Die verhaal gaan voort
Die verhaal van die jong kerk ná Jesus se hemelvaart—die koms van die Gees met Pinkster en die verspreiding van die evangelie van Jerusalem tot by die uithoeke van die aarde.
1 1In my eerste boek, Teofilus, het ek geskryf oor alles wat Jesus begin doen en leer het, 2tot op die dag toe hy opgeneem is, nadat hy deur die Heilige Gees opdrag gegee het aan die apostels wat hy uitgekies het. 3Ná sy lyding het hy hom lewend aan hulle getoon deur baie bewyse, en veertig dae lank aan hulle verskyn, terwyl hy oor ons Vader se koninkryk gepraat het. a a v3 Die koninkryk waaroor Jesus geleer het, is ons Vader se heerskappy wat in die wêreld deurbreek—dieselfde heerskappy waaronder hy sy dissipels genooi het om te leef en wat hulle moet verkondig.
4Terwyl hy by hulle gebly het, het hy hulle beveel om nie Jerusalem te verlaat nie, maar om te wag vir my Vader se belofte—“wat,” het hy gesê, “julle van my gehoor het; 5want Johannes het met water gedoop, maar oor ’n paar dae sal julle met die Heilige Gees gedoop word.”
6Toe hulle bymekaar was, het hulle gevra: “Here, gaan u nou die koninkryk aan Israel teruggee?”
7Hy het vir hulle gesê: “Dit kom julle nie toe om die tye of die geleenthede te ken wat my Vader deur sy eie gesag bepaal het nie. 8Maar wanneer die Heilige Gees op julle kom, sal julle krag ontvang om my getuies te wees—in Jerusalem, in die hele Judea, in Samaria, en tot aan die uithoeke van die aarde.”
9Nadat hy dit gesê het, is hy opgeneem terwyl hulle dit sien, en ’n wolk het hom uit hulle gesig weggeneem. 10Terwyl hy weggegaan het en hulle na die hemel bly staar het, het daar skielik twee mans met wit klere by hulle gestaan. 11Hulle het gesê: “Galileërs, waarom staar julle na die lug? Hierdie Jesus, wat van julle af in die hemel opgeneem is, sal net so terugkom soos julle hom sien weggaan het.”
’n Getuie word in sy plek gekies
12Toe het hulle teruggegaan na Jerusalem toe van die berg af wat Olyfberg genoem word, naby Jerusalem, omtrent ’n halwe myl daarvandaan. 13Toe hulle ingegaan het, het hulle opgegaan na die bokamer waar hulle gebly het: Petrus, Johannes, Jakobus, Andreas, Filippus, Thomas, Bartolomeus, Matteus, Jakobus seun van Alfeus, Simon die Yweraar, en Judas seun van Jakobus. 14Hulle almal het eendragtig volhard in gebed, saam met die vroue en Maria die moeder van Jesus, en sy broers.
15In daardie dae het Petrus tussen die broers opgestaan (altesaam omtrent 120) en gesê: 16“Broers, die Skrif wat die Heilige Gees vooraf deur die mond van Dawid gespreek het oor Judas—wat die gids geword het vir dié wat vir Jesus gevange geneem het—moes vervul word. 17want hy was onder ons getel en het sy deel in hierdie bediening ontvang.” 18(Hierdie man het met die loon vir sy kwaad ’n stuk grond gekoop, en toe het hy kop eerste geval, in die middel oopgebars, en al sy ingewande het uitgestort. 19Dit het bekend geword by almal wat in Jerusalem woon, sodat die stuk grond in hulle taal Akeldama genoem is, dit wil sê, Bloedgrond.). 20“Want daar staan geskryf in die boek van die Psalms: ‘Laat sy woonplek leeg word, met niemand wat daar woon nie,’ en ‘Laat ’n ander sy plek inneem.’
21Daarom moet een van die manne wat ons heeltyd vergesel het, terwyl die Here Jesus by ons in- en uitgegaan het, 22van die doop van Johannes af tot op die dag toe hy van ons af opgeneem is—een van hulle saam met ons ’n getuie van sy opstanding word.”
23Toe het hulle twee voorgestel—Josef wat Barsabbas genoem word, wat ook Justus genoem is, en Mattias. 24Hulle het gebid en gesê: “U, Here Jesus, wat al die harte ken, wys watter een van hierdie twee u uitgekies het, b b v24 Die apostels bid tot Jesus—die een wat die oorspronklike Twaalf gekies het en wat nou weet vir wie hy kies om Judas te vervang. Hy alleen is die Here van die apostoliese roeping. 25om die plek in hierdie bediening en apostelskap in te neem wat Judas verlaat het om na sy eie plek te gaan. 26Toe het hulle die lot vir hulle gewerp; die lot het op Mattias geval, en hy is by die elf apostels getel.” c c v26 Die werp van die lot was ’n ou gebruik—soortgelyk aan die trek van strooitjies—wat gebruik is om God die uitkoms te laat bepaal.