د پلار په مخکښې دوکه
حننيا او سفيره ځمکه خرڅوي، يوه برخه په پټه ساتي، بل څه ادعا کوي، او له زمونږ پلار سره د دروغو په خاطر مړه لوېږي. وېره خپرېږي خو ګڼې ګوڼې لا هم خپل ناروغان راوړي. رسولان بيا بنديان کېږي، د شپې يوه پرښته يې خوشې کوي، کوړې وهل کېږي او له شورا نه په دې خوشحاله وځي چې د شرم وړ وګڼل شول.
5 1اوس يو سړے چې نوم يې حنانياه وو، د خپلې ښځې سفيره سره يې يوه زمکه خرڅه کړه. 2هغۀ د خپلې ښځې په خبرتيا سره د قيمت يوه برخه د ځان دپاره وساتله او يوازې يوه برخه يې راوړه او د رسُولانو په پښو کښې يې کښېښووله. 3خو پطروس ووئيل، ”اے حنانياه، ولې شيطان ستا زړۀ په دې راضى کړو چې تۀ د روحُ القُدس سره دروغ ووايې او د زمکې د قيمت يوه برخه وساتې؟ 4آيا دا د خرڅولو نه مخکښې ستا نۀ وه؟ او کله چې خرڅه شوه، آيا پېسې ستا په واک کښې نۀ وې؟ ولې تا دا کار په خپل زړۀ کښې اراده کړو؟ تا د اِنسانانو سره دروغ ونۀ وئيل، بلکې د زمونږ پلار سره.“ a a v4 کله چې پطروس وائى چې د روحُ القُدس سره دروغ وئيل د زمونږ پلار سره دروغ وئيل دى، نو هغه ښايى چې روح پوره خُدائ پاک دے — نۀ قوت، بلکې الوهى شخصيت.
5کله چې حنانياه دا خبرې واورېدلې، نو هغه پرېووتو او مړ شو او په ټولو اورېدونکو باندې لوئ خوف راغلو. 6بيا ځوانان راپاڅېدل، د هغۀ لاش يې پوښلو، بهر يې يووړو او ښخ يې کړو. 7نژدې درې ساعته وروستو د هغۀ ښځه راغله، چې څۀ شوى وُو هغې ته يې خبر نۀ وو. 8پطروس هغې ته ووئيل، ”ما ته ووايه، آيا تاسو زمکه په دومره قيمت خرڅه کړه؟“ هغې ووئيل، ”هو، په دومره قيمت.“
9بيا پطروس هغې ته ووئيل، ”ولې تاسو ګډه صلاح وکړه چې د زمونږ پلار روح آزمائى؟ وګوره، د هغه کسانو پښې چې ستا خاوند يې ښخ کړو د دروازې په خوله دى او تۀ به هم بهر يوسى.“
10هم هغه وخت هغه د هغۀ په پښو کښې پرېووته او مړه شوه. کله چې ځوانان راغلل، نو هغه يې مړه وموندله او بهر يې يووړه او د خپل خاوند تر څنګ يې ښخه کړه. 11او په ټوله کليسا او په ټولو هغه کسانو باندې چې دا خبرې يې واورېدلې لوئ خوف راغلو.
د رسُولانو په وسيله نښانې او معجزې
12د رسُولانو په لاسونو ډېرې نښانې او معجزې د خلقو په مينځ کښې وشوې. هغوئ ټول د سليمان په برنډه کښې يو ځائ راټول شول. 13د نورو نه هيچا جُرأت ونۀ کړو چې د هغوئ سره ملګرى شى، خو خلقو ډېر درناوے کولو. 14او د مالِک په لور لا ډېر ايماندار ورزياتېدل — د سړو او ښځو ګڼه ګوڼه، 15تردې چې خلقو مريضان لارو ته راوړل او په کټونو او بسترو يې ايښودل، په دې اُميد چې کله پطروس تېرېږى نو لږ تر لږه د هغۀ سيورے به په ځنو باندې ولوېږى. 16د يروشلم چاپېره د کلو نه هم ګڼه ګوڼه راتله، چې مريضان او هغه کسان يې راوړل چې په ناپاکو روحونو اخته وُو او هر يو روغ شو.
ګرفتارى، خلاصون او بيا راتلل
17بيا مشر کاهن راپاڅېدو او د هغۀ ټول ملګرى، يعنې د صدوقيانو ډله، او د حسد نه ډک شول. 18هغوئ رسُولان ونيول او په عامى قيدخانه کښې يې واچول. 19خو د شپې د زمونږ پلار يو فرښتې د قيدخانې دروازې خلاصې کړې، بهر يې راوويستل او ووئيل، 20”لاړ شئ، په هيکل کښې ودرېږئ او خلقو ته د دې ژوندون ټولې خبرې ووايئ.“
21کله چې دا يې واورېدل، نو هغوئ سحر هيکل ته ننوتل او تعليم ورکول يې شروع کړل. کله چې مشر کاهن او د هغۀ ملګرى راغلل، نو هغوئ مجلس راوغوښتو — د اِسرائيلو د مشرانو ټوله جماعت — او قيدخانې ته يې ولېږل چې هغوئ راولى. 22خو کله چې پهره دار هلته ورسېدل، نو هغوئ هيڅوک ونۀ موندل. هغوئ راستانۀ شول او خبر يې ورکړو، 23”مونږ قيدخانه ښۀ بنده موندله او پهره دار د دروازو په مخکښې ولاړ وُو، خو کله چې مو خلاصه کړه، نو دننه مو هيڅوک ونۀ موندل.“
24کله چې د هيکل د پهرې سردار او مشرانو کاهنانو دا واورېدل، نو هغوئ حيران شول چې دا به آخر څۀ شى. 25بيا يو کس راغلو او خبر يې ورکړو، ”وګورئ، هغه سړى چې تاسو قيد کړى وُو په هيکل کښې ولاړ دى او خلقو ته تعليم ورکوى!“ 26بيا سردار د خپلو سپاهيانو سره لاړو او هغوئ يې راوستل، خو په زور نه، ځکه چې هغوئ وېرېدل چې خلق به يې په تيږو ولى. 27کله چې هغوئ راوستل، نو د مجلس په مخکښې يې ودرول او مشر کاهن ترې پوښتنه وکړه، 28ووئيل يې، ”مونږ تاسو ته کلک حُکم درکړے وو چې په دې نوم تعليم مۀ ورکوئ، خو تاسو يروشلم په خپل تعليم ډک کړو او غواړئ چې د دې سړى وينه پر مونږ راولئ.“
29خو پطروس او رسُولانو جواب ورکړو، ”په کار دى چې مونږ د اِنسانانو په ځائ د زمونږ پلار اطاعت وکړو. 30زمونږ د پلار نيکونو خُدائ پاک عيسىٰ راپورته کړو، چې تاسو هغه په لرګى باندې زوړند کړو او قتل مو کړو. 31زمونږ پلار هغه خپل ښى لاس ته سرور او خلاصونکے کړو، دې دپاره چې اِسرائيلو ته توبه او د ګناهونو معافى ورکړى. 32مونږ د دې خبرو ګواهان يُو او روحُ القُدس هم، چې زمونږ پلار هغه هغه کسانو ته ورکړے دے چې د هغۀ اطاعت کوى.“
33کله چې هغوئ دا واورېدل، نو ډېر په قهر شول او غوښتل يې چې هغوئ ووژنى. 34خو يو فريسى چې نوم يې ګمليئل وو، د شريعت يو اُستاذ چې ټول خلق يې درناوے کولو، د مجلس په مينځ کښې راپاڅېدو او حُکم يې وکړو چې هغه کسان لږ وخت دپاره بهر بوځى. 35هغۀ هغوئ ته ووئيل، ”اے د اِسرائيلو خلقو، چې څۀ تاسو د دې کسانو سره کول غواړئ، نو هغه د دې نه مخکښې ښۀ غور وکړئ. 36د دې نه مخکښې تيوداه راپورته شو او دعوىٰ يې کوله چې زۀ يو څوک يم او نژدې څلور سوه سړى ورپسې شول. هغه ووژلے شو، د هغۀ ټول پيروان خواره واره شول او هيڅ شو. 37د هغۀ نه پس، يهوداه ګليلى د مردم شمارۍ په وخت کښې راپورته شو او خلق يې ورپسې کړل. هغه هم مړ شو او ټول هغه کسان چې ورپسې وُو خواره واره شول. 38اوس زۀ تاسو ته وايم: د دې کسانو نه ليرې اوسئ او هغوئ پرېږدئ. ځکه چې کۀ دا منصوبه يا کار د اِنسانانو وى، نو ناکام به شى، 39خو کۀ دا د زمونږ پلار وى، نو تاسو به ونۀ شئ کولے چې هغوئ ختم کړئ. کېدے شى چې تاسو ځان د زمونږ پلار په خلاف جنګېدونکى ومومئ.“ نو هغوئ د هغۀ خبره ومنله.
40د هغۀ خبره يې ومنله، رسُولان يې راوغوښتل، ووهل يې، حُکم يې ورکړو چې د عيسىٰ په نوم خبرې مۀ کوئ او خوشې يې کړل. 41نو هغوئ د مجلس نه لاړل، خوشحاله وُو چې هغوئ د دې لائق وګڼلے شول چې د دې نوم دپاره بې عزته شى. 42هره ورځ، په هيکل کښې او کور په کور، هغوئ هيچرې د تعليم ورکولو او د دې زېرى اعلانولو نه لاس وانۀ خيستو چې مسيح عيسىٰ دے.
