Ons Vader waarsku deur Jeremia
Egipte se leër trek die Babiloniërs weg en Jerusalem kry hoop; Jeremia bring ons Vader se woord dat hulle sal terugkom en die stad sal verbrand. Toe hy oor familiesake vertrek, word hy as 'n droster gegryp, geslaan en in die tronk gesit. Sedekia vra in die geheim na 'n woord, kry 'n harde een, en sorg dat hy brood kry.
37 1Sedekia, die seun van Josia, het geregeer in die plek van Konja, die seun van Jojakim, vir wie Nebukadnesar, die koning van Babel, koning gemaak het in die land Juda. 2Maar nóg hy, nóg sy amptenare, nóg die volk van die land het geluister na die woorde van ons Vader wat hy deur die profeet Jeremia gespreek het.
3Koning Sedekia het Jugal, die seun van Selemia, en die priester Sefanja, die seun van Maäseja, na die profeet Jeremia gestuur en gesê: “Bid asseblief tot ons Vader vir ons.”
4Jeremia het nog vry onder die volk in- en uitgegaan, want hulle het hom nog nie in die tronk gesit nie. 5Die leër van die farao het uit Egipte opgetrek, en toe die Babiloniërs wat Jerusalem beleër het, dit hoor, het hulle van Jerusalem af weggetrek.
6Toe het die woord van ons Vader tot die profeet Jeremia gekom:
7So sê ons Vader van Israel: Sê vir die koning van Juda wat julle na my toe gestuur het om my te raadpleeg: Kyk, die leër van die farao wat uitgetrek het om julle te help, keer terug na sy eie land, Egipte toe. 8Dan sal die Babiloniërs terugkom en teen hierdie stad veg; hulle sal dit inneem en dit afbrand.
9So sê ons Vader: Moenie julleself mislei nie deur te sê: “Die Babiloniërs sal sekerlik van ons af wegtrek” — hulle sal nie wegtrek nie. 10Al sou julle die hele leër van die Babiloniërs wat teen julle veg, verslaan, en net gewonde manne in hulle tente agterbly, sal hulle opstaan en hierdie stad afbrand.
Jeremia in hegtenis geneem en gevange gehou
11Toe die leër van die Babiloniërs weens die leër van die farao van Jerusalem af weggetrek het, 12het Jeremia uit Jerusalem vertrek na die gebied van Benjamin toe om daar sy deel onder die volk te gaan opeis. 13By die Benjaminpoort was daar ’n wagoffisier met die naam Jiria, die seun van Selemia, die seun van Hananja, en hy het die profeet Jeremia gegryp en gesê: “Jy loop oor na die Babiloniërs toe!”
14Jeremia het gesê: “Dis ’n leuen! Ek loop nie oor na die Babiloniërs toe nie.” Maar Jiria wou nie na hom luister nie; hy het Jeremia gegryp en hom na die amptenare toe gebring.
15Die amptenare was kwaad vir Jeremia, en hulle het hom geslaan en hom gevange gesit in die huis van die skrywer Jonatan, wat hulle in ’n tronk verander het.
16So het Jeremia in die gewelfselle van die kerker beland, en daar het hy baie dae gebly. 17Toe het koning Sedekia hom laat haal en hom laat uitbring. In die paleis het die koning hom in die geheim ondervra en gevra: “Is daar ’n woord van ons Vader?” “Ja, daar is,” het Jeremia gesê. “U sal in die hand van die koning van Babel oorgegee word.”
18Jeremia het vir koning Sedekia gevra: “Watter sonde het ek teen u, u amptenare of hierdie volk gedoen, dat julle my in die tronk gesit het? 19Waar is nou julle profete wat vir julle geprofeteer het en gesê het: ‘Die koning van Babel sal nie teen julle of teen hierdie land kom nie’? 20Luister nou asseblief na my, my heer die koning: laat my smeekbede u bereik — moenie my terugstuur na die huis van die skrywer Jonatan toe nie, sodat ek nie daar sterf nie.”
21Toe het koning Sedekia bevel gegee, en hulle het Jeremia in die voorhof van die wag geplaas en hom elke dag ’n brood uit die bakkerstraat gegee, totdat al die brood in die stad op was. So het Jeremia in die voorhof van die wag gebly.
