اعمال 4 FHB Father's Heart Bible™

4 ¹کله چې پطروس او يوحنا خلقو ته خبرې کولې، نو کاهنان، د هيکل مشر او صدوقيان ورباندې راغلل، ²چې ډېر په غصه وُو، ځکه چې هغوئ خلقو ته تعليم ورکولو او د عيسىٰ په واسطه د مړو د بيا ژوندېدو اعلان کولو. ³هغوئ هغوئ ونيول او تر بلې ورځې پورې يې په قېد کښې واچول، ځکه چې ماښام شوے وو. ⁴خو ډېرو کسانو چې کلام يې واورېدو ايمان راوړو، او د سړو شمېر نژدې پنځۀ زره ته ورسېدو.

⁵په بله ورځ د هغوئ حاکمان، مشران او د شريعت اُستاذان په يروشلم کښې سره راغونډ شول، ⁶له حنا سره چې مشر کاهن وو، کائفا، يوحنا، سکندر او هغه ټول چې د مشر کاهن د کورنۍ نه وُو. ^a a v6 حنا د دې نه کلونه مخکښې د مشر کاهن حېثيت لرلو او لا تر اوسه يې ډېر اثر درلودو؛ کائفا هغه وخت رسمى مشر کاهن وو. ⁷هغوئ هغوئ په مينځ کښې ودرول او تپوس يې وکړو، ”تاسو دا کار په کوم قُوت يا په کوم نوم وکړو؟“

⁸بيا پطروس چې په روحُ القُدس ډک وو، هغوئ ته ووئيل، ”اے د خلقو حاکمانو او مشرانو، ⁹کۀ نن زمونږ نه د يو ناروغ سړى سره د يو ښۀ کار په حقله تپوس کيږى چې هغه څنګه روغ شو. ¹⁰نو تاسو ټولو ته او د اِسرائيل ټولو خلقو ته دې دا معلومه شى: د ناصرت د عيسىٰ مسيح په نوم، چې تاسو هغه په سولۍ کړو، چې زمونږ پلار هغه د مړو نه بيا ژوندے کړو، د هغۀ په وسيله دا سړے ستاسو په مخکښې روغ ولاړ دے. ¹¹دا عيسىٰ ”هغه کاڼے دے چې تاسو معمارانو رد کړو، چې د کونج کاڼے ترې جوړ شو.“ ^b b v11 دا د زبور ۱۱۸:۲۲ نه نقل دے. ¹²خلاصون په بل هيچا کښې نشته؛ د آسمان لاندې د خلقو په مينځ کښې بل هيڅ نوم نۀ دے ورکړے شوے چې په هغې سره مونږ ته خلاصون په کار دے.“

¹³کله چې هغوئ د پطروس او يوحنا جرأت وليدو او پوهه شول چې دا بې علمه، عام خلق دى، نو حېران شول او وئې پېژندل چې دا د عيسىٰ سره وُو. ¹⁴کله چې هغوئ هغه روغ شوے سړے د دوئ سره ولاړ وليدو، نو د دې خلاف يې څۀ وئيلو ته هيڅ نۀ وو. ¹⁵نو هغوئ هغوئ ته حُکم وکړو چې د مجلس نه ووزى، او بيا هغوئ خپلو کښې مشوره وکړه، ¹⁶او وئې وئيل، ”دې سړو سره به مونږ څۀ کوو؟ د هغوئ په وسيله يوه څرګنده نښه ظاهره شوې ده، چې د يروشلم ټولو اوسېدونکو ته ښکاره ده، او مونږ يې انکار نۀ شو کولے. ¹⁷خو دې دپاره چې دا د خلقو په مينځ کښې نور خور نۀ شى، نو راځئ چې هغوئ ته خبردارے ورکړو چې بيا هيچا سره په دې نوم خبرې ونۀ کړى.“ ¹⁸هغوئ هغوئ راوبلل او حُکم يې ورکړو چې د عيسىٰ په نوم به هيڅ خبره نۀ کوى او نۀ به تعليم ورکوى. ¹⁹پطروس او يوحنا هغوئ ته جواب ورکړو، ”تاسو پخپله فېصله وکړئ چې ايا د خُدائ پاک پلار په نظر کښې دا سمه ده چې مونږ ستاسو خبره واورو، نۀ د هغۀ. ²⁰ځکه چې څۀ مو چې ليدلى او اورېدلى دى، مونږ د هغې د وئيلو نه ځان نۀ شو ساتلے.“

²¹کله چې هغوئ نور خبردارے ورکړو، نو هغوئ يې خوشې کړل، ځکه چې د خلقو په سبب يې د سزا ورکولو هيڅ لار ونۀ موندله، ځکه چې ټول د دې کار په خاطر د زمونږ پلار لويى کوله. ²²ځکه چې کوم سړى ته چې د روغتيا دا نښه ورکړے شوې وه، هغه د څلويښتو کالو نه زيات عُمر درلودو.

کورنۍ ګډه دُعا کوى

²³کله چې هغوئ خلاص شول، نو خپلو خلقو ته لاړل او هر څۀ يې ورته بيان کړل چې مشرانو کاهنانو او مشرانو ورته وئيلى وُو. ²⁴کله چې هغوئ دا واورېدل، نو ټولو يو ځائ خپل آوازونه زمونږ پلار ته پورته کړل او وئې وئيل، ”اے اختيار والا پلاره، تا آسمان، زمکه، سمندر او هر څۀ چې په هغوئ کښې دى پېدا کړل. ²⁵تا د روحُ القُدس په وسيله د خپل خادم، زمونږ د پلار داؤد د خولې نه ووئيل، ”قومونو ولې قهر وکړو او خلقو ولې بې فائدې سازشونه وکړل؟“ ²⁶د زمکې بادشاهان ودرېدل، او حاکمان راغونډ شول، زمونږ د پلار په خلاف او د هغۀ د مسح شوى په خلاف.“

²⁷ځکه چې رښتيا، په دې ښار کښې هيروديس او پنطيوس پيلاطوس د غېر قومونو او د اِسرائيل د خلقو سره ستا د پاک خادم عيسىٰ په خلاف راغونډ شول، چې تا هغه مسح کړے وو، ²⁸دې دپاره چې هغه څۀ وکړى چې ستا لاس او ستا تدبير مخکښې فېصله کړې وه چې وبه شى. ²⁹اوس، پلاره، د هغوئ خبردارو ته وګوره، او خپلو خادمانو ته توفيق ورکړه چې په پوره جرأت سره ستا کلام ووائى، ³⁰ترڅو چې تۀ د روغولو دپاره خپل لاس اوږد کړې، او ستا د پاک خادم عيسىٰ د نوم په وسيله نښې او عجيبه کارونه کيږى.

³¹کله چې هغوئ دُعا وکړه، نو هغه ځائ چې هغوئ پکښې راغونډ وُو ولړزېدو؛ ټول په روحُ القُدس ډک شول او د زمونږ پلار کلام يې په جرأت سره وئيلو.

يو زړۀ، يوه کورنۍ

³²د ايمان والو ټول په زړۀ او جان کښې يو وُو؛ هيچا به هيڅ ملکيت خپل نۀ بللو، بلکې هر څۀ يې ګډ ساتل. ³³رسُولانو په لوئ قُوت سره د مالِک عيسىٰ د بيا ژوندېدو ګواهى ورکوله، او د هغوئ په ټولو باندې لوئ فضل وو. ³⁴د هغوئ په مينځ کښې هيڅوک محتاج نۀ وو: هر هغه چا چې زمکه يا کورونه لرل، هغه به يې خرڅ کړل او د خرڅ شوى شى قيمت به يې راووړو، ³⁵او د رسُولانو د پښو مخکښې به يې کېښودو، او هر چا ته به د هغۀ د حاجت مطابق ووېشلے شو.

³⁶يوسف، چې د قبرص يو لاوى وو، چې رسُولانو هغه ته برنباس وئيلو (چې معنىٰ يې د تسلۍ زوئ ده)، ³⁷خپله يوه پټې يې چې لرله خرڅه کړه، پېسې يې راووړې او د رسُولانو د پښو مخکښې يې کېښودې.