رسولن جا ڪم 4 FHB Father's Heart Bible™

4 ¹جڏهن پطرس ۽ يوحنا ماڻهن سان ڳالهائي رهيا هئا، تڏهن ڪاهن، هيڪل جي نگهبانن جو سردار ۽ صدوقي مٿن اچي بيٺا، ²ڏاڍا ڪاوڙجي، ڇاڪاڻ تہ اهي ماڻهن کي سيکاري رهيا هئا ۽ يسوع ۾ مئلن مان جيئري ٿيڻ جو اعلان ڪري رهيا هئا. ³کين پڪڙي ٻئي ڏينهن تائين حراست ۾ رکيائون، ڇاڪاڻ تہ شام ٿي چڪي هئي. ⁴پر جن ڪيترن ئي ماڻهن اهو پيغام ٻڌو، تن ايمان آندو، ۽ مردن جو ڳاڻيٽو اٽڪل پنج هزار تائين پهتو.

⁵ٻئي ڏينهن انهن جا سردار، بزرگ ۽ شريعت جا استاد يروشلم ۾ گڏ ٿيا، ⁶ساڻن سردار ڪاهن ان، ڪيفا، يوحنا، اسڪندر ۽ سردار ڪاهن جي خاندان جا سڀ ماڻهو بہ هئا. ^a a v6 ان ڪيترائي سال اڳ سردار ڪاهن جي خدمت ڪئي هئي ۽ اڃا بہ وڏو اثر رکندو هو؛ ڪيفا ان وقت جو سرڪاري سردار ڪاهن هو. ⁷هنن کين وچ ۾ بيھاري پڇيو تہ ”اوهان هي ڪم ڪهڙي طاقت يا ڪهڙي نالي سان ڪيو؟“

⁸پوءِ پطرس پاڪ روح سان ڀرجي کين چيو تہ ”اي قوم جا سردارو ۽ بزرگو، ⁹جيڪڏهن اڄ اسان کان هڪ بيمار ماڻهوءَ سان ڪيل چڱائيءَ بابت، تہ هو ڪيئن شفا يافته ٿيو، پڇا ڳاڇا ڪئي پئي وڃي، ¹⁰تہ اوهان سڀني ۽ اسرائيل جي سڀني ماڻهن کي خبر هجي تہ يسوع مسيح ناصري جي نالي سان، جنهن کي اوهان صليب تي چاڙهيو، جنهن کي اسان جي پيءُ مئلن مان جياريو، ان ئي جي ڪري هي ماڻهو اوهان جي اڳيان صحتمند بيٺو آهي. ¹¹هي يسوع اهو ’پٿر آهي جنهن کي اوهان اڏيندڙن رد ڪيو، ۽ جيڪو ڪنڊ جو پٿر بڻجي ويو آهي.‘ ^b b v11 زبور 118:22 مان اقتباس. ¹²ڪنهن ٻئي ۾ نجات ناهي؛ آسمان هيٺان ماڻهن ۾ ٻيو ڪو نالو ڏنل ناهي، جنهن جي وسيلي اسان کي نجات ملڻ گهرجي.“

¹³پطرس ۽ يوحنا جي همت ڏسي، ۽ اهو ڄاڻي تہ هي اڻپڙهيل ۽ عام ماڻهو آهن، هو حيران ٿيا ۽ کين سڃاتائون تہ هي يسوع سان گڏ رهيا هئا. ¹⁴شفا يافته ماڻهوءَ کي ساڻن بيٺل ڏسي، هنن وٽ ان جي خلاف چوڻ لاءِ ڪجهہ نہ هو. ¹⁵تنهنڪري کين مجلس مان ٻاهر وڃڻ جو حڪم ڏنائون، پوءِ هنن پاڻ ۾ صلاح ڪئي، ¹⁶۽ چيائون تہ ”انهن ماڻهن سان اسين ڇا ڪريون؟ هنن جي وسيلي هڪ ظاهر نشان ٿيو آهي، جيڪو يروشلم ۾ رهندڙ سڀني تي ظاهر آهي، ۽ اسين ان کان انڪار نٿا ڪري سگهون. ¹⁷پر جيئن هيءَ ڳالهہ ماڻهن ۾ وڌيڪ نہ پکڙجي، تيئن اچو تہ کين ڊيڄاريون تہ هن نالي سان وري ڪنهن سان بہ نہ ڳالهائين.“ ¹⁸هنن کين سڏي حڪم ڏنو تہ يسوع جي نالي سان بلڪل نہ ڳالهائين نہ سيکارين. ¹⁹پطرس ۽ يوحنا کين وراڻيو تہ ”اسان جي پيءُ آڏو هن جي بدران اوهان جي ڳالهہ ٻڌڻ درست آهي يا نہ، اوهان پاڻ فيصلو ڪريو. ²⁰ڇالاءِ جو جيڪو اسان ڏٺو ۽ ٻڌو آهي، تنهن بابت نہ ڳالهائڻ اسان جي وس ۾ ناهي.“

²¹وڌيڪ ڌمڪيون ڏئي، کين ڇڏي ڏنائون، ڇاڪاڻ تہ ماڻهن جي ڪري کين سزا ڏيڻ جو ڪو رستو نہ لڌائون، ڇالاءِ جو جيڪي ٿيو هو تنهن جي ڪري سڀ اسان جي پيءُ جي واکاڻ ڪري رهيا هئا. ²²ڇالاءِ جو جنهن ماڻهوءَ کي شفا جو هي نشان مليو هو، تنهن جي عمر چاليهن سالن کان مٿي هئي.

خاندان گڏجي دعا ٿو گهري

²³ڇڏجي، اهي پنهنجن ماڻهن وٽ ويا ۽ وڏن ڪاهنن ۽ بزرگن جيڪي کين چيو هو، سو سڀ ٻڌايائون. ²⁴اهو ٻڌي، هنن گڏجي اسان جي پيءُ ڏانهن آواز بلند ڪيو ۽ چيو تہ ”اي حاڪم بابا، تو آسمان، زمين، سمنڊ ۽ انهن ۾ جيڪي بہ آهي سو سڀ ٺاهيو. ²⁵تو پاڪ روح جي وسيلي اسان جي ابي دائود، تنهنجي خادم جي وات سان چيو تہ ’قومون ڇو ڪاوڙيون ۽ ماڻهن ڇو اجائي سازش ڪئي؟‘ ²⁶ڌرتيءَ جا بادشاهه اچي بيٺا، ۽ حاڪم گڏ ٿيا، اسان جي پيءُ جي خلاف ۽ سندس مسيح جي خلاف.“

²⁷ڇاڪاڻ تہ حقيقت ۾ هن شهر ۾ هيرودس ۽ پنطس پيلاطس، غير قومن ۽ اسرائيل جي قومن سان گڏجي، تنهنجي پاڪ خادم يسوع جي خلاف گڏ ٿيا، جنهن کي تو مسح ڪيو هو، ²⁸تہ اهو سڀ ڪجهہ ڪن جيڪو تنهنجي هٿ ۽ تنهنجي منصوبي اڳ ۾ ئي ٺهرايو هو تہ ٿيڻ گهرجي. ²⁹هاڻي اي بابا، سندن ڌمڪين ڏانهن نهار، ۽ تنهنجن خادمن کي ڏي تہ هو پوري همت سان تنهنجو ڪلام ٻڌائين، ³⁰تون شفا ڏيڻ لاءِ پنهنجو هٿ وڌائيندو رهين، ۽ تنهنجي پاڪ خادم يسوع جي نالي سان نشان ۽ معجزا ٿيندا رهن.

³¹جڏهن هنن دعا گهري، تڏهن جنهن جاءِ تي گڏ ٿيا هئا سا لڏي وئي؛ سڀ پاڪ روح سان ڀرجي ويا ۽ اسان جي پيءُ جو ڪلام همت سان ٻڌائڻ لڳا.

هڪ دل، هڪ خاندان

³²سڀ ايماندار دل ۽ جان ۾ هڪ هئا؛ ڪنهن بہ ڪا شيءِ پنهنجي نہ سڏي، پر سڀ شيون گڏيل رکيائون. ³³وڏي قدرت سان رسولن خداوند يسوع جي جيئري ٿيڻ جي شاهدي ڏني، ۽ انهن سڀني تي وڏو فضل هو. ³⁴انهن ۾ ڪو بہ محتاج نہ هو؛ جن وٽ زمينون يا گهر هئا، سي وڪڻي، وڪرو ٿيل شين جي قيمت آڻيندا هئا، ³⁵رسولن جي پيرن تي رکندا هئا، ۽ هر هڪ کي سندس ضرورت موجب ورهائي ڏني ويندي هئي.

³⁶يوسف، قبرص جو هڪ لاوي، جنهن کي رسولن برنباس سڏيو (جنهن جو مطلب آهي حوصلي جو پٽ)، ³⁷پنهنجي زمين وڪڻي، پئسا آڻي رسولن جي پيرن تي رکيائين.