Elçilerin İşleri 1

1 ¹İlk kitabımda, ey Teofilos, İsa'nın yapmaya ve öğretmeye başladığı her şeyi yazdım; ²ta ki yukarı alındığı güne dek. Seçmiş olduğu elçilere Kutsal Ruh aracılığıyla buyruklar vermişti. ³Acı çektikten sonra, birçok inandırıcı kanıtla kendini onlara diri olarak gösterdi; kırk gün boyunca onlara görünerek Babamız'ın egemenliği hakkında konuştu. ^a a v3 İsa'nın öğrettiği egemenlik, Babamız'ın dünyaya giren egemenliğidir — öğrencilerini altında yaşamaya ve duyurmaya çağırdığı aynı egemenlik.

⁴Onlarla birlikteyken, onlara Yeruşalim'den ayrılmamalarını, Babam'ın vaadini beklemelerini buyurdu. «Bu vaadi,» dedi, «benden duydunuz; ⁵çünkü Yahya suyla vaftiz etti, ama birkaç gün içinde siz Kutsal Ruh'la vaftiz edileceksiniz.»

⁶Bir araya toplandıklarında O'na sordular: «Ya Rab, İsrail'e egemenliği şimdi mi geri vereceksin?»

⁷Onlara şöyle dedi: «Babam'ın kendi yetkisiyle belirlediği zamanları ya da tarihleri bilmek size düşmez. ⁸Ama Kutsal Ruh üzerinize inince güç alacaksınız ve Yeruşalim'de, bütün Yahudiye ve Samiriye'de, dünyanın en uzak köşelerine dek benim tanıklarım olacaksınız.»

⁹Bunları söyledikten sonra, onlar bakarken yukarı alındı; bir bulut O'nu gözlerinin önünden aldı. ¹⁰O giderken onlar gözlerini göğe dikmişken, birden beyaz giysiler içinde iki adam yanlarında belirdi. ¹¹«Ey Celileliler,» dediler, «neden göğe bakıp duruyorsunuz? Aranızdan göğe alınan bu İsa, göğe gidişini nasıl gördünüzse, tıpkı öyle geri gelecek.»

Onun Yerine Seçilen Bir Tanık

¹²Bundan sonra, Yeruşalim'e yakın, yaklaşık yarım mil uzaklıktaki Zeytinlik denilen dağdan Yeruşalim'e döndüler. ¹³İçeri girince, kaldıkları üst kattaki odaya çıktılar: Petrus, Yuhanna, Yakup, Andreas, Filipus, Tomas, Bartalmay, Matta, Alfay oğlu Yakup, Yurtsever Simun ve Yakup oğlu Yahuda. ¹⁴Bunların hepsi, kadınlarla, İsa'nın annesi Meryem'le ve İsa'nın kardeşleriyle birlikte hep bir yürekle kendilerini duaya adadılar.

¹⁵O günlerde Petrus, kardeşlerin arasında ayağa kalkıp (topluluk yaklaşık 120 kişiydi) şöyle dedi: ¹⁶«Kardeşler, Kutsal Ruh'un Davut'un ağzıyla önceden bildirdiği, İsa'yı tutuklayanlara kılavuzluk eden Yahuda'yla ilgili Kutsal Yazı'nın yerine gelmesi gerekiyordu. ¹⁷Çünkü o bizden sayılıyordu ve bu hizmette kendi payını almıştı.» ¹⁸(Bu adam, yaptığı kötülüğün ücretiyle bir tarla satın aldı; sonra baş aşağı düştü, ortasından yarıldı ve bütün bağırsakları dışarı döküldü. ¹⁹Bu olay, Yeruşalim'de yaşayan herkesçe duyuldu; öyle ki o tarlaya kendi dillerinde Akeldama, yani Kan Tarlası adı verildi.). ²⁰«Çünkü Mezmurlar Kitabı'nda şöyle yazılmıştır: ‹Konutu ıssız kalsın, kimse oturmasın orada› ve ‹Onun görevini bir başkası üstlensin.›

²¹Bu nedenle, Rab İsa aramızdayken, girip çıktığı bütün süre boyunca bize eşlik eden adamlardan biri— ²²Yahya'nın vaftizinden başlayarak İsa'nın aramızdan yukarı alındığı güne dek—bunlardan biri, bizimle birlikte O'nun dirilişinin tanığı olmalıdır.»

²³İki kişiyi öne sürdüler: Barsabba denilen ve Yustus diye de anılan Yusuf ile Mattiya. ²⁴Sonra dua edip şöyle dediler: «Ya Rab İsa, sen bütün yürekleri bilirsin; bu iki kişiden hangisini seçtiğini bize göster; ^b b v24 Elçiler İsa'ya dua eder — ilk On İki'yi seçen ve şimdi Yahuda'nın yerine kimi seçtiğini bilen O'dur. Elçilik çağrısının tek Rab'bi O'dur. ²⁵öyle ki, Yahuda'nın kendi yerine gitmek üzere bırakıp ayrıldığı bu hizmet ve elçilikteki yeri alsın.» ²⁶Sonra onlar için kura çektiler; kura Mattiya'ya düştü ve o, on bir elçiyle birlikte sayıldı. ^c c v26 Kura çekmek eski bir uygulamaydı — çöp çekmeye benzer — ve sonucu Tanrı'nın belirlemesine izin vermek için kullanılırdı.