प्रेषितांची कृत्ये 4

4 ¹ पेत्र व योहान लोकांशी बोलत असतानाच याजक, मंदिराचा सरदार आणि सदूकी त्यांच्याकडे आले, ² कारण ते लोकांना शिकवत होते आणि येशूच्या ठायी मेलेल्यांतून पुनरुत्थान होते अशी घोषणा करत होते, यामुळे ते फार चिडले. ³ त्यांनी त्यांना अटक करून दुसऱ्या दिवसापर्यंत कैदेत ठेवले, कारण आधीच संध्याकाळ झाली होती. ⁴ पण ज्यांनी हा संदेश ऐकला त्यांतील पुष्कळांनी विश्वास ठेवला, आणि पुरुषांची संख्या सुमारे पाच हजार झाली.

⁵ दुसऱ्या दिवशी त्यांचे अधिकारी, वडील व नियमशास्त्राचे शिक्षक यरुशलेमेत एकत्र जमले, ⁶ आणि त्यांच्याबरोबर हन्ना हा महायाजक, कयफा, योहान, आलेक्सांद्र व महायाजकाच्या घराण्यातील सर्व जण होते. ^a a v6 हन्ना याने कित्येक वर्षांपूर्वी महायाजक म्हणून सेवा केली होती आणि अजूनही त्याचा फार मोठा प्रभाव होता; कयफा हा त्या वेळचा अधिकृत महायाजक होता. ⁷ त्यांनी त्यांना मध्ये उभे करून विचारले, “कोणत्या सामर्थ्याने किंवा कोणत्या नावाने तुम्ही हे केले?”

⁸ तेव्हा पेत्र पवित्र आत्म्याने पूर्ण होऊन त्यांना म्हणाला, “हे लोकांच्या अधिकाऱ्यांनो व वडिलांनो, ⁹ जर आज एका रोग्याला केलेल्या चांगल्या कृत्याविषयी, तो कसा बरा झाला याविषयी आमची चौकशी होत असेल, ¹⁰ तर तुम्ही सर्व जण व इस्राएलाचे सर्व लोक हे जाणून घ्या: ज्या नासरेथच्या येशू ख्रिस्ताला तुम्ही वधस्तंभावर खिळले, ज्याला आमच्या पित्याने मेलेल्यांतून उठवले, त्याच्याच नावाने हा मनुष्य तुमच्यासमोर बरा होऊन उभा आहे. ¹¹ हा येशू “तुम्ही बांधणाऱ्यांनी नाकारलेला दगड आहे, जो कोनशिला झाला आहे.” ^b b v11 स्तोत्र ११८:२२ मधील अवतरण. ¹² तारण दुसऱ्या कोणामध्ये नाही; कारण आकाशाखाली माणसांमध्ये दुसरे असे कोणतेही नाव दिलेले नाही, ज्याने आपले तारण झाले पाहिजे.

¹³ पेत्र व योहान यांचे धैर्य पाहून आणि ते अशिक्षित, सामान्य माणसे आहेत हे जाणून त्यांना आश्चर्य वाटले, आणि ते येशूबरोबर होते हे त्यांनी ओळखले. ¹⁴ बरा झालेला मनुष्य त्यांच्याबरोबर उभा असलेला पाहून त्यांना त्याविरुद्ध काही बोलता आले नाही. ¹⁵ म्हणून त्यांनी त्यांना सभेतून बाहेर जाण्याची आज्ञा केली, आणि मग ते आपापसात विचारविनिमय करू लागले, ¹⁶ ते म्हणाले, “या माणसांचे आपण काय करावे? कारण त्यांच्याद्वारे एक उल्लेखनीय चिन्ह घडले आहे, ते यरुशलेमेत राहणाऱ्या सर्वांना उघड आहे, आणि आपण ते नाकारू शकत नाही. ¹⁷ पण हे लोकांमध्ये आणखी पसरू नये म्हणून, त्यांनी यापुढे या नावाने कोणाशीही बोलू नये असा आपण त्यांना दम भरू.” ¹⁸ मग त्यांनी त्यांना बोलावून आज्ञा दिली की येशूच्या नावाने त्यांनी मुळीच बोलू नये व शिकवू नये. ¹⁹ पण पेत्र व योहान यांनी त्यांना उत्तर दिले, “आमच्या पित्यासमोर त्याचे ऐकण्यापेक्षा तुमचे ऐकणे योग्य आहे का, हे तुम्हीच ठरवा. ²⁰ कारण आम्ही जे पाहिले व ऐकले त्याविषयी बोलल्याशिवाय राहू शकत नाही.”

²¹ आणखी दम भरून, त्यांना शिक्षा करण्यास काही मार्ग न सापडल्याने, लोकांमुळे त्यांनी त्यांना सोडून दिले; कारण जे घडले त्यासाठी सर्व जण आमच्या पित्याचे गौरव करत होते. ²² कारण ज्या मनुष्यावर बरे होण्याचे हे चिन्ह घडले, तो चाळीस वर्षांहून अधिक वयाचा होता.

कुटुंब एकत्र प्रार्थना करते

²³ सोडण्यात आल्यावर ते आपल्या लोकांकडे गेले आणि मुख्य याजक व वडील यांनी त्यांना जे काही सांगितले होते ते सर्व त्यांनी कळवले. ²⁴ हे ऐकून त्यांनी एकमताने आमच्या पित्याकडे आपला आवाज उंचावून म्हटले, “हे सर्वाधिकारी पित्या, तू आकाश, पृथ्वी, समुद्र व त्यांतील सर्व काही निर्माण केलेस. ²⁵ तू आमचा पिता दावीद, तुझा सेवक, याच्या मुखाने पवित्र आत्म्याद्वारे बोललास: “राष्ट्रे का खवळली आणि लोकांनी व्यर्थ कट का रचला? ²⁶ पृथ्वीचे राजे उभे राहिले, आणि अधिकारी एकत्र जमले आमच्या पित्याविरुद्ध व त्याच्या अभिषिक्ताविरुद्ध.”

²⁷ कारण खरोखर, या नगरात हेरोद व पंतय पिलात हे परराष्ट्रीय व इस्राएलाचे लोक यांच्यासह तुझा पवित्र सेवक येशू, ज्याला तू अभिषेक केलास, त्याच्याविरुद्ध एकत्र जमले, ²⁸ यासाठी की तुझा हात व तुझी योजना यांनी जे घडावे म्हणून आधीच ठरवले होते, ते सर्व त्यांनी करावे. ²⁹ आता, हे पित्या, त्यांचे दम भरणे पाहा, आणि तुझ्या सेवकांना पूर्ण धैर्याने तुझे वचन बोलू दे, ³⁰ आणि बरे करण्यासाठी तू आपला हात पुढे कर, व तुझा पवित्र सेवक येशू याच्या नावाने चिन्हे व अद्भुते घडोत.”

³¹ त्यांनी प्रार्थना केल्यावर, ज्या ठिकाणी ते जमले होते ते हादरले; सर्व जण पवित्र आत्म्याने पूर्ण झाले आणि धैर्याने आमच्या पित्याचे वचन बोलू लागले.

एक हृदय, एक कुटुंब

³² सर्व विश्वास ठेवणारे एकचित्त व एकजीव होते; कोणीही आपल्या मालमत्तेतील कशालाही आपले म्हणत नसे, तर त्यांच्यामध्ये सर्व काही सामाईक होते. ³³ मोठ्या सामर्थ्याने प्रेषित प्रभु येशूच्या पुनरुत्थानाची साक्ष देत होते, आणि त्या सर्वांवर मोठी कृपा होती. ³⁴ त्यांच्यामध्ये कोणीही गरजू नव्हता: कारण ज्यांच्याजवळ जमिनी किंवा घरे होती त्या सर्वांनी ती विकून विकलेल्या वस्तूंचे मूल्य आणले, ³⁵ आणि ते प्रेषितांच्या पायांशी ठेवले, आणि प्रत्येकाला त्याच्या गरजेप्रमाणे ते वाटून देण्यात आले.

³⁶ कुप्रातील योसेफ नावाचा एक लेवी, ज्याला प्रेषितांनी बर्णबा (म्हणजे सांत्वनाचा पुत्र) असे नाव दिले होते, ³⁷ त्याने आपल्या मालकीचे शेत विकले, ते पैसे आणले आणि प्रेषितांच्या पायांशी ठेवले.