Oʻramning yozilishi va oʻqilishi
Boruh Yeremiyoning aytib turishi bilan Otamizning so'zlarini yozadi va ularni Ma'baddagi ro'za kunida o'qiydi; amaldorlar buni jiddiy qabul qilib, ikkalasini yashiradi. Yohayohim manqal yonida tinglab, ustunlarni kesib, yoqib yuboradi. O'ram yanada uzunroq qilib qayta yoziladi, uning nasli esa taxtdan mahrum bo'ladi.
36 1Yoshiyo oʻgʻli, Yahudo podshosi Yohayoqim hukmronligining toʻrtinchi yilida Otamizdan Yeremiyoga shu soʻz keldi:
2“Bir oʻram ol va Yoshiyo kunlarida senga birinchi bor gapira boshlaganimdan to shu kungacha Isroil, Yahudo va barcha xalqlarga qarshi senga aytgan hamma soʻzlarimni unga yozib qoʻy. 3Shoyadki, Yahudo xalqi Men ularning boshiga tushirmoqchi boʻlgan barcha falokat haqida eshitib, har biri oʻz yomon yoʻlidan qaytar, Men esa ularning aybi va gunohini kechirarman.”
4Yeremiyo Neriyo oʻgʻli Baruhni chaqirdi. Baruh esa Yeremiyoning aytib turishi bilan Otamiz unga aytgan barcha soʻzlarni oʻramga yozib oldi. 5Shunda Yeremiyo Baruhga koʻrsatma berib dedi: “Men man etilganman, Otamizning uyiga borolmayman. 6Shuning uchun sen borib, men aytib turganda yozib olgan Otamizning soʻzlarini oʻramdan oʻqi. Roʻza kunida Otamizning uyidagi butun xalqqa va oʻz shaharlaridan kelgan Yahudo xalqiga ularni oʻqib ber. 7Shoyadki, ularning rahm-shafqat soʻragan iltijosi Otamizga yetib borar va har biri oʻz yomon yoʻlidan qaytar. Chunki Otamiz bu xalqqa qarshi ulkan gʻazabini eʼlon qilgan.”
8Neriyo oʻgʻli Baruh Yeremiyo paygʻambar unga buyurgan hamma ishni bajarib, Otamizning uyida kitobdagi Otamizning soʻzlarini oʻqib berdi. 9Yoshiyo oʻgʻli, Yahudo podshosi Yohayoqim hukmronligining beshinchi yili, toʻqqizinchi oyida Quddusdagi butun xalq va Yahudo shaharlaridan kelgan hamma odam Otamiz huzurida roʻza eʼlon qildi. 10Baruh Otamizning uyida, yuqori hovlida, Otamiz uyining Yangi darvoza kiraverishidagi kotib Shafan oʻgʻli Gemariyoning xonasida butun xalq eshitishi uchun Yeremiyoning soʻzlarini oʻramdan oʻqib berdi.
11Shafan oʻgʻli Gemariyoning oʻgʻli Mikayo oʻramdan Otamizning barcha soʻzlarini eshitgach, 12podsho saroyiga, kotibning xonasiga tushib bordi. U yerda barcha amaldorlar oʻtirishardi: kotib Elishama, Shemayo oʻgʻli Delayo, Axbor oʻgʻli Elnatan, Shafan oʻgʻli Gemariyo, Xananyo oʻgʻli Zidqiyo va boshqa barcha amaldorlar. 13Mikayo Baruh xalqqa kitobdan oʻqib berganda eshitgan barcha soʻzlarni ularga aytib berdi. 14Shunda barcha amaldorlar Kushi oʻgʻli Shelemyoning oʻgʻli Netanyoning oʻgʻli Yahudiyni Baruhning oldiga yuborib dedilar: “Xalqqa oʻqib bergan oʻramingni olib kel.” Neriyo oʻgʻli Baruh oʻramni olib, ularning oldiga keldi.
15Ular unga: “Oʻtir-u, bizga oʻqib ber,” dedilar. Baruh ularga oʻqib berdi.
16Barcha soʻzlarni eshitgach, ular qoʻrqib bir-biriga qaradilar va Baruhga: “Biz podshoga bu soʻzlarning hammasini aytishimiz kerak,” dedilar. 17Ular Baruhdan soʻradilar: “Ayt-chi, sen bu soʻzlarning hammasini qanday yozding? U aytib turganda-mi?”
18Baruh javob berdi: “U bu soʻzlarning hammasini menga aytib turdi, men esa ularni kitobga siyoh bilan yozib oldim.”
19Shunda amaldorlar Baruhga: “Borib, sen ham, Yeremiyo ham yashiringlar. Hech kim qayerdaligingizni bilmasin,” dedilar.
20Soʻngra ular oʻramni kotib Elishamaning xonasida qoldirib, hovlidagi podsho oldiga bordilar va hamma narsani unga aytib berdilar. 21Podsho oʻramni olib kelishga Yahudiyni yubordi. U oʻramni kotib Elishamaning xonasidan oldi. Yahudiy uni podshoga va uning yonida turgan barcha amaldorlarga ovoz chiqarib oʻqib berdi. 22Oʻsha paytda toʻqqizinchi oy boʻlib, podsho qishki saroyida oʻtirar, uning oldidagi oʻchoqda olov yonardi. 23Yahudiy uch-toʻrt ustunni oʻqigan sayin, podsho ularni kotibning pichogʻi bilan kesib, oʻchoqdagi olovga tashlar edi. Nihoyat, butun oʻram kuyib ketdi. 24Lekin bu soʻzlarni eshitgan podsho ham, uning barcha xizmatkorlari ham qoʻrqmadilar, kiyimlarini ham yirtmadilar. a a v24 Kiyimni yirtish Xudo oldida qaygʻu, motam yoki tavba qilishning anʼanaviy belgisi edi. 25Elnatan, Delayo va Gemariyo podshodan oʻramni yoqmaslikni qattiq iltimos qildilar, lekin u ularga quloq solishdan bosh tortdi. 26Podsho shahzoda Yorahmilga, Azriyol oʻgʻli Serayoga va Abdil oʻgʻli Shelemyoga kotib Baruh bilan Yeremiyo paygʻambarni tutib kelishni buyurdi, lekin Otamiz ularni yashirib qoʻygan edi.
27Podsho Yeremiyo aytib turganda Baruh yozgan soʻzlar bitilgan oʻramni yoqib yuborganidan keyin, Otamizning soʻzi Yeremiyoga keldi:
28“Boshqa bir oʻram ol va Yahudo podshosi Yohayoqim yoqib yuborgan birinchi oʻramdagi barcha soʻzlarni unga yozib qoʻy. 29Yahudo podshosi Yohayoqim haqida esa shunday degin: Otamiz shuni aytmoqda: Sen bu oʻramni yoqib: «Nega sen unga Bobil podshosi, albatta, kelib, bu yurtni vayron qiladi va undagi har bir odamu hayvonni yoʻq qiladi, deb yozding?» — deb soʻrading. 30Shuning uchun Otamiz Yahudo podshosi Yohayoqim haqida shuni aytmoqda: Uning naslidan hech kim Dovudning taxtiga oʻtirmaydi. Uning jasadi tashqariga, kunduzgi jaziramaga va tungi sovuqqa tashlab qoʻyiladi. 31Men uni, uning naslini va xizmatkorlarini oʻz gunohlari uchun jazolayman. Ularning, Quddus aholisining va Yahudo xalqining boshiga ularga qarshi eʼlon qilgan barcha falokatni tushiraman. Lekin ular quloq solmadilar.”
32Yeremiyo boshqa bir oʻram olib, uni kotib Neriyo oʻgʻli Baruhga berdi. Baruh esa Yeremiyo aytib turganda Yahudo podshosi Yohayoqim olovda yoqib yuborgan oʻramdagi barcha soʻzlarni va ularga oʻxshash yana koʻplab soʻzlarni unga yozib oldi.