ଯିରିମିୟଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଚେତାବନୀ

ମିଶରର ସୈନ୍ୟ କଲ୍‌ଦୀୟମାନଙ୍କୁ ଟାଣି ନିଅନ୍ତି ଓ ଯିରୂଶାଲମ ଆଶା କରେ; ଯିରିମୀୟ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଆଣନ୍ତି ଯେ ସେମାନେ ଫେରି ଆସି ନଗରକୁ ପୋଡ଼ିଦେବେ। ପରିବାରର କାମରେ ବାହାରିବା ସମୟରେ ସେ ପଳାତକ ବୋଲି ଧରାପଡ଼ନ୍ତି, ମାଡ଼ ଖାଆନ୍ତି ଓ କାରାଗାରରେ ପଡ଼ନ୍ତି। ସିଦିକିୟ ଗୋପନରେ ଏକ ବାକ୍ୟ ପଚାରନ୍ତି, ଏକ କଠିନ ଉତ୍ତର ପାଆନ୍ତି, ଓ ତାଙ୍କୁ ରୁଟି ଦେବାକୁ ଆଜ୍ଞା ଦିଅନ୍ତି।

ଅଧ୍ୟାୟ 37।

ବାବିଲର ରାଜା ନବୂଖଦ୍‌ନିତ୍ସର ଯିହୂଦା ଦେଶରେ ଯାହାଙ୍କୁ ରାଜା କରିଥିଲେ, ସେହି ଯିହୋୟାକୀମଙ୍କ ପୁତ୍ର କନୀୟଙ୍କ ପଦରେ ଯୋଶୀୟଙ୍କ ପୁତ୍ର ସିଦିକୀୟ ରାଜ୍ୟ କଲେ। କିନ୍ତୁ ସେ, ତାହାଙ୍କ ଦାସମାନେ, କିମ୍ବା ଦେଶର ଲୋକମାନେ, ଭାବବାଦୀ ଯିରିମିୟଙ୍କ ଦ୍ଵାରା କଥିତ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ବାକ୍ୟରେ କର୍ଣ୍ଣପାତ କଲେ ନାହିଁ।

ସିଦିକୀୟ ରାଜା ଶେଲିମୀୟଙ୍କ ପୁତ୍ର ଯିହୂଖଲ ଓ ମାସେୟଙ୍କ ପୁତ୍ର ସଫନୀୟ ଯାଜକଙ୍କୁ ଭାବବାଦୀ ଯିରିମିୟଙ୍କ ନିକଟକୁ ପଠାଇ କହିଲେ, “ବିନୟ କରୁଅଛୁ, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନିକଟରେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରନ୍ତୁ।”

ସେତେବେଳେ ଯିରିମିୟ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯିବା ଆସିବା କରୁଥିଲେ; କାରଣ ସେମାନେ ତାହାଙ୍କୁ ତଥାପି କାରାଗାରରେ ରଖି ନ ଥିଲେ। ଫାରୋଙ୍କ ସୈନ୍ୟ ମିସରରୁ ଯାତ୍ରା କରିଥିଲେ; ଯିରୂଶାଲମ ଅବରୋଧ କରିଥିବା କଲ୍‌ଦୀୟମାନେ ତାହା ଶୁଣନ୍ତେ, ଯିରୂଶାଲମରୁ ଚାଲିଗଲେ।

ସେତେବେଳେ ଭାବବାଦୀ ଯିରିମିୟଙ୍କ ନିକଟରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲା, ଯଥା:

ଇସ୍ରାଏଲର ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଏହି କଥା କହନ୍ତି: ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଆମ୍ଭ ନିକଟରେ ପଚାରିବା ପାଇଁ ଯେଉଁ ଯିହୂଦାର ରାଜା ପଠାଇଅଛନ୍ତି, ତାହାଙ୍କୁ କୁହ: ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ସାହାଯ୍ୟ କରିବାକୁ ବାହାରିଥିବା ଫାରୋଙ୍କ ସୈନ୍ୟ ଆପଣା ଦେଶ ମିସରକୁ ଫେରିଯାଉଅଛି। ତହୁଁ କଲ୍‌ଦୀୟମାନେ ଫେରିଆସି ଏହି ନଗର ବିରୁଦ୍ଧରେ ଯୁଦ୍ଧ କରିବେ, ଏହା ହସ୍ତଗତ କରିବେ ଓ ଅଗ୍ନିରେ ଦଗ୍ଧ କରିବେ।

ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଏହି କଥା କହନ୍ତି: “କଲ୍‌ଦୀୟମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ନିକଟରୁ ଚାଲିଯିବେ” ବୋଲି କହି ତୁମ୍ଭେମାନେ ଆପଣାମାନଙ୍କୁ ପ୍ରବଞ୍ଚନା କର ନାହିଁ—ସେମାନେ ଚାଲିଯିବେ ନାହିଁ। ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ସଙ୍ଗେ ଯୁଦ୍ଧ କରୁଥିବା ସମସ୍ତ କଲ୍‌ଦୀୟ ସୈନ୍ୟକୁ ଯଦ୍ୟପି ତୁମ୍ଭେମାନେ ପରାସ୍ତ କରନ୍ତ, ଆଉ କେବଳ କ୍ଷତବିକ୍ଷତ ଲୋକମାନେ ଆପଣା ଆପଣା ତମ୍ବୁରେ ଅବଶିଷ୍ଟ ଥାଆନ୍ତେ, ତଥାପି ସେମାନେ ଉଠି ଏହି ନଗରକୁ ଅଗ୍ନିରେ ଦଗ୍ଧ କରନ୍ତେ।

ଯିରିମିୟ ବନ୍ଦୀ ଓ କାରାରୁଦ୍ଧ

ଏହି ସମୟରେ ଫାରୋଙ୍କ ସୈନ୍ୟ ସକାଶୁ କଲ୍‌ଦୀୟ ସୈନ୍ୟ ଯିରୂଶାଲମରୁ ପ୍ରସ୍ଥାନ କଲା ଉତ୍ତାରେ, ଯିରିମିୟ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସେଠାରେ ଆପଣା ଅଂଶ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବା ପାଇଁ ବିନ୍ୟାମୀନ ଦେଶକୁ ଯିବା ନିମନ୍ତେ ଯିରୂଶାଲମରୁ ବାହାରିଗଲେ। ବିନ୍ୟାମୀନ-ଦ୍ଵାରରେ ହନନୀୟଙ୍କ ପୌତ୍ର ଶେଲିମୀୟଙ୍କ ପୁତ୍ର ଯିରୀୟ ନାମକ ପ୍ରହରୀ-ସେନାପତି ଥିଲା; ସେ ଭାବବାଦୀ ଯିରିମିୟଙ୍କୁ ଧରି କହିଲା, “ତୁମ୍ଭେ କଲ୍‌ଦୀୟମାନଙ୍କ ପକ୍ଷକୁ ଯାଉଅଛ!”

ଯିରିମିୟ କହିଲେ, “ଏହା ମିଥ୍ୟା! ମୁଁ କଲ୍‌ଦୀୟମାନଙ୍କ ପକ୍ଷକୁ ଯାଉ ନାହିଁ।” କିନ୍ତୁ ଯିରୀୟ ତାହାଙ୍କ କଥାରେ କର୍ଣ୍ଣପାତ ନ କରି ଯିରିମିୟଙ୍କୁ ଧରି ଅଧ୍ୟକ୍ଷମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ନେଇଗଲା।

ଅଧ୍ୟକ୍ଷମାନେ ଯିରିମିୟଙ୍କ ପ୍ରତି କ୍ରୋଧ କରି ତାହାଙ୍କୁ ପ୍ରହାର କଲେ ଓ କାରାଗାର କରାଯାଇଥିବା ଯୋନାଥନ ଲେଖକର ଗୃହରେ ତାହାଙ୍କୁ ବନ୍ଦୀ କରି ରଖିଲେ।

ଏହିପରି ଯିରିମିୟ କାରାକୂପର କୋଠରୀସମୂହରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ, ପୁଣି ସେଠାରେ ଅନେକ ଦିନ ରହିଲେ। ତହୁଁ ସିଦିକୀୟ ରାଜା ଲୋକ ପଠାଇ ତାହାଙ୍କୁ ଅଣାଇଲେ। ରାଜା ଆପଣା ଗୃହରେ ଗୋପନରେ ତାହାଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ, “ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କଠାରୁ କୌଣସି ବାକ୍ୟ ଅଛି କି?” ଯିରିମିୟ କହିଲେ, “ଅଛି। ଆପଣ ବାବିଲର ରାଜା ହସ୍ତରେ ସମର୍ପିତ ହେବେ।”

ଯିରିମିୟ ସିଦିକୀୟ ରାଜାଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ, “ଆପଣଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ, ଆପଣଙ୍କ ଦାସମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ, କିମ୍ବା ଏହି ଲୋକମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ମୁଁ କି ପାପ କରିଅଛି ଯେ, ଆପଣ ମୋତେ କାରାଗାରରେ ରଖିଲେ? ବାବିଲର ରାଜା ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ କିମ୍ବା ଏହି ଦେଶ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଆସିବ ନାହିଁ ବୋଲି ଯେଉଁମାନେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍‌ବାକ୍ୟ ପ୍ରଚାର କରିଥିଲେ, ଆପଣଙ୍କ ସେହି ଭାବବାଦୀମାନେ ଏବେ କେଉଁଠାରେ ଅଛନ୍ତି? ଏବେ ହେ ମୋʼ ପ୍ରଭୁ ମହାରାଜ, ବିନୟ କରୁଅଛି, ମୋʼ କଥା ଶୁଣନ୍ତୁ: ମୋହର ନିବେଦନ ଆପଣଙ୍କ ନିକଟରେ ଗ୍ରାହ୍ୟ ହେଉ—ମୋତେ ଯୋନାଥନ ଲେଖକର ଗୃହକୁ ଫେରାଇ ପଠାନ୍ତୁ ନାହିଁ, ନୋହିଲେ ମୁଁ ସେଠାରେ ମରିବି।”

ତେଣୁ ସିଦିକୀୟ ରାଜା ଆଜ୍ଞା ଦେଲେ, ଆଉ ସେମାନେ ଯିରିମିୟଙ୍କୁ ପ୍ରହରୀ-ପ୍ରାଙ୍ଗଣରେ ରଖିଲେ, ପୁଣି ନଗରର ରୁଟି ଶେଷ ନ ହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରୁଟିବାଲାମାନଙ୍କ ଦାଣ୍ଡରୁ ତାହାଙ୍କୁ ପ୍ରତିଦିନ ଖଣ୍ଡେ ରୁଟି ଦିଆଗଲା। ଏହିପରି ଯିରିମିୟ ପ୍ରହରୀ-ପ୍ରାଙ୍ଗଣରେ ରହିଲେ।