Yeremia 37 FHB Father's Heart Bible™

37 ¹Prabu Zedhekia bin Yosia jumeneng ratu nggenteni Konia bin Yoyakim, kang didadekake ratu dening Prabu Nebukadnezar, raja ing Babil, ing tanah Yehuda. ²Nanging dheweke, para abdine, lan rakyat ing nagara kono ora padha ngrewes marang pangandikane Rama kita kang kaparingake lumantar Nabi Yeremia.

³Prabu Zedhekia ngutus Yehukal bin Selemya lan Zefanya bin Maaseya, imam iku, menyang ngarsane Nabi Yeremia, ature: “Mugi kersaa ndedongakake kawula sadaya dhateng Rama kita.”

⁴Nalika iku Yeremia isih bisa mlebu-metu ing satengahe rakyat, amarga durung dikunjara. ⁵Wadyabalane Sang Prabu Pringon wis budhal saka Mesir; bareng wong Babil kang ngepung Yerusalem padha krungu bab iku, banjur padha mundur saka Yerusalem.

⁶Banjur ana pangandikane Rama kita marang Nabi Yeremia, mangkene:

⁷Mangkene pangandikane Rama kita, Ramane Israel: Kandhakna marang raja Yehuda, kang ngutus kowe kabeh supaya takon marang Aku: Wadyabalane Sang Prabu Pringon kang budhal arep nulungi kowe iku bakal bali menyang nagarane dhewe, yaiku Mesir. ⁸Wong Babil bakal padha bali lan nglurug kutha iki, banjur direbut lan diobong nganti entek.

⁹Mangkene pangandikane Rama kita: Aja padha ngapusi awakmu dhewe, kandha: “Wong Babil mesthi bakal lunga ninggal aku kabeh”—jalaran wong-wong mau ora bakal lunga. ¹⁰Senajan kowe kabeh bisa ngalahake sakabehe wadyabala Babil kang merangi kowe, nganti kang kari mung wong-wong kang tatu ana ing tarube dhewe-dhewe, wong-wong mau bakal padha tangi lan ngobong kutha iki nganti entek.

Yeremia Dicekel lan Dikunjara

¹¹Nalika wadyabala Babil wis mundur saka Yerusalem marga saka wadyabalane Sang Prabu Pringon, ¹²Yeremia lunga saka Yerusalem menyang tanah Benyamin, arep nampa bagiane ana ing kono ing satengahe rakyat. ¹³Bareng tekan ing Gapura Benyamin, ana sawijining lulurahe wong jaga, jenenge Yiria bin Selemya bin Hananya, kang nyekel Nabi Yeremia, kandhane: “Kowe arep mbalik mihak marang wong Babil!”

¹⁴Yeremia mangsuli: “Iku goroh! Aku ora mbalik mihak marang wong Babil.” Nanging Yiria ora ngrewes, banjur nyekel Yeremia lan nggawa menyang ngarsane para panggedhe.

¹⁵Para panggedhe padha nepsu marang Yeremia, banjur digebugi lan dikunjara ing omahe Yonatan, juru tulis iku, kang wis didadekake pakunjaran.

¹⁶Dadi Yeremia dilebokake ing kamar-kamar peteng ana ing sangisore lemah ing pakunjaran, lan ana ing kono suwene pirang-pirang dina. ¹⁷Tumuli Prabu Zedhekia utusan supaya ngaturi Yeremia metu. Sang Prabu ndangu dheweke kanthi meneng-menengan ing kedhaton, pangandikane: “Apa ana pangandika saka Rama kita?” Wangsulane Yeremia: “Wonten.” Banjur matur maneh: “Panjenengan badhe kaulungake dhateng raja Babil.”

¹⁸Yeremia munjuk marang Prabu Zedhekia: “Menapa kalepatan kawula dhateng panjenengan, dhateng para abdi panjenengan, saha dhateng rakyat punika, dene kawula panjenengan kunjara? ¹⁹Wonten pundi samenika para nabi panjenengan ingkang sampun medhar wangsit: ‘Raja Babil boten badhe nempuh panjenengan utawi nagari punika’? ²⁰Samenika kawula nyuwun, dhuh gusti kawula Sang Prabu: mugi panyuwun kawula dumugia ing ngarsa panjenengan—sampun ngantos panjenengan wangsulaken kawula dhateng griyanipun Yonatan, juru tulis punika, supados kawula boten pejah wonten ing ngriku.”

²¹Prabu Zedhekia banjur dhawuh, temahan Yeremia dilebokake ing plataran pajagan, lan saben dina diwenehi roti saiji saka lurung tukang roti, nganti roti ing kutha kono entek. Dadi Yeremia tetep ana ing plataran pajagan iku.