प्रेरित 5 FHB Father's Heart Bible™

5 ¹अब हननिया नाम गरेका एक जना मानिसले आफ्नी पत्नी सफिरासँगै एउटा जग्गा बेचे। ²आफ्नी पत्नीको जानकारीमा उनले त्यसको केही भाग आफ्नै लागि राखे, र केवल केही अंश ल्याएर प्रेरितहरूका पाउमा राखिदिए। ³तर पत्रुसले भने, “हननिया, पवित्र आत्मासँग झूट बोल्न र जग्गाको मूल्यको केही भाग लुकाएर राख्न शैतानले किन तिम्रो हृदय भरेको छ? ⁴नबेचेसम्म के त्यो तिम्रै थिएन र? बेचेपछि पनि के त्यो पैसा तिम्रै अधिकारमा थिएन र? तिमीले आफ्नो हृदयमा यस्तो कुरा किन सोच्यौ? तिमीले मानिसहरूसँग होइन, तर हाम्रा पितासँग झूट बोल्यौ।” ^a a v4 पवित्र आत्मासँग झूट बोल्नु हाम्रा पितासँग झूट बोल्नु हो भनी पत्रुसले भन्दा, उनले देखाउँछन् कि आत्मा पूर्ण रूपमा परमेश्वर हुनुहुन्छ — कुनै शक्ति होइन, तर एक ईश्वरीय व्यक्ति हुनुहुन्छ।

⁵यी कुरा सुनेर हननिया ढले र मरे; यो सुन्ने सबैलाई ठूलो डर छायो। ⁶तब जवान मानिसहरू उठेर उनको शरीर बेह्रेर बाहिर लगे र गाडिदिए। ⁷करिब तीन घण्टापछि के भएको थियो भन्ने नजानिकन उनकी पत्नी भित्र आइन्। ⁸पत्रुसले तिनलाई सोधे, “मलाई भन, के तिमीहरूले यति नै मूल्यमा जग्गा बेचेका हौ?” तिनले भनिन्, “हो, त्यति नै मूल्यमा।”

⁹तब पत्रुसले तिनलाई भने, “हाम्रा पिताका आत्मालाई जाँच्न तिमीहरूले किन षड्यन्त्र गर्‍यौ? हेर, तिम्रो पतिलाई गाड्नेहरूका पाउ ढोकैमा छन्, अनि तिनीहरूले तिमीलाई पनि बाहिर लैजानेछन्।”

¹⁰त्यसै क्षण तिनी उनको पाउमा ढलिन् र मरिन्। जवान मानिसहरू भित्र आएर तिनलाई मरेकी भेट्टाए, र बाहिर लगेर तिनको पतिको छेउमै गाडिदिए। ¹¹अनि सारा मण्डली र यी कुरा सुन्ने सबैमाथि ठूलो डर आइपर्‍यो।

प्रेरितहरूद्वारा चिन्ह र आश्चर्यकर्महरू

¹²प्रेरितहरूका हातद्वारा मानिसहरूका बीचमा धेरै चिन्ह र आश्चर्यकर्म भए। तिनीहरू सबै सोलोमनको दलानमा एकसाथ भेला भए। ¹³अरू कसैले पनि तिनीहरूसँग मिल्ने आँट गरेनन्, तर मानिसहरूले तिनीहरूलाई उच्च आदर गर्थे। ¹⁴झन् धेरै विश्वासीहरू प्रभुमा थपिए—पुरुष र स्त्रीहरूका भीड, ¹⁵यहाँसम्म कि तिनीहरूले बिरामीहरूलाई सडकमा ल्याएर खाट र ओछ्यानमा राखे, ताकि पत्रुस गुज्रँदा कम्तीमा उनको छायाँ कसै-कसैमाथि परोस्। ¹⁶यरूशलेम वरिपरिका सहरहरूबाट पनि भीड आए, र बिरामीहरू तथा अशुद्ध आत्माहरूले सताइएकाहरूलाई ल्याए, अनि सबै निको भए।

पक्राउ, छुटकारा र फिर्ती

¹⁷तब प्रधान पुजारी र उनीसँग भएका सबै, अर्थात् सदुकीहरूको दल उठे, र तिनीहरू डाहले भरिए। ¹⁸तिनीहरूले प्रेरितहरूलाई पक्रेर सार्वजनिक झ्यालखानामा हाले। ¹⁹तर रातमा हाम्रा पिताका एक दूतले झ्यालखानाका ढोकाहरू खोलेर तिनीहरूलाई बाहिर ल्याए र भने, ²⁰“जाओ, मन्दिरमा उभिएर यस जीवनका सबै वचन मानिसहरूलाई सुनाओ।”

²¹यो सुनेर तिनीहरू बिहान सबेरै मन्दिरभित्र गएर सिकाउन थाले। प्रधान पुजारी र उनीसँग भएकाहरू आइपुगेपछि, तिनीहरूले महासभा—अर्थात् इस्राएलका अगुवाहरूको सम्पूर्ण सभा—बोलाए, र तिनीहरूलाई ल्याउन झ्यालखानामा पठाए। ²²तर पहरेदारहरू त्यहाँ पुग्दा कोही पनि भेटेनन्; तिनीहरू फर्केर यसो भने, ²³“हामीले झ्यालखाना राम्ररी ताल्चा लगाइएको र ढोकाहरूमा पहरेदारहरू उभिरहेको पायौँ, तर खोल्दा भित्र कोही पनि भेटेनौँ।”

²⁴यो सुनेर मन्दिरका पहरेदारहरूका कप्तान र मुख्य पुजारीहरू अलमलमा परे, र यो कुराको के परिणाम होला भनी चिन्तित भए। ²⁵त्यति नै बेला कोही आएर यसो भने, “हेर्नुहोस्, तपाईंहरूले झ्यालखानामा हालेका मानिसहरू त मन्दिरमा उभिएर मानिसहरूलाई सिकाइरहेका छन्!” ²⁶तब कप्तान र अधिकारीहरू गएर तिनीहरूलाई ल्याए, तर बलजफ्ती गरेनन्, किनकि मानिसहरूले आफूहरूलाई ढुङ्गाले हान्लान् भनी तिनीहरू डराए। ²⁷तिनीहरूलाई ल्याएपछि, महासभाको सामु उभ्याए। अनि प्रधान पुजारीले तिनीहरूलाई प्रश्न गरे, ²⁸उनले भने, “हामीले तिमीहरूलाई यस नाममा नसिकाउनू भनी कडा आदेश दिएका थियौँ, तैपनि तिमीहरूले आफ्नो शिक्षाले यरूशलेम भरिदियौ, र यस मानिसको रगत हामीमाथि ल्याउन खोज्दैछौ।”

²⁹तर पत्रुस र प्रेरितहरूले जवाफ दिए, “हामीले मानिसहरूको भन्दा बढ्ता हाम्रा पिताको आज्ञा पालन गर्नुपर्छ। ³⁰हाम्रा पुर्खाहरूका परमेश्वरले येशूलाई जीवित पार्नुभयो, जसलाई तिमीहरूले रूखमा झुन्ड्याएर मार्‍यौ। ³¹हाम्रा पिताले उहाँलाई शासक र मुक्तिदाताको रूपमा आफ्नै दाहिने हाततिर उच्च पार्नुभयो, ताकि उहाँले इस्राएललाई पश्चात्ताप र पापको क्षमा दिनुभएको होस्। ³²हामी यी कुराका साक्षी हौँ, र पवित्र आत्मा पनि, जसलाई हाम्रा पिताले उहाँको आज्ञा पालन गर्नेहरूलाई दिनुभयो।”

³³यो सुनेर तिनीहरू रिसले चूर भए र तिनीहरूलाई मार्न चाहे। ³⁴तर गमलिएल नाम गरेका एक फरिसी, सबै मानिसहरूद्वारा आदर गरिएका व्यवस्थाका शिक्षक, महासभामा उठे र ती मानिसहरूलाई केही बेर बाहिर लैजान आदेश दिए। ³⁵उनले तिनीहरूलाई भने, “हे इस्राएलीहरू, यी मानिसहरूसँग तिमीहरू जे गर्न लागेका छौ, त्यसबारे होसियारीपूर्वक विचार गर। ³⁶यसभन्दा अघि थ्यूडास देखा परे, र आफूलाई कोही ठूलो हुँ भन्दथे; करिब 400 जना मानिसले उनलाई पछ्याए। उनी मारिए, उनका अनुयायीहरू सबै तितरबितर भए, र त्यो सबै व्यर्थ भयो। ³⁷उनीपछि, जनगणनाको समयमा गालीलका यहूदा उठे र मानिसहरूलाई आफ्नो पछि लगाए। उनी पनि मरे, र उनलाई पछ्याउने सबै तितरबितर भए। ³⁸अब म तिमीहरूलाई भन्दछु: यी मानिसहरूदेखि टाढै बस र तिनीहरूलाई छोडिदेओ। यो योजना वा काम मानिसहरूबाट हो भने, यो नष्ट हुनेछ। ³⁹तर यो हाम्रा पिताबाट हो भने, तिमीहरूले तिनीहरूलाई पराजित गर्न सक्नेछैनौ; बरु तिमीहरू आफैँ हाम्रा पिताको विरुद्ध लड्ने अवस्थामा पर्नेछौ।” यसैले तिनीहरू उनको कुरामा सहमत भए।

⁴⁰उनको कुरामा सहमत भएर, तिनीहरूले प्रेरितहरूलाई भित्र बोलाए, कुटे, येशूको नाममा नबोल्नू भनी आदेश दिए, र छोडिदिए। ⁴¹तब तिनीहरू उहाँको नामको निम्ति अपमानित हुन योग्य ठहरिएकामा आनन्दित हुँदै महासभाबाट गए। ⁴²हरेक दिन, मन्दिरमा र घर-घरमा, तिनीहरूले सिकाउन र सुसमाचार प्रचार गर्न कहिल्यै छोडेनन्: ख्रीष्ट येशू नै हुनुहुन्छ।