Otamiz Yeremiyo orqali ogohlantiradi

Misr qoʻshini bobilliklarni chekinishga majbur qiladi va Quddus umidlanadi. Yeremiyo esa Otamizning soʻzini yetkazadi: ular qaytib kelib, shaharni yoqib yuboradilar. Oilaviy ish bilan shahardan chiqayotganda u qochoq deb ushlanadi, kaltaklanadi va zindonga tashlanadi. Zidqiyo undan yashirincha soʻz soʻraydi, ogʻir javob oladi va unga non berilishini buyuradi.

37-bob.

Bobil shohi Navuxadnazar Yahudo yurtida shoh qilib tayinlagan Yohayoqim oʻgʻli Konyo oʻrniga Yoshiyo oʻgʻli Zidqiyo shohlik qildi. Lekin na uning oʻzi, na xizmatkorlari, na yurt xalqi Yeremiyo paygʻambar orqali aytilgan Otamizning soʻzlariga quloq soldi.

Zidqiyo shoh Shelemyo oʻgʻli Yehuxal bilan Maasayo oʻgʻli ruhoniy Zafonyoni Yeremiyo paygʻambar oldiga yuborib dedi: “Iltimos, biz uchun Otamizga ibodat qiling.”

Yeremiyo hamon xalq orasida kirib-chiqib yurar edi, chunki uni hali zindonga tashlashmagan edi. Firʼavnning qoʻshini Misrdan yoʻlga chiqqan edi. Quddusni qamal qilayotgan bobilliklar buni eshitgach, Quddus yonidan chekinishdi.

Shunda Yeremiyo paygʻambarga Otamizning soʻzi keldi:

Isroilning Otasi Otamiz shunday aytmoqda: Meni soʻrashga sizlarni yuborgan Yahudo shohiga aytinglar: Sizlarga yordam berish uchun yoʻlga chiqqan Firʼavnning qoʻshini oʻz yurti Misrga qaytib ketmoqda. Keyin bobilliklar qaytib kelib, bu shaharga hujum qiladilar, uni egallab, oʻtga beradilar.

Otamiz shunday aytmoqda: “Bobilliklar, albatta, bizni tark etadi” deb oʻzlaringizni aldamanglar — ular ketmaydi. Agar sizlarga qarshi jang qilayotgan butun Bobil qoʻshinini qirib tashlasangiz-u, ularning chodirlarida faqat yarador odamlargina qolsa ham, ular oʻrnidan turib, bu shaharni oʻtga berardilar.

Yeremiyo qoʻlga olinib, zindonga tashlanadi

Firʼavnning qoʻshini sababli Bobil qoʻshini Quddus yonidan chekingan paytda, Yeremiyo xalq orasida oʻz ulushini olish uchun Quddusdan Benyamin yurtiga qarab yoʻlga chiqdi. Benyamin darvozasiga yetganda, Xananyo oʻgʻli Shelemyo oʻgʻli qorovullar boshligʻi Iriyo Yeremiyo paygʻambarni ushlab: “Sen bobilliklar tomoniga qochyapsan!” dedi.

Yeremiyo: “Yolgʻon! Men bobilliklar tomoniga qochayotganim yoʻq”, dedi. Lekin Iriyo unga quloq solmay, Yeremiyoni ushlab, uni amaldorlar oldiga olib bordi.

Amaldorlar Yeremiyodan gʻazablanib, uni kaltaklashdi va zindonga aylantirilgan kotib Yonatanning uyiga qamab qoʻyishdi.

Shunday qilib, Yeremiyo zindonning gumbazli hujralariga tushdi va u yerda koʻp kun qoldi. Keyin Zidqiyo shoh odam yuborib, uni oldirib keldi. Shoh saroyda uni yashirincha soʻroq qilib: “Otamizdan biron soʻz bormi?” deb soʻradi. Yeremiyo: “Bor”, dedi. “Sen Bobil shohi qoʻliga topshirilasan.”

Yeremiyo Zidqiyo shohga shunday dedi: “Meni zindonga tashlaganingizga sabab, sizning, xizmatkorlaringizning yoki bu xalqning oldida qanday gunoh qildim? «Bobil shohi sizlarga ham, bu yurtga ham qarshi kelmaydi» deb bashorat qilgan paygʻambarlaringiz endi qayerda? Endi, hazratim shoh, iltimos, meni tinglang. Iltijoyim huzuringizga yetib borsin — meni kotib Yonatanning uyiga qaytarib yubormang, aks holda u yerda oʻlib ketaman.”

Zidqiyo shoh buyruq berdi va Yeremiyoni qorovulxona hovlisiga joylashtirishdi. Shaharda non tugaguncha, unga novvoylar koʻchasidan har kuni bir boʻlak non berib turildi. Shunday qilib, Yeremiyo qorovulxona hovlisida qoldi.