની સાથેના આવ્યા, ત્યારે તેમણે ન્યાયસભાને — એટલે ઇઝરાયલના વડીલોની આખી સભાને — ભેગી કરી, અને તેમને લાવવા માટે કેદખાને માણસ મોકલ્યા. 22પણ ચોકીદારો ત્યાં પહોંચ્યા ત્યારે તેમને કોઈ મળ્યું નહિ; તેઓએ પાછા આવીને જણાવ્યું, 23“અમે કેદખાનું બરાબર બંધ કરેલું જોયું અને ચોકીદારો બારણા આગળ ઊભેલા જોયા, પણ ઉઘાડતાં અંદર કોઈ મળ્યું નહિ.”
24આ સાંભળીને મંદિરના ચોકીદારોના સરદાર તથા મુખ્ય યાજકો ગૂંચવાઈ ગયા, અને આનું શું પરિણામ આવશે તેનું આશ્ચર્ય કરવા લાગ્યા. 25ત્યારે કોઈકે આવીને જણાવ્યું, “જુઓ, જે માણસોને તમે કેદમાં પૂર્યા હતા તેઓ મંદિરમાં ઊભા રહીને લોકોને શીખવે છે!” 26ત્યારે સરદાર પોતાના સિપાઈઓ સાથે જઈને તેમને લઈ આવ્યો, પણ બળજબરીથી નહિ, કેમ કે લોકો તેમને પથ્થરે મારશે એવો તેમને ભય હતો. 27તેમને લાવીને તેમણે ન્યાયસભાની આગળ ઊભા રાખ્યા. અને પ્રમુખ યાજકે તેમને પૂછ્યું, 28“અમે તમને સખત આજ્ઞા કરી હતી કે આ નામે શીખવશો નહિ, છતાં તમે યરુશાલેમને તમારા શિક્ષણથી ભરી દીધું છે અને આ માણસનું લોહી અમારા પર લાવવા માગો છો.”
29પણ પિતર તથા પ્રેષિતોએ જવાબ આપ્યો, “માણસો કરતાં આપણા પિતાની આજ્ઞા અમારે માનવી જોઈએ. 30જે ઈસુને તમે ઝાડ પર લટકાવીને મારી નાખ્યા, તેમને આપણા બાપદાદાના ઈશ્વરે ઉઠાડ્યા. 31આપણા પિતાએ ઇઝરાયલને પસ્તાવો તથા પાપોની માફી આપવા માટે તેમને અધિપતિ તથા ઉદ્ધારક તરીકે પોતાને જમણે હાથે ઉચ્ચ કર્યા. 32અમે આ બાબતોના સાક્ષી છીએ, અને પવિત્ર આત્મા પણ, જેમને આપણા પિતાએ પોતાની આજ્ઞા માનનારાઓને આપ્યા છે.”
33આ સાંભળીને તેઓ ખૂબ ઉશ્કેરાઈ ગયા અને તેમને મારી નાખવા ચાહવા લાગ્યા. 34પણ ગમાલ્યેલ નામનો એક ફરોશી, જે નિયમશાસ્ત્રનો શિક્ષક અને સર્વ લોકોમાં માનીતો હતો, ન્યાયસભામાં ઊભો થયો અને માણસોને થોડી વાર બહાર લઈ જવાની આજ્ઞા કરી. 35તેણે તેમને કહ્યું, “ઇઝરાયલીઓ, આ માણસો સાથે જે કરવા તમે તૈયાર થયા છો તે વિશે કાળજીપૂર્વક વિચારો. 36આની પહેલાં થિયુદાસ ઊભો થયો, પોતાને કોઈક મોટો માણસ હોવાનો દાવો કરતો; આશરે ચારસો માણસો તેની પાછળ ગયા. તે માર્યો ગયો, તેના અનુયાયીઓ સર્વ વિખેરાઈ ગયા, અને તે નિષ્ફળ ગયું. 37તેની પછી ગાલીલનો યહૂદા વસ્તીગણતરીના સમયે ઊભો થયો અને લોકોને પોતાની પાછળ ખેંચી ગયો. તે પણ મરણ પામ્યો, અને તેની પાછળ ચાલનારા સર્વ વિખેરાઈ ગયા. 38હવે હું તમને કહું છું: આ માણસોથી દૂર રહો અને તેમને એકલા છોડી દો. જો આ યોજના કે કામ માણસોથી હશે, તો તે નિષ્ફળ જશે. 39પણ જો તે આપણા પિતાથી હશે, તો તમે તેમને હરાવી શકશો નહિ; કદાચ તમે પોતાને આપણા પિતાની સામે લડતા પણ જોશો.” તેથી તેઓ તેની વાત માની ગયા.
40તેની વાત માનીને તેમણે પ્રેષિતોને અંદર બોલાવ્યા, તેમને માર્યા, ઈસુને નામે બોલવાની તેમને મના કરી અને તેમને છોડી દીધા. 41તેથી તેઓ ન્યાયસભામાંથી આનંદ કરતા ગયા કે તે નામને માટે અપમાન સહન કરવા લાયક તેમને ગણવામાં આવ્યા. 42રોજ, મંદિરમાં તથા ઘેરઘેર, તેઓ શીખવવાનું તથા સુવાર્તા પ્રગટ કરવાનું કદી બંધ ન કરતા: કે ખ્રિસ્ત એ જ ઈસુ છે.