Die boekrol geskryf en gelees

Barug skryf ons Vader se woorde neer soos Jeremia dit dikteer en lees dit voor by die tempelvas; die amptenare neem dit ernstig op en steek albei mans weg. Jojakim luister by sy vuurpot, sny kolomme af en verbrand hulle. Die boekrol word langer oorgeskryf, en sy geslag verloor die troon.

Hoofstuk 36.

In die vierde jaar van Jojakim, seun van Josia, koning van Juda, het hierdie woord van ons Vader tot Jeremia gekom:

“Neem ’n boekrol en skryf daarop alles wat ek vir jou gesê het teen Israel, Juda en al die nasies, van die dag af toe ek die eerste keer in die dae van Josia met jou gepraat het tot nou toe. Miskien sal Juda luister na al die onheil wat ek van plan is om oor hulle te bring, en sal elkeen hom bekeer van sy verkeerde pad af, sodat ek hulle skuld en sonde vergewe.”

Jeremia het Barug, seun van Neria, laat roep, en Barug het op ’n boekrol, soos Jeremia dit vir hom gesê het, al die woorde geskryf wat ons Vader vir hom gesê het. Toe sê Jeremia vir Barug: “Ek is verhinder; ek kan nie na die huis van ons Vader toe gaan nie. Gaan lees uit die boekrol die woorde van ons Vader wat jy geskryf het soos ek dit gesê het—lees dit vir al die mense in die huis van ons Vader op ’n vasdag, en vir die mense van Juda wat uit hulle stede kom. Miskien sal hulle smeking om genade ons Vader bereik, en sal elkeen hom bekeer van sy verkeerde pad af, want ons Vader het groot toorn teen hierdie volk aangekondig.”

Barug, seun van Neria, het alles gedoen wat die profeet Jeremia hom beveel het, en het die woorde van ons Vader uit die boek gelees, in die huis van ons Vader. In die vyfde jaar van Jojakim, seun van Josia, koning van Juda, in die negende maand, het almal in Jerusalem en almal wat uit die stede van Juda gekom het, ’n vastyd voor ons Vader uitgeroep. Barug het die woorde van Jeremia uit die boekrol gelees sodat al die mense dit kon hoor, in die huis van ons Vader, in die kamer van Gemarja, seun van Safan die skrywer, in die boonste voorhof, by die ingang van die Nuwe Poort van die huis van ons Vader.

Toe Miga, seun van Gemarja, seun van Safan, al die woorde van ons Vader uit die boekrol hoor, het hy afgegaan na die huis van die koning, na die kamer van die skrywer, waar al die amptenare gesit het: Elisama die skrywer, Delaja, seun van Semaja, Elnatan, seun van Akbor, Gemarja, seun van Safan, Sedekia, seun van Hananja, en al die amptenare. Miga het al die woorde vertel wat hy gehoor het toe Barug uit die boek vir die mense gelees het. Toe stuur al die amptenare vir Jehudi, seun van Netanja, seun van Selemja, seun van Kusi, na Barug toe: “Bring die boekrol wat jy vir die mense voorgelees het, en kom.” Barug, seun van Neria, het dit geneem en na hulle toe gekom.

Hulle het vir hom gesê: “Sit en lees dit vir ons.” Toe lees Barug dit vir hulle.

Toe hulle al die woorde hoor, het elkeen in vrees na sy buurman gedraai, en hulle het vir Barug gesê: “Ons moet die koning al hierdie woorde vertel.” Hulle het vir Barug gevra: “Sê vir ons, hoe het jy al hierdie woorde geskryf? Soos hy dit gesê het?”

Barug het geantwoord: “Hy het al hierdie woorde vir my gesê; ek het dit met ink in die boek geskryf.”

Toe sê die amptenare vir Barug: “Gaan kruip weg, jy en Jeremia; laat niemand weet waar julle is nie.”

Toe gaan hulle na die koning in die voorhof, en hulle het die boekrol in die kamer van Elisama die skrywer gelaat, en alles vir hom vertel. Die koning het vir Jehudi gestuur om die boekrol te gaan haal; hy het dit uit die kamer van Elisama die skrywer geneem. Jehudi het dit hardop voorgelees vir die koning en al die amptenare wat by hom gestaan het. Die koning het in die winterhuis gesit, in die negende maand, met ’n vuur wat in die vuurpot voor hom gebrand het. Elke keer as Jehudi drie of vier kolomme gelees het, het die koning dit met ’n skrywersmes afgesny en dit in die vuurpot gegooi totdat die hele boekrol verbrand was. Maar die koning en al sy dienaars wat hierdie woorde gehoor het, was nie bang nie en het ook nie hulle klere geskeur nie. ^a Elnatan, Delaja en Gemarja het by die koning aangedring om nie die boekrol te verbrand nie, maar hy het geweier om na hulle te luister. Die koning het aan Jeragmeël die koningseun, Seraja, seun van Asriël, en Selemja, seun van Abdeël, beveel om Barug die skrywer en Jeremia die profeet gevange te neem, maar ons Vader het hulle weggesteek.

Toe het die woord van ons Vader tot Jeremia gekom nadat die koning die boekrol met die woorde wat Barug geskryf het soos Jeremia dit gesê het, verbrand het:

“Neem weer ’n boekrol en skryf daarop al die woorde van die eerste boekrol wat Jojakim, koning van Juda, verbrand het. En oor Jojakim, koning van Juda, moet jy sê: So sê ons Vader: Jy het hierdie boekrol verbrand en gevra: ‘Waarom het jy geskryf dat die koning van Babel sekerlik sal kom en hierdie land sal verwoes en elke mens en dier daaruit sal uitwis?’ Daarom sê ons Vader oor Jojakim, koning van Juda: niemand van hom sal op die troon van Dawid sit nie; sy lyk sal uitgegooi word in die hitte van die dag en die ryp van die nag. Ek sal hom, sy nageslag en sy dienaars straf vir hulle sonde, en ek sal oor hulle, oor die inwoners van Jerusalem en oor die mense van Juda al die onheil bring wat ek teen hulle aangekondig het—maar hulle het nie geluister nie.”

Jeremia het ’n ander boekrol geneem en dit aan Barug, seun van Neria die skrywer, gegee, en hy het soos Jeremia dit vir hom gesê het al die woorde geskryf van die boekrol wat Jojakim, koning van Juda, in die vuur verbrand het, en nog baie dergelike woorde is bygevoeg.