Havoriylar 4 FHB Father's Heart Bible™

4 ¹Butrus bilan Yuhanno xalqqa gapirayotganlarida, ruhoniylar, maʼbad soqchilarining boshligʻi va saduqiylar ularning oldiga kelishdi. ²Butrus bilan Yuhanno xalqqa taʼlim berib, Iso orqali oʻlimdan tirilishni eʼlon qilayotganlari uchun ular qattiq gʻazablandilar. ³Kech boʻlib qolgani uchun ularni hibsga olib, ertangi kungacha qamoqda ushlab turdilar. ⁴Lekin bu xabarni eshitganlarning koʻpi imon keltirdi va erkaklarning soni besh mingga yetdi.

⁵Ertasi kuni ularning boshliqlari, oqsoqollari va Tavrot ustozlari Quddusda yigʻildilar. ⁶Bosh ruhoniy Hannan, Kayafa, Yuhanno, Iskandar va oliy ruhoniy xonadonidan boʻlganlarning hammasi ular bilan edi. ^a a v6 Hannan bir necha yil avval bosh ruhoniy boʻlib xizmat qilgan va hamon katta taʼsir kuchiga ega edi; Kayafa esa oʻsha paytdagi rasmiy bosh ruhoniy edi. ⁷Ularni oʻrtaga turgʻizib: “Buni qanday kuch bilan yoki kimning nomi bilan qildingiz?” deb soʻradilar.

⁸Shunda Butrus Muqaddas Ruhga toʻlib, ularga dedi: “Ey xalq boshliqlari va oqsoqollar, ⁹agar bugun bir bemorga qilingan yaxshilik va uning qanday sogʻaygani haqida bizdan soʻralayotgan boʻlsa, ¹⁰hammangiz va butun Isroil xalqi shuni bilib qoʻysin: sizlar xochga mixlagan, Otamiz oʻlimdan tiriltirgan Nosiralik Iso Masihning nomi bilan — aynan U orqali bu odam oldingizda sogʻ-salomat turibdi. ¹¹Bu Iso — «sizlar, binokorlar, rad etgan, ammo burchak toshiga aylangan Toshdir.» ^b b v11 Zabur 118:22 dan iqtibos. ¹²Najot boshqa hech kimda yoʻq. Chunki osmon ostida, insonlar orasida bizni qutqaradigan boshqa hech bir nom berilmagan.”

¹³Ular Butrus bilan Yuhannoning dadilligini koʻrib, bu ikkovi oʻqimagan, oddiy odamlar ekanini bilgach, hayron qolishdi va ularning Iso bilan birga boʻlganini angladilar. ¹⁴Sogʻaygan odamning ular bilan turganini koʻrib, bunga qarshi aytadigan gaplari qolmadi. ¹⁵Shunda ularga kengashdan chiqib turishni buyurdilar-da, oʻzaro maslahatlashib, ¹⁶dedilar: “Bu odamlarni nima qilamiz? Ular orqali Quddusda yashayotgan hammaga ayon boʻlgan buyuk bir alomat sodir boʻldi, buni inkor eta olmaymiz. ¹⁷Lekin bu xabar xalq orasida yanada tarqalib ketmasligi uchun, ularni bu nom bilan boshqa hech kimga gapirmaslikka ogohlantiraylik.” ¹⁸Ularni chaqirib, Iso nomi bilan umuman gapirmaslik va taʼlim bermaslikni buyurdilar. ¹⁹Butrus bilan Yuhanno ularga javob berdi: “Otamiz oldida Unga emas, sizlarga quloq solishimiz toʻgʻrimikan — oʻzlaringiz hukm qilinglar. ²⁰Chunki biz koʻrgan va eshitgan narsalarimiz haqida gapirmay turolmaymiz.”

²¹Ularni yana qoʻrqitib, keyin qoʻyib yubordilar; chunki xalq tufayli ularni jazolashning yoʻlini topolmadilar, zero hamma boʻlgan voqea uchun Otamizni ulugʻlardi. ²²Chunki bu sogʻayish alomatini olgan odam qirq yoshdan oshgan edi.

Oila birga ibodat qiladi

²³Qoʻyib yuborilgach, ular oʻz odamlarining oldiga borib, bosh ruhoniylar bilan oqsoqollar aytgan hamma narsani soʻzlab berdilar. ²⁴Buni eshitib, ular birdaniga ovozlarini Otamizga koʻtarib dedilar: “Ey Hukmron Ota, Sen osmonni, yerni, dengizni va ulardagi hamma narsani yaratding. ²⁵Sen Oʻz quling, otamiz Dovudning ogʻzi orqali Muqaddas Ruh bilan shunday deding: «Nega xalqlar gʻazablandi, elatlar behuda fitna qurdi?» ²⁶Yer yuzining shohlari qarshi turdi, hukmdorlar Otamizga qarshi va Uning Masihiga qarshi birgalikda toʻplandi.”

²⁷Haqiqatan ham, bu shaharda Hirod va Pontiy Pilat gʻayriyahudiylar hamda Isroil xalqlari bilan birga Sen moy surtgan muqaddas xizmatkoring Isoga qarshi toʻplandilar. ²⁸Sening qoʻling va irodang boʻlishini oldindan belgilab qoʻygan hamma narsani amalga oshirish uchun shunday qildilar. ²⁹Endi, ey Ota, ularning doʻq-poʻpisalariga nazar solgin va biz xizmatkorlaringga Oʻz soʻzingni toʻla dadillik bilan aytishimizga imkon bergin, ³⁰“shifo berish uchun Oʻz qoʻlingni uzatganingda, muqaddas xizmatkoring Isoning nomi orqali alomatlar va moʻjizalar sodir boʻlsin.”

³¹Ular ibodat qilgach, yigʻilgan joy larzaga keldi; hammalari Muqaddas Ruhga toʻlib, Otamizning soʻzini dadillik bilan aytdilar.

Bir yurak, bir oila

³²Imonlilarning hammasi bir yurak, bir jon edi; hech kim oʻz mol-mulkini oʻziniki demas, balki hamma narsa ularga umumiy edi. ³³Havoriylar buyuk kuch bilan Rabbimiz Isoning tirilishiga guvohlik berardilar va ularning hammasiga buyuk inoyat yogʻilardi. ³⁴Ular orasida muhtoj hech kim yoʻq edi: yer yoki uy-joyga ega boʻlganlarning hammasi ularni sotib, sotilgan narsaning pulini keltirardilar ³⁵va havoriylarning oyogʻi ostiga qoʻyardilar; har kimga ehtiyojiga koʻra ulashilardi.

³⁶Kiprlik levizoda Yusuf — havoriylar uni Barnabo, yaʼni “Dalda oʻgʻli” deb atashardi — ³⁷oʻziga qarashli bir dalani sotib, pulini keltirdi va havoriylarning oyogʻi ostiga qoʻydi.