ڇپيل
ڪتاب

ڪهاڻي اڳتي هلي ٿي

يسوع جي آسمان تي کڄي وڃڻ کانپوءِ نئين ڪليسيا جي ڪهاڻي—پينتيڪوسٽ تي روح جو اچڻ ۽ خوشخبريءَ جو يروشلم کان ڌرتيءَ جي ڇيڙن تائين پکڙجڻ.

باب 1.

اي ٿيافلس، مون پنهنجي پهرين ڪتاب ۾ انهن سڀني ڳالهين بابت لکيو هو، جيڪي يسوع ڪرڻ ۽ سيکارڻ شروع ڪيون هيون، انهيءَ ڏينهن تائين جڏهن کيس مٿي کنيو ويو، ۽ ان کان اڳ پاڪ روح جي وسيلي پنهنجن چونڊيل رسولن کي حڪم ڏنائين. ڏک سهڻ کانپوءِ پاڻ کي هنن آڏو ڪيترن ئي ثبوتن سان جيئرو ڏيکاريائين، چاليهن ڏينهن تائين کين نظر ايندو رهيو ۽ اسان جي پيءُ جي بادشاهيءَ بابت ڳالهائيندو رهيو. a a v3 جنهن بادشاهيءَ بابت يسوع سيکاريو، سا اسان جي پيءُ جي حڪومت آهي جيڪا دنيا ۾ اچي رهي آهي — اها ئي حڪومت جنهن هيٺ جيئڻ ۽ جنهن جو اعلان ڪرڻ لاءِ هن پنهنجن شاگردن کي سڏيو هو.

هنن سان گڏ رهندي کين حڪم ڏنائين تہ يروشلم نہ ڇڏيو، پر منهنجي پيءُ جي واعدي جو انتظار ڪريو—”جيڪو،“ چيائين، ”اوهان مون کان ٻڌو آهي؛ ڇاڪاڻ تہ يوحنا پاڻيءَ سان بپتسما ڏني، پر ڪجهه ڏينهن اندر اوهان کي پاڪ روح سان بپتسما ملندي.“

تنهنڪري گڏ ٿي هنن پڇيو تہ ”اي خداوند، ڇا تون هاڻي اسرائيل کي بادشاهي موٽائي ڏيندين؟“

هن کين چيو تہ ”جيڪي وقت ۽ موسم منهنجي پيءُ پنهنجي اختيار سان مقرر ڪيا آهن، اهي ڄاڻڻ اوهان جو ڪم ناهي. پر جڏهن پاڪ روح اوهان تي نازل ٿيندو، تڏهن اوهان کي قدرت ملندي ۽ اوهين يروشلم، سڄي يهوديه، سامريه ۽ زمين جي پري کان پري ڇيڙن تائين منهنجا شاهد ٿيندا.“

هي ڳالهيون چوڻ کانپوءِ هو هنن جي ڏسندي ئي مٿي کنيو ويو ۽ هڪ ڪڪر کيس سندن نظرن کان لڪائي ڇڏيو. جڏهن هو وڃي رهيو هو ۽ اهي آسمان ڏانهن نهاريندا رهيا، تڏهن اوچتو اڇا ڪپڙا پاتل ٻه ماڻهو سندن ڀرسان اچي بيٺا. انهن چيو تہ ”اي گليلي وارؤ، اوهين آسمان ڏانهن ڇو نهاري رهيا آهيو؟ هي يسوع، جيڪو اوهان وٽان آسمان ۾ کنيو ويو، اهڙيءَ طرح ئي موٽي ايندو جيئن اوهان کيس وڃندي ڏٺو.“

سندس جاءِ تي هڪ شاهد چونڊيو ويو

پوءِ هو زيتون نالي جبل کان يروشلم موٽي آيا، جيڪو يروشلم جي ويجهو، اٽڪل اڌ ميل پري آهي. شهر ۾ داخل ٿي هو مٿئين ڪمري ۾ چڙهي ويا جتي رهندا هئا: پطرس، يوحنا، يعقوب، اندرياس، فلپس، توما، برتلماءِ، متي، حلفي جو پٽ يعقوب، شمعون غيور ۽ يعقوب جو پٽ يهودا. اهي سڀ عورتن، يسوع جي ماءُ مريم ۽ سندس ڀائرن سان گڏ هڪ دل ٿي دعا ۾ لڳاتار لڳا رهيا.

انهن ڏينهن ۾ پطرس ڀائرن جي وچ ۾ (جيڪي سڀ گڏي اٽڪل هڪ سؤ ويهه هئا) اُٿي بيٺو ۽ چيائين تہ ”اي ڀائرو، ضرور هو تہ اهو ڪتاب پورو ٿئي جيڪو پاڪ روح دائود جي وات سان يهودا بابت اڳي ئي چيو هو—جيڪو يسوع کي گرفتار ڪندڙن جو رهبر بڻيو هو. ڇاڪاڻ تہ هو اسان ۾ شمار ٿيل هو ۽ هن خدمت ۾ کيس بہ حصو ملي چڪو هو.“ (هن ماڻهوءَ پنهنجي بدڪاريءَ جي ڪمائيءَ سان هڪ کيت خريد ڪيو، پوءِ مٿي جي پر ڪري پيو، وچ مان ڦاٽي پيو ۽ سندس سڀ آنڊا ٻاهر نڪري آيا. اها ڳالهه يروشلم ۾ رهندڙ سڀني کي معلوم ٿي وئي، تنهنڪري سندن ٻوليءَ ۾ ان کيت جو نالو ”حقل دما“ پيو، يعني رت جو کيت.) ”ڇاڪاڻ تہ زبور جي ڪتاب ۾ لکيل آهي تہ ’سندس ڏيرو خالي ٿي وڃي ۽ ان ۾ ڪو بہ نہ رهي،‘ ۽ ’سندس عهدو ڪو ٻيو وٺي.‘

تنهنڪري انهن ماڻهن مان، جيڪي سڄو وقت اسان سان گڏ رهيا، جڏهن خداوند يسوع اسان ۾ اندر ٻاهر ايندو ويندو هو، يوحنا جي بپتسما کان وٺي انهيءَ ڏينهن تائين جڏهن اسان وٽان مٿي کنيو ويو—انهن مان هڪ کي اسان سان گڏ سندس جيئري ٿي اٿڻ جو شاهد ٿيڻ گهرجي.“

پوءِ هنن ٻن کي اڳيان ڪيو—يوسف، جنهن کي برسبا چوندا هئا ۽ جنهن جو نالو يوستس بہ هو، ۽ متياس. هنن دعا گهري چيو تہ ”اي خداوند يسوع، تون جيڪو سڀني جي دلين کي ڄاڻين ٿو، ڏيکار تہ انهن ٻنهي مان تو ڪنهن کي چونڊيو آهي، b b v24 رسول يسوع کان دعا ٿا گهرن—جنهن پهرين ٻارهن کي چونڊيو هو ۽ هاڻي ڄاڻي ٿو تہ يهودا جي جاءِ تي ڪنهن کي چونڊي رهيو آهي. رسولي سڏ جو اڪيلو خداوند اهو ئي آهي. تہ هن خدمت ۽ رسالت ۾ اها جاءِ وٺي، جيڪا يهودا پنهنجي جاءِ ڏانهن وڃڻ لاءِ ڇڏي ڏني. هنن انهن لاءِ پرچيون وڌيون؛ پرچي متياس جي نالي نڪتي ۽ هو يارنهن رسولن سان گڏ شمار ڪيو ويو.“ c c v26 پرچيون وجهڻ هڪ قديم رواج هو—تنکن ڪڍڻ جهڙو—جنهن ذريعي خدا کي نتيجي جو فيصلو ڪرڻ ڏنو ويندو هو.