Bedrog voor ons Vader
Ananias en Saffira verkoop grond, hou stilletjies 'n deel terug, beweer anders, en val dood omdat hulle vir ons Vader gelieg het. Vrees versprei terwyl skares steeds hulle siekes bring. Weer in die tronk gegooi en snags deur 'n engel bevry, word die apostels gegesel en verlaat die Raad bly dat hulle smaad kon ly.
5 1’n Man met die naam Ananias het saam met sy vrou Saffira ’n stuk grond verkoop. 2Met sy vrou se medewete het hy ’n deel van die opbrengs vir homself teruggehou en net ’n gedeelte gebring en dit by die apostels se voete neergelê. 3Maar Petrus het gesê: “Ananias, waarom het die Satan jou hart vervul om vir die Heilige Gees te lieg en ’n deel van die prys van die grond terug te hou? 4Was dit nie joune toe dit nog onverkoop was nie? En nadat jy dit verkoop het, was die geld nie joune om oor te beskik nie? Waarom het jy hierdie ding in jou hart beplan? Jy het nie vir mense gelieg nie, maar vir ons Vader.” a a v4 Wanneer Petrus sê dat om vir die Heilige Gees te lieg, is om vir ons Vader te lieg, wys hy dat die Gees ten volle God is — nie ’n krag nie, maar ’n goddelike Persoon.
5Toe Ananias hierdie woorde hoor, het hy neergeval en gesterf; en ’n groot vrees het almal wat dit gehoor het, oorval. 6Toe staan die jong manne op, draai sy liggaam toe, dra hom uit en begrawe hom. 7Ongeveer drie uur later het sy vrou ingekom sonder dat sy geweet het wat gebeur het. 8Petrus het haar gevra: “Sê vir my, het julle die grond vir soveel verkoop?” Sy het gesê: “Ja, vir soveel.”
9Toe sê Petrus vir haar: “Waarom het julle saamgesweer om die Gees van ons Vader op die proef te stel? Kyk, die voete van dié wat jou man begrawe het, is by die deur, en hulle sal jou ook uitdra.”
10Onmiddellik het sy by sy voete neergeval en gesterf. Toe die jong manne inkom, het hulle haar dood gevind en haar uitgedra en langs haar man begrawe. 11En ’n groot vrees het oor die hele gemeente gekom en oor almal wat van hierdie dinge gehoor het.
Tekens en wonders deur die apostels
12Baie tekens en wonders het onder die volk deur die hande van die apostels plaasgevind. Hulle het almal eensgesind in die pilaargang van Salomo bymekaargekom. 13Niemand anders het dit gewaag om by hulle aan te sluit nie, maar die volk het hulle hoog geag. 14Steeds meer gelowiges is by die Here gevoeg—skare mans en vroue— 15sodat hulle selfs die siekes op die strate uitgedra en hulle op bedjies en matte neergelê het, in die hoop dat ten minste Petrus se skaduwee op sommige van hulle sou val terwyl hy verbygaan. 16Skare het ook uit die dorpe rondom Jerusalem gekom en die siekes gebring en dié wat deur onrein geeste gekwel is, en almal is genees.
Gevange geneem, bevry en teruggekeer
17Toe staan die hoëpriester op, en almal saam met hom, die party van die Sadduseërs, en hulle is met jaloesie vervul. 18Hulle het die apostels gevange geneem en hulle in die openbare tronk gesit. 19Maar in die nag het ’n engel van ons Vader die tronkdeure oopgemaak, hulle uitgelei en gesê: 20“Gaan staan in die tempel en spreek tot die volk al die woorde van hierdie Lewe.”
21Toe hulle dit hoor, het hulle teen dagbreek in die tempel ingegaan en begin leer. Toe die hoëpriester en dié saam met hom aankom, het hulle die Raad byeengeroep—die volle vergadering van die ouderlinge van Israel—en na die tronk gestuur om hulle te laat haal. 22Maar toe die wagte daar aankom, het hulle niemand gevind nie; hulle het teruggekom en berig gebring 23en gesê: “Ons het die tronk stewig toegesluit gevind, met wagte wat voor die deure staan, maar toe ons dit oopmaak, het ons niemand binne gevind nie.”
24Toe die bevelvoerder van die tempelwag en die leierpriesters dit hoor, was hulle verslae en het hulle gewonder waarheen dit sou lei. 25Toe kom iemand en berig: “Kyk, die manne wat julle in die tronk gesit het, staan in die tempel en leer die volk!” 26Toe het die bevelvoerder saam met die offisiere gegaan en hulle gebring, sonder geweld, want hulle was bang die volk sou hulle stenig. 27Nadat hulle hulle gebring het, het hulle hulle voor die Raad laat verskyn. En die hoëpriester het hulle ondervra 28en gesê: “Ons het julle streng beveel om nie in hierdie naam te leer nie, en tog het julle Jerusalem met julle leer gevul en wil julle hierdie man se bloed op ons bring.”
29Maar Petrus en die apostels het geantwoord: “Ons moet ons Vader meer gehoorsaam as mense. 30Die God van ons voorvaders het Jesus opgewek, vir wie julle doodgemaak het deur hom aan ’n kruishout te hang. 31Ons Vader het hom verhoog tot sy regterhand as Heerser en Verlosser, om aan Israel bekering en vergifnis van sondes te gee. 32Ons is getuies van hierdie dinge, en so ook die Heilige Gees, vir wie ons Vader gegee het aan dié wat hom gehoorsaam.”
33Toe hulle dit hoor, was hulle woedend en wou hulle hul doodmaak. 34Maar ’n Fariseër met die naam Gamaliël, ’n wetsgeleerde wat deur die hele volk geëer is, het in die Raad opgestaan en beveel dat die manne vir ’n kort rukkie buitentoe geneem word. 35Hy het vir hulle gesê: “Israeliete, dink mooi na oor wat julle met hierdie manne gaan doen. 36Voor hierdie tyd het Teudas opgetree, wat beweer het dat hy iemand is; ongeveer 400 man het hom gevolg. Hy is doodgemaak, sy volgelinge is almal verstrooi, en dit het op niks uitgeloop nie. 37Ná hom het Judas die Galileër in die tyd van die sensus opgestaan en mense agter hom aan weggetrek. Hy het ook gesterf, en almal wat hom gevolg het, is verstrooi. 38Daarom sê ek vir julle: bly weg van hierdie manne af en laat hulle met rus. As hierdie plan of werk uit mense is, sal dit tot niet gaan. 39Maar as dit uit ons Vader is, sal julle nie in staat wees om hulle omver te werp nie; julle mag selfs vind dat julle teen ons Vader veg.” Toe is hulle deur hom oortuig.
40Deur hom oortuig, het hulle die apostels ingeroep, hulle laat slaan, hulle beveel om nie in die naam van Jesus te praat nie, en hulle vrygelaat. 41Toe het hulle van die Raad af weggegaan, bly dat hulle waardig geag is om ter wille van die Naam verneder te word. 42Elke dag, in die tempel en van huis tot huis, het hulle nooit opgehou om te leer en die goeie nuus te verkondig nie: die Christus is Jesus.