Elçilerin İşleri 4

4 ¹Petrus'la Yuhanna halka seslenirken, kâhinler, tapınak koruyucularının komutanı ve Sadukiler onların yanına geldi. ²Halka öğretmelerinden ve İsa'yı örnek göstererek ölülerin dirilişini duyurmalarından son derece rahatsız olmuşlardı. ³Onları yakalayıp tutukladılar; akşam olduğu için ertesi güne dek gözaltında tuttular. ⁴Ama sözü işitenlerin birçoğu iman etti; iman eden erkeklerin sayısı yaklaşık beş bine ulaştı.

⁵Ertesi gün yöneticileri, ileri gelenleri ve din bilginleri Yeruşalim'de bir araya geldi. ⁶Başkâhin Hanan, Kayafa, Yuhanna, İskender ve başkâhinin ailesinden olanların hepsi de oradaydı. ^a a v6 Hanan yıllar önce başkâhinlik yapmıştı ve hâlâ büyük bir etkiye sahipti; Kayafa ise o dönemde görevdeki resmî başkâhindi. ⁷Onları ortaya çıkarıp sordular: «Bunu hangi güçle, kimin adıyla yaptınız?»

⁸O zaman Kutsal Ruh'la dolan Petrus onlara şöyle dedi: «Halkın yöneticileri ve ileri gelenler! ⁹Eğer bugün hasta bir adama yapılan iyilikten ve onun nasıl iyileştirildiğinden ötürü sorguya çekiliyorsak, ¹⁰hepiniz ve bütün İsrail halkı şunu bilin: Bu adam, sizin çarmıha gerdiğiniz, ama Babamız'ın ölümden dirilttiği Nasıralı İsa Mesih'in adı sayesinde önünüzde sapasağlam duruyor. ¹¹İsa, «siz yapıcıların hiçe saydığı, ama köşenin baş taşı durumuna gelen taştır.» ^b b v11 Mezmur 118:22'den bir alıntı. ¹²Başka hiç kimsede kurtuluş yoktur. Bu göğün altında, insanlara bağışlanmış, bizi kurtarabilecek başka hiçbir ad yoktur.»

¹³Petrus'la Yuhanna'nın yürekliliğini gören ve onların eğitim görmemiş, sıradan kişiler olduğunu anlayan meclis üyeleri şaştılar; onların İsa'yla birlikte bulunduğunu fark ettiler. ¹⁴İyileştirilen adamın onlarla birlikte durduğunu görünce, buna karşı diyecek bir şey bulamadılar. ¹⁵Böylece onlara meclisten çıkmalarını buyurdular; sonra aralarında görüşerek ¹⁶şöyle dediler: «Bu adamları ne yapacağız? Onların eliyle olağanüstü bir belirti gerçekleşti; bu, Yeruşalim'de yaşayan herkesin gözü önünde apaçık ortada ve bunu inkâr edemeyiz. ¹⁷Ama bu haberin halk arasında daha çok yayılmasını önlemek için onları uyaralım; bundan böyle bu adı hiç kimseye anlatmasınlar.» ¹⁸Sonra onları çağırıp İsa'nın adıyla hiç konuşmamalarını ve hiçbir şey öğretmemelerini kesinlikle buyurdular. ¹⁹Ama Petrus'la Yuhanna şöyle karşılık verdiler: «Babamız'ın önünde, sizi mi yoksa O'nu mu dinlemenin doğru olduğuna siz karar verin. ²⁰Çünkü biz gördüklerimizi ve işittiklerimizi anlatmadan edemeyiz.»

²¹Onları bir daha tehdit edip salıverdiler. Halk yüzünden onları cezalandırmak için bir yol bulamadılar; çünkü herkes, olup bitenler için Babamız'ı yüceltiyordu. ²²Çünkü bu iyileşme belirtisinin gerçekleştiği adam kırk yaşından büyüktü.

Aile Birlikte Dua Ediyor

²³Serbest bırakılınca kendi arkadaşlarının yanına döndüler; başkâhinlerle ileri gelenlerin kendilerine söylediği her şeyi onlara anlattılar. ²⁴Arkadaşları bunu duyunca hep birlikte seslerini yükselterek Babamız'a şöyle seslendiler: «Egemen Baba! Göğü, yeri, denizi ve onların içindeki her şeyi sen yarattın. ²⁵Kutsal Ruh aracılığıyla, kulun atamız Davut'un ağzından şöyle dedin: «Uluslar neden kudurdu, halklar neden boş düzenler kurdu?» ²⁶Dünyanın kralları saf tuttu, yöneticiler Babamız'a ve Meshettiği'ne karşı bir araya geldi.»

²⁷Gerçekten de Hirodes ile Pontius Pilatus, bu kentte öteki uluslardan olanlar ve İsrail halklarıyla birlikte, senin meshettiğin kutsal kulun İsa'ya karşı bir araya geldiler. ²⁸Senin elinin ve tasarının önceden olmasını kararlaştırdığı her şeyi gerçekleştirdiler. ²⁹Ve şimdi, ya Baba, onların savurduğu tehditlere bak; senin sözünü tam bir yüreklilikle duyurmayı biz kullarına bağışla. ³⁰«Bunu yaparken elini uzat ki hastalar iyileşsin; kutsal kulun İsa'nın adıyla belirtiler ve harikalar gerçekleşsin.»

³¹Duaları bitince toplandıkları yer sarsıldı. Hepsi Kutsal Ruh'la doldu ve Babamız'ın sözünü yüreklilikle duyurmaya başladılar.

Tek Yürek, Tek Aile

³²İnananlar topluluğu yürekte ve düşüncede birdi. Hiç kimse sahip olduğu herhangi bir şey için «Bu benimdir» demiyor, her şeyi ortak kabul ediyordu. ³³Elçiler Rab İsa'nın dirilişine büyük güçle tanıklık ediyorlardı. Hepsinin üzerine büyük lütuf inmişti. ³⁴Aralarında yoksul olan yoktu. Çünkü toprak ya da ev sahibi olanlar bunları satar, sattıklarının bedelini getirip ³⁵elçilerin ayaklarının dibine koyarlardı; bu da herkese ihtiyacına göre dağıtılırdı.

³⁶Kıbrıslı bir Levili olan ve elçilerin Barnaba, yani Cesaret Veren Oğul diye çağırdığı Yusuf da ³⁷sahip olduğu bir tarlayı sattı, parasını getirip elçilerin ayaklarının dibine koydu.