တမန်တော်ဝတ္ထု 5 FHB Father's Heart Bible™

5 ¹အာနနိအမည်ရှိသောသူတစ်ဦးသည် မိမိ၏ဇနီး ရှဖိရနှင့်အတူ မြေတစ်ကွက်ကို ရောင်းလေ၏။ ²ဇနီးသိလျက်ပင် ရောင်းရငွေအချို့ကို မိမိအတွက် ဖဲ့ထား၍ ကျန်ငွေအချို့ကိုသာ ယူဆောင်လာပြီးလျှင် တမန်တော်တို့၏ခြေရင်း၌ ထားလေ၏။ ³သို့ရာတွင် ပေတရုက “အာနနိ၊ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်ကို မုသားပြော၍ မြေဖိုးငွေအချို့ကို ဖဲ့ထားစေရန် စာတန်သည် သင့်စိတ်နှလုံးကို အဘယ်ကြောင့် ပြည့်စေသနည်း။ ⁴မရောင်းမီက ထိုမြေသည် သင်၏ဥစ္စာ မဟုတ်လော။ ရောင်းပြီးနောက်လည်း ထိုငွေသည် သင်စီမံပိုင်သော သင်၏ဥစ္စာ မဟုတ်လော။ အဘယ်ကြောင့် ဤအမှုကို သင့်စိတ်နှလုံးထဲ၌ ကြံစည်သနည်း။ သင်သည် လူတို့ကို မုသားပြောသည်မဟုတ်၊ ငါတို့၏ခမည်းတော်ကိုသာ မုသားပြောသတည်း” ဟု ဆိုလေ၏။ ^a a v4 သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်ကို မုသားပြောခြင်းသည် ငါတို့၏ခမည်းတော်ကို မုသားပြောခြင်းဖြစ်သည်ဟု ပေတရုဆိုသောအခါ ဝိညာဉ်တော်သည် စွမ်းအားတစ်ခုမျှမဟုတ်ဘဲ ဘုရားဖြစ်တော်မူသောပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်၍ အပြည့်အဝ ဘုရားသခင်ဖြစ်တော်မူကြောင်းကို ဖော်ပြသည်။

⁵ဤစကားကို ကြားသောအခါ အာနနိသည် လဲကျ၍ သေလေ၏။ ကြားသောသူအပေါင်းတို့သည် အလွန်ကြောက်ရွံ့ကြ၏။ ⁶ထိုအခါ လုလင်တို့သည် ထ၍ သူ၏အလောင်းကို ထုပ်ပိုးပြီးလျှင် ပြင်သို့ ထုတ်ဆောင်၍ သင်္ဂြိုဟ်ကြ၏။ ⁷ထိုနောက် သုံးနာရီခန့်ကြာသော် ဖြစ်ပျက်သည့်အမှုကို မသိသော သူ၏ဇနီးသည် ဝင်လာလေ၏။ ⁸ပေတရုက “ဤမျှသောငွေဖြင့် ထိုမြေကို သင်တို့ ရောင်းသလော၊ ငါ့အား ပြောလော့” ဟု မေး၏။ ထိုအမျိုးသမီးက “ဟုတ်ပါ၏၊ ဤမျှသောငွေဖြင့် ရောင်းပါ၏” ဟု ဆို၏။

⁹ထိုအခါ ပေတရုက “ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ဝိညာဉ်တော်ကို စုံစမ်းခြင်းငှာ သင်တို့သည် အဘယ်ကြောင့် တိုင်ပင်ကြံစည်ကြသနည်း။ ကြည့်လော့၊ သင်၏ခင်ပွန်းကို သင်္ဂြိုဟ်သောသူတို့၏ ခြေတို့သည် တံခါးဝ၌ ရှိ၍ သင့်ကိုလည်း ထုတ်ဆောင်ကြလိမ့်မည်” ဟု ဆို၏။

¹⁰ထိုခဏ၌ပင် ထိုအမျိုးသမီးသည် ပေတရု၏ခြေရင်း၌ လဲကျ၍ သေလေ၏။ လုလင်တို့သည် ဝင်လာ၍ သူသေနေသည်ကို တွေ့သဖြင့် ပြင်သို့ ထုတ်ဆောင်ပြီးလျှင် သူ၏ခင်ပွန်းအနားတွင် သင်္ဂြိုဟ်ကြ၏။ ¹¹အသင်းတော်တစ်ခုလုံးနှင့် ဤအမှုအရာတို့ကို ကြားသောသူအပေါင်းတို့အပေါ်သို့ အလွန်ကြီးသော ကြောက်ရွံ့ခြင်း ကျရောက်လေ၏။

တမန်တော်များအားဖြင့် နိမိတ်လက္ခဏာနှင့် အံ့ဖွယ်အမှုများ

¹²တမန်တော်တို့၏လက်ဖြင့် များစွာသောနိမိတ်လက္ခဏာနှင့် အံ့ဖွယ်အမှုတို့သည် လူများအလယ်၌ ဖြစ်ပေါ်လေ၏။ ထိုသူအပေါင်းတို့သည် ရှောလမုန်မုခ်ဦး၌ စုဝေးကြ၏။ ¹³ကြွင်းသောသူတို့ထဲမှ မည်သူမျှ သူတို့နှင့် ပေါင်းဖော်ဝံ့ခြင်းမရှိ။ သို့ရာတွင် လူများတို့သည် သူတို့ကို အလွန်ရိုသေလေးမြတ်ကြ၏။ ¹⁴သခင်ဘုရားကို ယုံကြည်သူ ယောက်ျားမိန်းမ အစုအဝေးတို့သည် သာ၍ပင် တိုးပွားပေါင်းထည့်ခြင်းကို ခံကြရသဖြင့်၊ ¹⁵ပေတရု ကြွသွားစဉ် သူ၏အရိပ်သည် အနည်းဆုံး အချို့သောသူတို့အပေါ်သို့ ကျရောက်ကောင်းကျရောက်မည်ဟု မျှော်လင့်လျက် ဖျားနာသောသူတို့ကို လမ်းများပေါ်သို့ ထုတ်ဆောင်၍ ညောင်စောင်းနှင့် အိပ်ရာများပေါ်တွင် တင်ထားကြ၏။ ¹⁶ယေရုရှလင်မြို့ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မြို့ရွာများမှလည်း လူအစုအဝေးတို့သည် ဖျားနာသောသူတို့နှင့် ညစ်ညူးသောနတ်တို့၏ နှောင့်ယှက်ခြင်းခံရသောသူတို့ကို ဆောင်ခဲ့လျက် လာကြသဖြင့် ထိုသူအပေါင်းတို့သည် ကျန်းမာခြင်းသို့ ရောက်ကြ၏။

ဖမ်းဆီးခြင်း၊ လွတ်မြောက်ခြင်းနှင့် ပြန်လာခြင်း

¹⁷ထိုအခါ ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းနှင့် သူနှင့်အတူ ရှိသော ဇဒ္ဒုကဲဂိုဏ်းသား အပေါင်းတို့သည် ထ၍ မနာလိုခြင်းဖြင့် ပြည့်ကြ၏။ ¹⁸သူတို့သည် တမန်တော်တို့ကို ဖမ်းဆီး၍ အများနှင့်ဆိုင်သော ထောင်ထဲ၌ လှောင်ထားကြ၏။ ¹⁹သို့ရာတွင် ညအချိန်၌ ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ ကောင်းကင်တမန်က ထောင်တံခါးများကို ဖွင့်၍ သူတို့ကို ပြင်သို့ ထုတ်ဆောင်ပြီးလျှင်၊ ²⁰“သွားကြလော့၊ ဗိမာန်တော်၌ ရပ်လျက် ဤအသက်တရားနှင့်ဆိုင်သော စကားအလုံးစုံတို့ကို လူများအား ဟောပြောကြလော့” ဟု ဆိုလေ၏။

²¹ထိုစကားကို ကြားသောအခါ သူတို့သည် မိုးသောက်ချိန်၌ ဗိမာန်တော်ထဲသို့ ဝင်၍ ဆုံးမသွန်သင်ကြ၏။ ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းနှင့် သူ့အဖော်တို့သည် ရောက်လာသောအခါ လွှတ်တော်တည်းဟူသော ဣသရေလအမျိုးသား အကြီးအကဲအပေါင်းတို့၏ အစည်းအဝေးကို ခေါ်ဝေးစေ၍ တမန်တော်တို့ကို ဆောင်ခဲ့စေရန် ထောင်သို့ စေလွှတ်ကြ၏။ ²²သို့ရာတွင် မင်းလုလင်တို့သည် ရောက်သောအခါ ထိုအရပ်၌ မည်သူကိုမျှ မတွေ့သဖြင့် ပြန်လာ၍၊ ²³“အကျွန်ုပ်တို့သည် ထောင်ကို လုံခြုံစွာ သော့ခတ်ထားသည်ကို၎င်း၊ အစောင့်တို့သည် တံခါးများ၌ ရပ်နေသည်ကို၎င်း တွေ့ရသော်လည်း ဖွင့်ကြည့်သောအခါ အတွင်း၌ မည်သူကိုမျှ မတွေ့ရပါ” ဟု ကြားလျှောက်ကြ၏။

²⁴ဤစကားကို ကြားသောအခါ ဗိမာန်တော်အစောင့်တပ်မှူးနှင့် ယဇ်ပုရောဟိတ်အကြီးအကဲတို့သည် ဤအမှုသည် အဘယ်သို့ ဖြစ်လိမ့်မည်နည်းဟု တွေးတောလျက် တွေဝေကြ၏။ ²⁵ထိုအခါ လူတစ်ဦးသည် လာ၍ “ကြည့်လော့၊ သင်တို့ ထောင်သွင်းထားသောသူတို့သည် ဗိမာန်တော်၌ ရပ်လျက် လူများကို ဆုံးမသွန်သင်နေကြပါ၏” ဟု ကြားပြော၏။ ²⁶ထိုအခါ တပ်မှူးနှင့် မင်းလုလင်တို့သည် သွား၍ လူများက မိမိတို့ကို ကျောက်ခဲနှင့် ပစ်ပေါက်မည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် အနိုင်အထက်မပြုဘဲ သူတို့ကို ဆောင်ခဲ့ကြ၏။ ²⁷ဆောင်ခဲ့ပြီးလျှင် လွှတ်တော်ရှေ့၌ ရပ်စေကြ၏။ ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းကလည်း၊ ²⁸“ဤနာမကို အမှီပြု၍ မဆုံးမသွန်သင်ရဟု ငါတို့သည် သင်တို့ကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ပညတ်ထားသော်လည်း သင်တို့သည် မိမိတို့၏ သြဝါဒဖြင့် ယေရုရှလင်မြို့ကို ပြည့်စေ၍ ထိုသူ၏အသွေးကို ငါတို့အပေါ်သို့ သက်ရောက်စေရန် ကြံစည်ကြ၏” ဟု မေးမြန်း၏။

²⁹သို့ရာတွင် ပေတရုနှင့် တမန်တော်တို့က “အကျွန်ုပ်တို့သည် လူတို့၏စကားကို နားထောင်သည်ထက် ငါတို့၏ခမည်းတော်၏စကားကိုသာ နားထောင်ရမည်။ ³⁰သင်တို့သည် သစ်တိုင်၌ ဆွဲ၍ သတ်သော ယေရှုကို ငါတို့ဘိုးဘေးတို့၏ ဘုရားသခင်သည် ရှင်ပြန်ထမြောက်စေတော်မူပြီ။ ³¹ဣသရေလအမျိုးအား နောင်တတရားနှင့် အပြစ်လွှတ်ခြင်းကို ပေးသနားတော်မူစေရန် ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် ကိုယ်တော်ကို အစိုးရသောအရှင်နှင့် ကယ်တင်ရှင်အဖြစ် မိမိ၏လက်ျာတော်ဘက်သို့ ချီးမြှောက်တော်မူ၏။ ³²အကျွန်ုပ်တို့သည် ဤအမှုအရာတို့၏ သက်သေဖြစ်ကြ၏။ ကိုယ်တော်၏စကားကို နားထောင်သောသူတို့အား ငါတို့၏ခမည်းတော် ပေးသနားတော်မူသော သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်သည်လည်း သက်သေဖြစ်တော်မူ၏” ဟု ပြန်ဖြေကြ၏။

³³ထိုစကားကို ကြားသောအခါ သူတို့သည် ပြင်းစွာ အမျက်ထွက်၍ တမန်တော်တို့ကို သတ်လိုကြ၏။ ³⁴သို့ရာတွင် လူအပေါင်းတို့၏ ရိုသေချီးမြှောက်ခြင်းခံရသော ပညတ်တရားဆရာ ဖာရိရှဲ ဂါမလျေလအမည်ရှိသူတစ်ဦးသည် လွှတ်တော်၌ ထ၍ ထိုသူတို့ကို ခဏမျှ ပြင်သို့ ထုတ်စေ၍၊ ³⁵သူတို့အား “အချင်းဣသရေလလူတို့၊ ဤသူတို့ကို သင်တို့ ပြုမည့်အမှုကို သတိနှင့် ဆင်ခြင်ကြလော့။ ³⁶အထက်ကာလ၌ သုဒမည်သောသူသည် ပေါ်ထွန်းလာ၍ မိမိကိုယ်ကို ထူးမြတ်သူဟု ဆိုသဖြင့် လူလေးရာခန့်တို့သည် သူ့နောက်သို့ လိုက်ကြ၏။ သို့ရာတွင် ထိုသူသည် အသေသတ်ခြင်းကိုခံရ၍ သူ့နောက်လိုက် အပေါင်းတို့သည် ကွဲလွင့်သွားသဖြင့် ထိုအမှုသည် အချည်းနှီး ဖြစ်လေ၏။ ³⁷ထိုနောက် သန်းခေါင်စာရင်း ကောက်ယူသောကာလ၌ ဂါလိလဲပြည်သား ယုဒသည် ပေါ်ထွန်းလာ၍ လူများကို မိမိနောက်သို့ သွေးဆောင်လေ၏။ ထိုသူသည်လည်း သေဆုံး၍ သူ့နောက်လိုက်သူ အပေါင်းတို့သည် ကွဲလွင့်သွားကြ၏။ ³⁸ယခု သင်တို့အား ငါဆိုသည်ကား၊ ဤသူတို့ကို ရှောင်ကြဉ်၍ သူတို့ကို အလိုအလျောက် ထားကြလော့။ ဤအကြံအစည် သို့မဟုတ် ဤအမှုသည် လူတို့ထံမှ ဖြစ်လျှင် ပျက်စီးလိမ့်မည်။ ³⁹သို့ရာတွင် ငါတို့၏ခမည်းတော်ထံမှ ဖြစ်လျှင် သင်တို့သည် ထိုသူတို့ကို ဖျက်ဆီးနိုင်ကြမည်မဟုတ်။ သင်တို့သည် ငါတို့၏ခမည်းတော်ကိုပင် ဆန့်ကျင်တိုက်ခိုက်သူများ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နေကြလိမ့်မည်” ဟု ဆို၏။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် သူ၏စကားကို လက်ခံကြ၏။

⁴⁰သူ၏စကားကို နားထောင်ကြ၍ တမန်တော်တို့ကို ခေါ်သွင်းပြီးလျှင် ရိုက်နှက်ကြ၏။ ယေရှု၏နာမကို အမှီပြု၍ မဟောပြောရဟု မှာထားပြီးလျှင် လွှတ်လိုက်ကြ၏။ ⁴¹တမန်တော်တို့သည် ထိုနာမတော်အတွက် အရှက်ခွဲခြင်းခံထိုက်သည်ဟု ရေတွက်ခြင်းခံရသောကြောင့် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာလျက် လွှတ်တော်မှ ထွက်သွားကြ၏။ ⁴²သူတို့သည် နေ့စဉ်နေ့တိုင်း ဗိမာန်တော်၌၎င်း၊ အိမ်တစ်အိမ်စီ၌၎င်း ယေရှုသည် ခရစ်တော်ဖြစ်တော်မူကြောင်း သတင်းကောင်းကို ဆုံးမသွန်သင်၍ ဟောပြောခြင်းကို အဘယ်အခါမျှ မရပ်စဲကြ။